தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் மு.க. ஸ்டாலினின் தோல்வி மற்றும் அன்பில் மகேஷின் வீழ்ச்சி ஆகியவை, வெறும் தேர்தல் முடிவுகள் மட்டுமல்ல, மாறாக உட்கட்சி அரசியலின் விளைவுகள் என்பதை உணர்த்துகின்றன. ஸ்டாலினை தோற்கடித்தவர், ஒரு காலத்தில் அதே கட்சியில் மாவட்ட தலைவராக இருந்து, சேகர்பாபுவின் தலையீட்டால் கட்சியை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. தான் வளர்த்த கடா தன் மார்பிலேயே பாய்ந்த கதையாக, கட்சியை விட்டு விரட்டப்பட்ட அதே நபர், தவெகவில் இணைந்த சில வாரங்களிலேயே ஸ்டாலினையே நேரடியாக தோற்கடித்து எம்.எல்.ஏ. ஆனார். ஒரு தலைவரை உருவாக்குவதும், அதே தலைவரை வீழ்த்துவதும் கட்சியின் உள் கட்டமைப்பில் இருக்கும் அதிருப்தியே என்பதை இந்த நிகழ்வு உலகுக்கு உரக்கச் சொல்கிறது.
அன்பில் மகேஷின் அரசியல் வீழ்ச்சியும் இதே பாணியில் அமைந்திருப்பது தற்செயலானது அல்ல. அவராலேயே கட்சியில் இருந்து விரட்டப்பட்ட ஒருவர், இப்போது அவரை தோற்கடித்து அரசியலில் ஓரங்கட்டியுள்ளது, திமுகவின் உட்கட்சி மேலாண்மை மீது பெரிய கேள்விக்குறிகளை எழுப்பியுள்ளது. தகுதியானவர்களை தள்ளி வைத்துவிட்டு, ஜால்ரா போடுபவர்களுக்கும், அதிகார வர்க்கத்திற்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்ததன் விளைவைதான் இன்று அந்தத் தலைவர்கள் அறுவடை செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். ஒரு கட்சியில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டவர்கள், இன்னொரு கட்சியில் இணைந்து அதே தலைவர்களுக்கு சவால் விடுக்கும் அளவுக்கு வளர்ந்தது, அந்தத் தலைவர்களின் குறுகிய காலப் பார்வையைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.
“தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா” என்ற முதுமொழிக்கு ஏற்ப, ஸ்டாலினும் அன்பில் மகேஷும் இன்று அனுபவிக்கும் தோல்விக்கு அவர்களே பொறுப்பாளிகள். தங்களுக்குக் கீழ் பணிபுரிந்தவர்களை மதிக்காமல், அவர்களை அவமானப்படுத்தி வெளியேற்றியதன் மூலம், தங்களுக்கெதிரான எதிரிகளைத் தாங்களே உருவாக்கிக்கொண்டார்கள். சேகர்பாபு போன்றவர்களின் ஆதிக்கத்தால் அதிருப்தியடைந்தவர்களை அரவணைக்கத் தவறியதும், கட்சியின் விசுவாசிகளைக் கைவிட்டதும், இவர்களின் அரசியல் வீழ்ச்சிக்கு அடித்தளமாக அமைந்தது. ஒரு தலைவன் என்பவன் தனது எதிரிகளை உருவாக்கக் கூடாது, மாறாகத் தன்னுடன் இருப்பவர்களைக் காத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற அடிப்படை அறத்தை அவர்கள் மறந்துவிட்டனர்.
ஒருவர் கட்சியை விட்டு வெளியேறும் போது, அவர் வெறும் மனிதராக மட்டும் வெளியேறுவதில்லை, அவர் அந்தத் தலைவரின் ரகசியங்களையும், பலவீனங்களையும் சுமந்து கொண்டே செல்கிறார். அந்தப் பலவீனங்களைச் சரியாகப் பயன்படுத்தும் எதிர்க்கட்சிகள், அவர்களைத் தங்கள் வேட்பாளர்களாக நிறுத்தும்போது, தோல்வி என்பது தவிர்க்க முடியாததாகி விடுகிறது. ஸ்டாலினை எதிர்த்துப் போட்டியிட்டவரும், அன்பில் மகேஷை வீழ்த்தியவரும் கட்சியின் நுணுக்கங்களை நன்கு அறிந்தவர்கள் என்பதால், அவர்களைச் சமாளிக்க முடியாமல் திமுக தலைமை திணறியது. இது அரசியல் களத்தில் ஒரு புதிய பாடத்தை மற்றவர்களுக்குக் கற்பித்துள்ளது.
ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருக்கும்போது ஏற்படும் அகங்காரம், கீழ் நிலையில் இருக்கும் தொண்டர்களைக் காணவிடாமல் கண்களை மறைத்துவிடும். தங்களைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் சொல்லும் புகழ்ச்சி மொழிகளை மட்டும் கேட்டுக்கொண்டு, உண்மையான கள நிலவரத்தை உணரத் தவறியதன் விளைவுதான், இன்று இத்தகைய வரலாற்றுத் தோல்விகள். கட்சியில் இருந்தபோது அவர்களைக் கட்டுப்படுத்திய தலைவர்கள், இன்று அதே நபர்களிடம் தோல்வியடைந்து நிற்பது காலத்தின் நியதி. பதவி நிரந்தரமல்ல, ஆனால் ஒரு தொண்டனின் துரோகம் அல்லது அதிருப்தி அந்தப் பதவியையே அசைத்துவிடும் என்பதற்கு இந்த இரு தோல்விகளும் சான்றுகளாக நிற்கின்றன.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், இந்தத் தேர்தல் முடிவுகள் ஸ்டாலின் மற்றும் அன்பில் மகேஷிற்கு ஒரு எச்சரிக்கை மணி. யாரை வீழ்த்தினார்களோ, அவர்களே இன்று இவர்களை வீழ்த்தியிருக்கிறார்கள் என்பது அரசியலில் ஒரு பெரிய திருப்புமுனை. “பிறர் தர வாரா” என்பது போல், தாங்கள் விதைத்த வினையைத்தான் இன்று அறுவடை செய்கிறார்கள். இனியாவது மற்றவர்களின் உணர்வுகளை மதித்து, விசுவாசமானவர்களை அரவணைத்துச் செல்லாவிட்டால், அரசியலில் எஞ்சியிருக்கும் பிடிப்பும் காலப்போக்கில் காணாமல் போய்விடும். இந்த தோல்விகளில் இருந்து அவர்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம் ஒன்றே ஒன்றுதான்: அடிமட்டத் தொண்டனை மதிக்காத தலைவன், நீண்ட காலம் ஆட்சியில் இருக்க முடியாது.