உங்க சொந்த பிரைவேட் ஹாஸ்பிட்டல்ல கல்லா கட்டணும்ன்றதுக்காக, ஏழைங்க போற அரசு ஆஸ்பத்திரிய ஐம்பது வருஷமா அனாதையா போட்டு வச்சிருந்தீங்க இல்ல? அந்த ஆட்டம் இதோட க்ளோஸ்! வியாபாரமா பார்க்குறதுக்கு இது ஒன்னும் சினிமா தியேட்டர் இல்ல… சாமானியனோட உயிர் வாழ்ற உரிமை! நான் ஏசி ரூம்ல உட்கார்ந்து ஃபைல் பாக்குற சிஎம் இல்ல… திடீர்னு வார்டுக்குள்ள வந்து பெட்ட செக் பண்ற சிஎம்! நான் நேர்ல வந்து நின்னது வெறும் விசிட் இல்ல, ஒட்டுமொத்த சிஸ்டத்துக்கான வார்னிங். முதலமைச்சரே களத்துல இருக்கும்போது மந்திரிங்களுக்கோ, ஆபீசர்களுக்கோ ஏசி ரூம்ல என்ன வேலை? எல்லாரும் வார்டுக்கு போங்க…

தமிழ்நாட்டின் சுகாதாரக் கட்டமைப்பில் அரசு மருத்துவமனைகளின் தற்போதைய நிலையும், அதன் வரலாற்றுப் பின்னணியும் மிக முக்கியமான விவாதப் பொருளாக மாறியுள்ளன. கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மாறி

அரசு மருத்துவமனை என்பது ஏழைகளின் கோயில்; அங்கே அசுத்தம் இருந்தால், அதை சுத்தம் செய்யத் துணிந்து வருவேன்… இது வெறும் எச்சரிக்கை அல்ல, மக்கள் பிரதிநிதியின் கடமை! நான் நாற்காலியில் அமர்ந்து உத்தரவு போடும் எம்.எல்.ஏ அல்ல, களத்தில் இறங்கி களையெடுக்கும் எம்.எல்.ஏ… என் கண் முன்னால் மக்களின் சிரமம் இருக்கக்கூடாது.. அரசு மருத்துவமனையில் ரெய்டு விட்ட தாம்பரம் தவெக எம்.எல்.ஏ.. 50 வருஷத்துல இப்படி ஒரு நிகழ்வு நடந்ததுண்டா?

மக்கள் பிரதிநிதி ஒருவர் அதிகார தோரணையை தாண்டி, களத்தில் இறங்கி மக்கள் சந்திக்கும் அன்றாட சிக்கல்களைத் தீர்க்க முன்வருவது என்பது ஜனநாயகத்தின் ஆரோக்கியமான அடையாளமாகும். அந்த வகையில்,