கரூரில் நிகழ்ந்த ஒரு துயரச் சம்பவம், தற்போது தமிழக அரசியலில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. ஒரு பொதுப் பிரச்சினை அல்லது துயரம் நிகழும்போது, அதற்குப் பொறுப்பேற்க வேண்டியவர்கள் மக்கள் முன் துணிச்சலாக நின்று பதில் சொல்ல வேண்டும் என்பதே ஜனநாயகத்தின் எதிர்பார்ப்பாகும். ஆனால், கரூரில் நடந்த சம்பவத்திற்குப் பிறகு, விஜய் போன்ற புதிய தலைவர்கள் எவ்விதத் தயக்கமுமின்றி சட்டத்தின் முன் பதில் அளிக்கத் தயாராக இருந்த சூழலில், இச்சம்பவத்தோடு தொடர்புடையதாகக் கருதப்படும் செந்தில் பாலாஜியின் செயல்பாடுகள் பெரும் சர்ச்சையைக் கிளப்பியுள்ளன. லுக் அவுட் நோட்டீஸ் போன்ற சட்ட நடவடிக்கைகள் ஒரு அரசியல்வாதிக்குத் தேடி வருவது என்பது, அவரது பொது வாழ்க்கையில் விழுந்த ஒரு மிகப்பெரிய கறையாகவும், அவமானமாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.
ஒரு அரசியல்வாதி சட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர் அல்ல என்பதையும், தவறு செய்தவர்கள் யாராக இருந்தாலும் சட்டத்தின் முன் நிற்க வேண்டும் என்பதையும் இந்தச் சூழல் உரக்கச் சொல்கிறது. விஜய் மீது எந்தவித லுக் அவுட் நோட்டீஸும் பிறப்பிக்கப்படாத சூழலில், அவராகவே முன்வந்து தனது கடமையைச் செய்தபோது, செந்தில் பாலாஜி தலைமறைவாக இருப்பது ஏன் என்ற கேள்வி எழுகிறது. லுக் அவுட் நோட்டீஸ் என்பது ஒருவரைத் தேடப்படும் குற்றவாளியாகக் கருதி, அவர் நாட்டை விட்டுத் தப்பிச் செல்வதைத் தடுக்க எடுக்கப்படும் மிகக் கடுமையான நடவடிக்கையாகும். இத்தகைய இக்கட்டான நிலையில், ஒரு பொறுப்பான பதவியில் இருந்தவர் ஓடி ஒளிய வேண்டிய அவசியம் என்ன என்ற கேள்வி, அரசியல் நோக்கர்கள் மற்றும் பொதுமக்களிடையே பலத்த சந்தேகத்தை உருவாக்கியுள்ளது.
கரூர் என்றாலே செந்தில் பாலாஜியின் பெயர் உடனடியாக நினைவுக்கு வருவது ஏன் என்பதுதான் தற்போதுள்ள மிகப்பெரிய விவாதப் பொருள். கரூர் பகுதியில் நடந்த எந்த ஒரு சம்பவமாக இருந்தாலும், அதில் அவரது பின்னணி அல்லது தலையீடு இருப்பதாக மக்கள் கருதுவது, அவர் மீது உள்ள அதீத சந்தேகத்தையே வெளிப்படுத்துகிறது. வேறு எந்த ஊரில் இத்தகைய சம்பவம் நடந்திருந்தாலும், பொதுமக்களோ அல்லது அரசியல் விமர்சகர்களோ இவ்வளவு தீவிரமாக ஒரு அமைச்சரையோ அல்லது தலைவரையோ சந்தேகித்திருக்க மாட்டார்கள். ஆனால், கரூரின் அரசியல் சூழலில் அவர் ஆதிக்கம் செலுத்தி வரும் விதம், இப்போதைய துயரச் சம்பவத்திற்கும் அவருக்கும் ஏதோ ஒரு தொடர்பு இருப்பதாக மக்கள் நம்புவதற்குத் தூண்டுகிறது.
தவறு செய்யாதவர்கள் எதற்காகவும் அஞ்ச வேண்டியதில்லை என்பதே நீதியின் அடிப்படை. உண்மையிலேயே தான் குற்றமற்றவர் என்று செந்தில் பாலாஜி கருதினால், அவர் ஏன் சட்டத்திலிருந்து விலகி ஓடி ஒளிந்துகொண்டிருக்கிறார்? முன்கூட்டியே ஜாமீன் கோரவோ அல்லது விசாரணைக்கு ஒத்துழைக்கவோ துணியாமல், தலைமறைவாக இருப்பது அவரது தரப்பு வாதத்தையே பலவீனப்படுத்துகிறது. லுக் அவுட் நோட்டீஸ் பிறப்பிக்கப்பட்ட பிறகும் அவர் வெளியே வராமல் இருப்பது, அவர் மீதுள்ள குற்றச்சாட்டு உண்மையாக இருக்குமோ என்ற அச்சத்தை மக்களிடையே வலுப்படுத்துகிறது. ஒரு அரசியல்வாதிக்கு இத்தகைய தலைமறைவு வாழ்க்கை, அவரது அரசியல் பிம்பத்தையே முற்றிலுமாகச் சிதைத்துவிடும் என்பதுதான் உண்மை.
அரசியல் களத்தில் நேர்மையான தலைவர்கள் சோதனைகள் வரும்போது அதை எதிர்கொண்டு வெற்றி பெறுகிறார்கள். விஜய் போன்றவர்கள் எவ்வித முன்ஜாமீனும் கோராமல், விசாரணையை எதிர்கொள்ளத் துணிந்திருப்பது, அவர்கள் சட்டத்தின் மீது கொண்டுள்ள நம்பிக்கையையும், தங்கள் மீதான குற்றச்சாட்டுகள் பொய்யானவை என்பதை நிரூபிக்கும் உறுதியையும் காட்டுகிறது. மாறாக, அதிகாரம் கையில் இருக்கும்போது அரசைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதாகக் கருதிக் கொண்டவர்கள், அதிகாரம் கைநழுவும்போது அல்லது சட்டத்தின் பிடியில் சிக்கும்போது ஓடி ஒளிவது, அவர்கள் செய்த தவறுகளுக்கு அவர்களே அளிக்கும் சான்றாக முடிகிறது.
முடிவாக, சட்டத்திற்கு முன்னால் அனைவரும் சமம் என்பதை அரசியல் தலைவர்கள் உணர வேண்டும். கரூரில் நிகழ்ந்த துயரத்திற்குப் பதில் சொல்ல வேண்டிய தார்மீகப் பொறுப்பு சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு உண்டு. ஓடி ஒளிந்து மறைந்து வாழ்வது நிரந்தரத் தீர்வாகாது; அது ஒரு அரசியல்வாதியின் கௌரவத்தையே கேள்விக்குறியாக்கும். இப்போதாவது செந்தில் பாலாஜி போன்றவர்கள் தலைமறைவு வாழ்க்கையைக் கைவிட்டு, சட்டத்திற்கு முன்னால் வந்து உண்மைகளைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். இதுவே, அவர் மீதான சந்தேகங்களைப் போக்கி, அவர் பொது வாழ்க்கையில் மீண்டும் ஒரு மரியாதைக்குரிய இடத்தைப் பிடிக்க உதவும் ஒரே வழியாகும்.