அண்ணா, எம்ஜிஆர், கருணாநிதி, ஜெயலலிதான்னு எல்லோருக்குமே ஒரு தனிப்பட்ட வாழ்க்கை இருந்தது.. அந்த வாழ்க்கை குறித்து மக்கள் கேள்வி கேட்கவில்லை.. ஏனெனில் அவர்கள் மக்கள் நலன் குறித்து யோசித்த தலைவர்கள்.. தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை விட தன்னிகரில்லாத உழைப்பும், அர்ப்பணிப்பும் மக்கள் கண் முன் இருந்தது.. அதேபோல் விஜய்.. விஜய்யின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை விமர்சிப்பவர்கள் அவரை அரசியல்ரீதியாக எதிர்க்க திராணியில்லாதவர்கள்.. அதையும் மீறி இழுத்தா உங்க பக்கம் என்னென்ன தனிப்பட்ட வாழ்க்கை இருக்குன்னு எல்லோருக்கும் தெரியப்படுத்த வேண்டியிருக்கும்…
தமிழக அரசியலில் தற்போதைய சூழலில், ஒரு தலைவரின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்கும், பொதுவாழ்வுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்வது மிகவும் அவசியமான ஒன்றாக மாறியுள்ளது. தளபதி விஜய் ஒரு நடிகராக உச்சத்தில் இருந்தபோது, தனது சினிமா வாழ்க்கையை முழுமையாகக் கைவிட்டு அரசியலுக்கு வந்த முடிவானது, பல அரசியல் பார்வையாளர்களையும் வியக்க வைத்தது. அரசியலில் களமிறங்குவதற்கு முன்பே தன் கையில் எந்த அரசியல் பலமும் இல்லாத நிலையிலும், தனது சினிமா பயணத்தின் வெற்றியைத் துறந்து அவர் எடுத்த இந்த துணிச்சலான முடிவு, அவரது நேர்மையான அர்ப்பணிப்பைக் காட்டுகிறது. இன்று பல முன்னணி அரசியல் தலைவர்கள் தங்களின் சினிமா தொழில் மற்றும் அரசியலைத் தனித்தனியாகத் தொடரும் நிலையில், விஜய் தனது அரசியல் பயணத்தை மட்டுமே முதன்மையாகக் கொண்டு இயங்குவது அவரது உறுதிப்பாட்டிற்கு ஒரு சான்றாக அமைகிறது. இத்தகைய தீவிரமான அர்ப்பணிப்பு உணர்வு கொண்ட ஒரு தலைவரிடம், மக்கள் எதிர்பார்ப்பது அவரது கொள்கை சார்ந்த தெளிவையும், நிர்வாகத்திறனையுமே தவிர, அவரது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையின் அந்தரங்கத்தையல்ல.
அரசியல் களத்தில் ஒரு தலைவர் எத்தகைய கொள்கை மற்றும் லட்சியங்களைக் கொண்டுள்ளார் என்பதில்தான் ஒரு வாக்காளனின் உண்மையான அக்கறை இருக்க வேண்டும். பெரியாரின் சமூகநீதிக் கொள்கைகளை ஏற்றுக்கொண்டாலும், நாத்திகக் கோட்பாட்டில் தனது நிலைப்பாட்டைத் தெளிவுபடுத்திய விஜய்யின் அரசியல் முதிர்ச்சி பாராட்டுக்குரியது. ஒரு தலைவர் எதில் நிற்க வேண்டும், எதை ஏற்க வேண்டும் என்பதில் காட்டும் இந்தத் தெளிவு, அரசியலில் மிகவும் அரிதான ஒன்று. அரசியல் மேடைகளில் அவர் முன்வைக்கும் கருத்துக்களும், நிர்வாகம் குறித்து அவர் கொண்டுள்ள திட்டங்களும் தான் அவர் மீதான மதிப்பைக் கூட்டுகின்றன. மாறாக, சமூக வலைதளங்களில் அவர் சார்ந்தும், அவருடன் தொடர்புடையவர்கள் சார்ந்தும் முன்வைக்கப்படும் தனிப்பட்ட தாக்குதல்கள், எந்த வகையிலும் ஆரோக்கியமான அரசியல் விமர்சனமாக அமையாது. ஒரு தலைவரின் அரசியல் செயல்பாடுகளை விமர்சிப்பதில் தவறில்லை, ஆனால் அவரது தனிப்பட்ட அந்தரங்கத்தில் தலையிடுவது ஜனநாயகப் பண்பாகாது.
குறிப்பாக, ஒரு நடிகையை மையப்படுத்தி சமூக வலைதளங்களில் முன்வைக்கப்படும் அவதூறுகளும், ஆணாதிக்க மனப்பான்மையுடன் கூடிய விமர்சனங்களும் கண்டிக்கப்பட வேண்டியவை. ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையிலான உறவைச் சித்தரிக்கும்போது, பெண்ணைத் தனிப்பட்ட முறையில் தாக்குவதும், இழிவுபடுத்துவதும் சமூகத்தின் பிற்போக்குத்தனமான போக்கையே காட்டுகிறது. தளபதி விஜய்யின் அரசியல் கூட்டத்திலோ அல்லது அரசு விழாக்களிலோ ஒரு பெண் பங்கேற்பதை வைத்து அவரை இலக்கு வைப்பதும், ஆபாசமாக விமர்சிப்பதும் விமர்சனம் என்ற போர்வையில் நடத்தப்படும் வன்முறையாகும். இத்தகைய செயல்கள், அரசியலில் பெண்களின் பங்களிப்பைத் தடுப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அவர்களைக் குறிவைத்துத் துன்புறுத்தும் ஒரு கீழ்த்தரமான மனநிலையை மட்டுமே வெளிப்படுத்துகின்றன. எந்தவொரு பெண்ணையும் தரம் தாழ்ந்து பேசுவதற்கு யாருக்கும் எவ்வித உரிமையும் இல்லை என்பதை அனைவரும் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.
அரசியல் அதிகாரத்தில் இருக்கும் ஒரு தலைவரிடம் கேள்விகள் கேட்பது ஜனநாயகத்தில் ஆரோக்கியமான விஷயம். அவர் எடுக்கும் முடிவுகள், அவரது நிர்வாக அணுகுமுறை மற்றும் மக்களின் நலன் குறித்த அவரது தொலைநோக்குப் பார்வை ஆகியவற்றைத் தாராளமாக விவாதிக்கலாம். ஆனால், விஜய்யிடம் கேட்க வேண்டிய கேள்விகளை விட்டுவிட்டு, அவரைத் தனிப்பட்ட ரீதியில் தாக்கும் நோக்கில் மற்றவர்களை இழுப்பது அரசியல் முதிர்ச்சியின்மையையே காட்டுகிறது. விஜய் மற்றும் அவரது சக தோழர்களின் உறவுமுறை என்பது முழுக்க முழுக்க அவர்களின் தனிப்பட்ட விருப்பம் சார்ந்தது. அது குறித்து நமக்கோ அல்லது சமூகத்திற்கோ விளக்கம் அளிக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் அவர்களுக்கு இல்லை. பொதுவெளியில் இயங்கும் தலைவர்களைப் பற்றிப் பேசும்போது, அவர்களின் பொதுவாழ்வின் செயல்பாடுகளுக்கு மட்டும் முக்கியத்துவம் தருவதே சரியான அரசியல் பார்வையாக இருக்கும்.
தலைவர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை விமர்சிப்பதன் மூலம், அவர்களின் நிர்வாகத்திறனையோ அல்லது அவர்களின் கொள்கைகளையோ குறைத்து மதிப்பிட முடியாது. கருணாநிதி, எம்.ஜி.ஆர், ஜெயலலிதா என தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய தலைவர்கள் அனைவருக்குமே ஒரு தனிப்பட்ட வாழ்க்கை இருந்திருக்கிறது. அப்படியிருக்க, இன்றைய தலைவரிடம் மட்டும் பரிபூரணமான அந்தரங்க வாழ்க்கையை எதிர்பார்ப்பது நியாயமற்றது. நமக்குத் தேவையான தலைவர் என்பவர், தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் குறையற்றவராக இருக்க வேண்டும் என்பதை விட, கொள்கையில் தெளிவுடனும், பொதுவாழ்வில் நேர்மையுடனும், மக்களுக்குச் சிறந்த நிர்வாகத்தைத் தருபவராகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதே தற்போதைய அவசியமாகும். தனிமனித அந்தரங்கங்களை விட, மக்கள் நலன் சார்ந்த அரசியலே ஒரு நாட்டை வளமான பாதையில் அழைத்துச் செல்லும் என்பதை வாக்காளர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
இறுதியாக, அரசியலில் விமர்சனம் என்பது ஆரோக்கியமானதாக இருக்க வேண்டும். ஆணாதிக்கச் சிந்தனைகளைத் திணிக்கும் வகையிலும், தனிநபர்களைக் கொச்சைப்படுத்தும் வகையிலும் அமையும் விமர்சனங்கள், தமிழகத்தின் அரசியல் நாகரிகத்தையே பின்னோக்கி இழுத்துச் செல்லும். தளபதி விஜய்யை எதிர்க்க விரும்பினால், அவரது அரசியல் கொள்கைகளை எதிர்க்கலாம், அவரது திட்டங்களைக் கேள்வி கேட்கலாம். ஆனால், அவருக்கு ஆதரவாகப் பேசும் பெண்களை இழிவுபடுத்துவது, விமர்சனம் என்ற போர்வையில் மறைந்திருக்கும் ஆணாதிக்க முகம் என்பதைத் தவிர வேறில்லை. எனவே, கண்ணியமான அரசியலைப் போற்றி, கொள்கை ரீதியான கருத்துக்களைப் பரிமாறிக்கொள்வதன் மூலமே ஒரு சிறந்த அரசியல் சூழலை உருவாக்க முடியும். தனிமனித சுதந்திரத்திற்கு மதிப்பளித்து, பொதுவாழ்க்கையில் அக்கறை கொண்டு செயல்படும் தலைவர்களையும், ஆதரவாளர்களையும் இழிவுபடுத்தும் போக்கை ஒழிப்பதே ஆரோக்கியமான ஜனநாயகத்திற்கு நாம் செய்யும் சிறந்த பங்களிப்பாக இருக்கும்.