திமுக தனக்கு இன்னும் பெரும் செல்வாக்கு இருக்குன்னு தன்னை தானே ஏமாத்திகிட்டு இருக்குது.. இளைஞர்கள் ஓட்டு போயிருச்சு.. பெண்கள் ஓட்டு போயிருச்சு.. சிறுபான்மையினர் ஓட்டு போயிருச்சு.. ஜெயிச்ச 59 தொகுதியில 30 தொகுதிகள் 3000க்கும் குறைவான ஓட்டு வித்தியாசம்.. கூட்டணி கட்சிகள் இல்லைன்னா திமுகவால 20 சீட் கூட ஜெயிச்சிருக்க முடியாது.. ஆனால் அந்த உண்மையை ஸ்டாலினும் உணரவில்லை.. உதயநிதியும் உணரவில்லை.. நேரு, பொன்முடி, துரைமுருகன் எல்லாம் உண்மையை உணர்ந்து அமைதியா இருக்காங்க.. குறைகுடம் மட்டும் ஆடிக்கிட்டு இருக்குது.. அந்த ஆட்டமும் சில நாட்களில் நின்றுவிடும்…
தமிழக அரசியலில் திமுக தொடர்ந்து தன் காலில் தானே சுட்டுக் கொள்ளும் வகையிலான தவறுகளைச் செய்து வருவதாகக் கடுமையான விமர்சனங்கள் எழுந்துள்ளன. கடந்த காலத் தவறுகளிலிருந்து எவ்விதப் பாடத்தையும் கற்றுக் கொள்ளாமல், பொதுவெளியில் இரட்டை அர்த்தத்தில் பேசிவிட்டு பின்னர் ஒற்றை அர்த்தத்தில்தான் பேசினேன் என்று அடம் பிடிக்கும் போக்கு அக்கட்சியின் மீது மக்களுக்கு இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச மரியாதையையும் சிதைத்துவிட்டது. பொதுமக்கள் தங்களின் செயல்களை உன்னிப்பாகக் கவனித்து வெறுக்கிறார்கள் என்பதை உணராமல், தங்களை இன்னமும் அசைக்க முடியாத மக்கள் செல்வாக்குள்ள ஒரு மாபெரும் சக்தி என்று நினைத்துக்கொண்டு தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக் கொள்கிறார்கள். எதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவத்தை இழந்துவிட்டு, இன்னும் தங்களைவிட அறிவாளிகள் யாருமில்லை என்ற மமதையில் வலம் வருவது திமுகவிற்கு எப்போதுமே பேரழிவைத் தரும் என்பதை அரசியல் நோக்கர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
தங்களை அரசியலை முழுமையாகக் கரைத்துக் குடித்தவர்கள் என்றும், வியூகங்கள் வகுப்பதில் கைதேர்ந்தவர்கள் என்றும் மார்தட்டிக்கொள்ளும் திமுகவினர், தங்களை எதிர்த்துத் களமிறங்கிய புதிய கட்சியிடம் படுதோல்வி அடைந்த பின்னரும் திருந்தியபாடில்லை. யார் உண்மையான எதிரி, எந்த இடத்தில் பலவீனமாக இருக்கிறோம் என்பதைத் துளியும் கணிக்கத் தெரியாமல் கோட்டை விட்டதன் விளைவுதான் இன்றைய பரிதாப நிலைக்குக் காரணம். ஆனால், இன்னமும் அந்தத் தோல்வியின் வலியை உணராமல், தங்களின் பழைய திமிரையும் வெட்டிப் பந்தாவையும் விட்டுக் கொடுக்காமல் பேசி வருவது தொண்டர்களையே முகம் சுளிக்க வைத்துள்ளது. தங்களை ஒருபோதும் மக்கள் கைவிட மாட்டார்கள் என்ற பிரம்மையிலேயே காலம் கடத்துவது மிகப்பெரிய அரசியல் முட்டாள்தனமாகும்.
உண்மையில், நடந்து முடிந்த தேர்தலில் திமுக தனித்து நின்று எந்தச் சாதனையும் படைத்துவிடவில்லை; காங்கிரஸ், விசிக, கம்யூனிஸ்ட்கள், ஐயுஎம்எல் போன்ற கூட்டணிக் கட்சிகளின் கருணையால்தான் ஐம்பத்தொன்பது இடங்களைக் கைப்பற்ற முடிந்தது. அதுவும் குறிப்பாக, முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட தொகுதிகளில் மூவாயிரத்திற்கும் குறைவான வாக்குகள் வித்தியாசத்தில்தான் மிகக் கஷ்டப்பட்டு வெற்றி பெற்றுள்ளனர். இந்தச் சிறிய கூட்டணி பலம் கூட இல்லாமல் போயிருந்தால், தமிழ்நாட்டில் திமுகவின் நிலைமை மிகவும் பரிதாபமாக இருந்திருக்கும் என்பதே மறுக்க முடியாத உண்மை. கூட்டணிக் கட்சிகளின் ஓட்டுப் பலத்தை வைத்துக்கொண்டு ஜெயித்துவிட்டு, இன்று தங்களின் சொந்த பலத்தால் மட்டுமே வென்றது போலப் பேசுவது பச்சைப் பொய் என்பதைப் புள்ளிவிவரங்கள் தெளிவாக உணர்த்துகின்றன.
தேர்தல் களத்தில் திமுகவிற்குப் பல ஆண்டுகளாகத் தூண்களாக இருந்த கே.என்.நேரு, எ.வ.வேலு போன்ற மூத்த தலைவர்களும், இப்போது பல முக்கியப் புள்ளிகளும் இதனை உணர தொடங்கிவிட்டனர். அப்படிப்பட்ட இக்கட்டான சூழலில் கூட, எதார்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல் வாய் சவடால் விடுவதும், வீண் பெருமை பேசுவதும் திமுகவின் வீழ்ச்சியைத்தான் துரிதப்படுத்தும். மூத்த தலைவர்களின் அனுபவப் பேச்சுகளையும், காலத்திற்கேற்ற அரசியல் மாற்றங்களையும் உள்வாங்கிக் கொள்ளாமல், சில அடிமட்டத் தொண்டர்கள் அல்லது பொறுப்பற்ற நபர்கள் பேசுவதை மட்டும் நிஜம் என்று நம்பி ஏமாறுகின்றனர். இந்த அலட்சியப்போக்கு தொடர்ந்தால், மிச்சம் மீதி இருக்கிற செல்வாக்கும் காற்றோடு போய்விடும் அபாயம் உள்ளது.
துரைமுருகன் போன்ற மூத்த தலைவர்கள் கடந்த காலத்தில் எப்படி பேசினார்கள், நேரு மற்றும் வேலு போன்றவர்கள் கள நிலவரத்தை எவ்வாறு கையாண்டார்கள் என்பதை இன்றைய இளைய தலைவர்கள் குறிப்பாக உதயநிதி போன்றவர்கள் ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதைவிட்டுவிட்டு, மார்க்கண்டேயன் போன்றவர்களின் தரமற்ற பேச்சுகளையும் சுயநல ஆலோசனைகளையும் கேட்டுக்கொண்டு நடந்துகொண்டால், ‘உள்ளதும் போச்சு நொள்ளைக் கண்ணா’ என்கிற கதையாகத்தான் முடியும். அரசியலில் எக்காளமிட்டுத் திரிவதை விட, தன் பலம் என்ன, பலவீனம் என்ன என்பதைத் துல்லியமாக ஆராய்ந்து திருத்திக் கொள்வதுதான் ஒரு கட்சிக்கு உண்மையான பலத்தைத் தரும்.
மக்களின் தீர்ப்பை மதிக்க தவறிவிட்டு, இன்னமும் எதேச்சதிகாரப் போக்கைக் கடைப்பிடித்தால், எதிர்காலத்தில் திமுகவினர் அரசியல் சவப்பெட்டியில் ஆணிகளைத் தாங்களே அறைந்துகொள்வதற்குச் சமமாகும். தற்போதைய சூழலில் தேவையற்ற ஆணவப் பேச்சுகளையும் வெட்டி விளம்பரங்களையும் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, மக்களின் மனநிலையை அறிந்து செயல்பட்டால் மட்டுமே மிச்சமுள்ள செல்வாக்கையாவது காப்பாற்ற முடியும். மாறாக, இதே திமிரோடு தொடர்ந்தால், மக்கள் தங்களின் ஓட்டுகள் மூலமாக எஞ்சியிருக்கும் அடையாளத்தையும் நிரந்தரமாகத் துடைத்தெறிந்துவிடுவார்கள் என்பதில் எந்தச் சந்தேகமும் இருக்க முடியாது.