தமிழக அரசியலில் ஒரு காலத்தில் பேசுபொருளாக இருந்த அண்ணாமலை, இன்று ஒருவித அரசியல் மௌனத்தில் இருப்பது பலரையும் ஆச்சரியப்பட வைத்துள்ளது. பாஜாகவில் இருந்தபோது, தினமும் ஊடகங்களின் தலைப்புச் செய்திகளில் இடம்பிடித்தவர், இன்று அதே ஊடகங்களால் பெருமளவு கண்டுகொள்ளப்படாத ஒருவராக மாறிப்போயிருப்பது அவரது அரசியல் நகர்வுகளின் போதாமைக்குச் சான்றாக அமைகிறது. தனி இயக்கம் என்ற பெயரில் அவர் எடுத்த முடிவு, அவரது அரசியல் பயணத்தையே ஒரு தேக்க நிலைக்குத் தள்ளியிருப்பதை அவரது தற்போதைய செயல்பாடுகள் உணர்த்துகின்றன. பெரும் ஆரவாரத்துடன் தொடங்கப்பட்ட அந்தப் பயணம், இன்று கட்டம் செய்திகளில் கூட இடம்பிடிக்க முடியாத அளவிற்குச் சுருங்கிப் போனது அவரது அரசியல் எதிர்காலம் குறித்த கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது.
பாஜாகவின் பின்னணியில் இருந்தபோது கிடைத்த அந்த அதிகார மையத்தின் ஆதரவும், தேசிய அளவிலான முக்கியத்துவமும் இன்று அவருக்கு இல்லை என்பதுதான் நிதர்சனம். எந்தக் கட்சியைச் சார்ந்திருந்தாலும், அந்த அமைப்பின் கட்டமைப்பு மற்றும் ஆதரவுதான் ஒரு தலைவனை முன்னிறுத்தும் என்பதை அண்ணாமலை உணர்ந்திருக்க வேண்டும். தனி இயக்கம் தொடங்கிய பின், அவருக்கு ஆதரவாக இருந்த அடிமட்டத் தொண்டர்களின் ஆதரவு சிதறியதும், முக்கிய அரசியல் நகர்வுகளில் அவர் தனிமைப்படுத்தப்பட்டதும், அவர் எடுத்த முடிவின் தவறான பாதையைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன. செல்வாக்கு மிக்க தலைவராகத் தன்னை நிலைநிறுத்த அவர் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் அனைத்தும், சரியான திட்டமிடல் இல்லாததால் வலுவிழந்துவிட்டன.
தற்போதைய தமிழக அரசியல் சூழல் முற்றிலும் மாறிவிட்டது. திமுக மற்றும் அதிமுக ஆகிய இரு பெரும் திராவிடக் கட்சிகளும் இப்போதும் வலுவாகத் தங்களின் அடித்தளத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளப் போராடி வருகின்றன. இந்த இரு துருவ அரசியல் அமைப்பை எதிர்த்து நிற்பது என்பது சாதாரணமான காரியமல்ல. இதற்குப் பின்னால் தவெக போன்ற புதிய சக்திகள் மிக வேகமாக வளர்ந்து வரும் நிலையில், தனி ஒரு மனிதனாக எந்த ஒரு வலுவான கட்டமைப்பும் இன்றி அண்ணாமலையால் அரசியல் செய்வது சாத்தியமற்றதாக மாறியுள்ளது. திராவிட அரசியலின் ஆழமான வேர்களை அறுப்பது ஒருபுறம் இருக்க, புதிதாக உதயமான அரசியல் சக்திகளின் அலைகளையும் எதிர்கொள்ள முடியாத இக்கட்டான சூழலில் அவர் சிக்கியுள்ளார்.
அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளுக்குத் தமிழக அரசியலில் தவெகவின் தாக்கம் மிக வலுவாக இருக்கும் என்பது அரசியல் நோக்கர்களின் கருத்தாக உள்ளது. அந்த அமைப்பின் மக்கள் செல்வாக்கு மற்றும் கட்டமைப்பை எதிர்த்து நிற்கும் அளவிற்கு அண்ணாமலையின் தனி இயக்கம் தன்னை வலுப்படுத்திக் கொள்ளவில்லை. இத்தகைய சூழலில், ஒரு வலுவான எதிர்க்கட்சியாகவோ அல்லது ஆளும் தரப்பிற்கு ஒரு சவாலாகவோ அவரால் உருவெடுக்க முடியவில்லை. தன்மானத்துடன் அரசியல் செய்ய வேண்டும் என்ற நோக்கம் உயர்வானதுதான், ஆனால் நடைமுறை அரசியலில் அதற்குத் தேவைப்படும் கூட்டணிக் கணக்குகளும், அடிமட்டத் தொண்டர்களின் பலமும் அவரிடம் இல்லை என்பது இப்போது அப்பட்டமாகத் தெரிகிறது.
அண்ணாமலை அடுத்து என்ன செய்யப் போகிறார் என்பதுதான் இன்றைய மில்லியன் டாலர் கேள்வி. மீண்டும் பழைய இடத்திற்குத் திரும்புவாரா அல்லது புதிய கூட்டணிகளுடன் இணைந்து தனது அடையாளத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளப் போராடுவாரா என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் ஒன்று மட்டும் உறுதி, தனி இயக்கம் என்ற முடிவு அவரது அரசியல் வாழ்வின் ஒரு பெரிய சரிவு. அரசியலில் வெற்றி பெற வேண்டுமானால், தனி மனித பிம்பத்தை விட ஒரு வலுவான அமைப்பு அல்லது கூட்டணிக் கட்டமைப்பு அவசியம் என்பதை அவர் தாமதமாகவேனும் உணர வேண்டும். அவரது இந்தச் சரிவு, அரசியலில் தவறான முடிவுகள் ஒரு தலைவனின் எதிர்காலத்தை எவ்வாறு பாதிக்கும் என்பதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணமாக மாறியுள்ளது.
இறுதியாக, அரசியலில் நிரந்தர நண்பர்களும் இல்லை, நிரந்தர எதிரிகளும் இல்லை என்ற பழமொழிக்கு ஏற்ப, அண்ணாமலை தனது அடுத்தகட்ட நகர்வுகளை மிகவும் நிதானமாகத் திட்டமிட வேண்டும். இருப்பதை இழந்து, புதிய இலக்குகளை எட்ட முடியாமல் தவிக்கும் இந்தச் சூழல், அவருக்கு ஒரு பாடமாக அமையட்டும். ஊடகங்களின் வெளிச்சம் மீண்டும் அவர் மீது பட வேண்டுமானால், அவர் மீண்டும் ஒரு மக்கள் சக்தியாகவோ அல்லது ஏதேனும் ஒரு வலுவான அணியின் அங்கமாகவோ தன்னை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். இல்லையெனில், காலப்போக்கில் அவர் வெறும் பெயராக மட்டுமே தமிழக அரசியலில் எஞ்சி நிற்பார் என்பதுதான் கசப்பான உண்மை.