தமிழக அரசியலில் நடிகர் கமல்ஹாசனின் மக்கள் நீதி மய்யம் எடுத்துள்ள முடிவு அரசியல் விமர்சகர்களிடையே பெரும் அதிருப்தியையும் ஆச்சரியத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. தொடக்கத்தில் எட்டு தொகுதிகள் வரை கேட்டு வந்த நிலையில், இறுதியில் ஒரு தொகுதியில் கூட போட்டியிடாமல் திமுக கூட்டணிக்கு ஆதரவு மட்டும் அளிப்பதாக கமல் அறிவித்திருப்பது அவரது அரசியல் பயணத்தில் ஒரு பின்னடைவாகவே பார்க்கப்படுகிறது. தேர்தல் அரசியலில் ஒரு கட்சி தனது அங்கீகாரத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளவும், தொண்டர்களை உற்சாகப்படுத்தவும் தேர்தலில் போட்டியிடுவது மிக அவசியம். ஆனால், தனக்குரிய “டார்ச் லைட்” சின்னத்தில் போட்டியிட வாய்ப்பு கிடைக்காததால், கௌரவம் கருதி தேர்தலை புறக்கணித்துவிட்டு பிரச்சாரத்தில் மட்டும் ஈடுபடப்போவதாக அவர் எடுத்த முடிவு ஒரு “அரசியல் தற்கொலைக்கு” சமமானது என்று விமர்சிக்கப்படுகிறது.
திமுக கூட்டணியில் வைகோவின் மதிமுக மற்றும் விசிக போன்ற கட்சிகள் தங்களுக்குரிய தனித்துவத்தை காட்ட போராடிய நிலையில், கமலால் அந்த அழுத்தத்தை தாங்கி கொள்ள முடியாமல் போனது அவரது பலவீனத்தை காட்டுகிறது. கட்சி தொடங்கி பல லட்சம் வாக்குகளை பெற்ற ஒரு தலைவர், இன்று ஒரு ராஜ்யசபா சீட்டுக்காக தனது கட்சியின் எதிர்காலத்தையே அடகு வைத்துவிட்டாரோ என்ற சந்தேகம் அவரது தொண்டர்களிடையே எழுந்துள்ளது. டார்ச் லைட் சின்னத்தில் போட்டியிட்டால் உதயசூரியன் சின்னத்தின் வெற்றி வாய்ப்பு பாதிக்கப்படலாம் என்ற திமுகவின் வியூகத்திற்கு கமல் பணிந்து போனது, அவர் ஒரு முழுநேர அரசியல்வாதியாக இன்னும் முதிர்ச்சி அடையவில்லை என்பதையே உணர்த்துகிறது.
தேர்தலில் போட்டியிடாமல் வெறும் பிரச்சாரம் மட்டும் செய்வது என்பது ஒரு அரசியல் கட்சிக்கு அழகல்ல. ஒரு படகை செய்துவிட்டு அதை ஆழக்கடலில் ஓட்டாமல் கரையில் நிறுத்தி அழகு பார்ப்பது போன்றதுதான் கமலின் இந்த முடிவு. அவரை நம்பி வந்த லட்சக்கணக்கான வாக்காளர்களுக்கும், தேர்தலுக்காக உழைக்க தயாராக இருந்த கட்சி நிர்வாகிகளுக்கும் இது மிகப்பெரிய ஏமாற்றத்தை அளித்துள்ளது. சட்டமன்ற உறுப்பினராகவோ அல்லது மக்கள் பிரதிநிதியாகவோ தன் கட்சியினரை அமரவைக்க முயற்சி செய்யாமல், தான் மட்டும் ஒரு எம்பி சீட்டை பெற்றுக்கொண்டு ஒதுங்கி கொண்டது கமலின் சுயநலமான முடிவாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
அரசியல் என்பது ஒரு தொழில் அல்ல, அது மக்கள் சேவை என்று மேடைகளில் கணத்த குரலில் முழங்குவதால் மட்டுமே கமலின் செயல்பாடுகள் சரியானதாகிவிடாது. ஏற்கனவே சட்டமன்ற தேர்தலில் தோல்வியை தழுவிய அவர், இப்போது களத்தை விட்டே ஓடுவது அவரது அரசியல் அஸ்திவாரத்தையே அசைத்து பார்க்கும். விசிக போன்ற கட்சிகள் தங்களுக்கு கிடைக்கும் குறைவான இடங்களிலும் தங்களின் வலிமையை நிரூபித்து வரும் நிலையில், மக்கள் நீதி மய்யம் ஒரு படி கீழே இறங்கி சென்றிருப்பது அக்கட்சியின் கரைந்து போகும் நிலையை உறுதிப்படுத்துகிறது. தேர்தலை சந்திக்காமல் ஒதுங்கிப் போவது ஒரு வியூகம் என்று சொல்ல முடியாது, அது தோல்வியை ஒப்புக்கொள்வதற்குச் சமம்.
மக்கள் நீதி மய்யத்தின் நிர்வாகிகள் பலர் இந்த முடிவால் கடும் அதிருப்தியில் உள்ளனர். அவர்களுக்கு தேவை தேர்தல் அரசியல் மூலமான ஒரு அங்கீகாரமே தவிர, வெறும் பிரச்சார பீரங்கிகளாக இருப்பது அல்ல. கமல் ராஜ்யசபா எம்பி ஆகிவிடுவார், ஆனால் மற்ற நிர்வாகிகளின் நிலை என்ன என்ற கேள்வி எழுகிறது. ஊடகங்களிலும் பொதுவெளியிலும் இனி மக்கள் நீதி மய்யத்தை பற்றி பேசுவதற்கான முக்கியத்துவம் குறைய தொடங்கும். ஒரு கட்சி தேர்தலில் போட்டியிடவில்லை என்றால், காலப்போக்கில் அது மக்கள் மனதிலிருந்து மறைந்துவிடும் என்ற எதார்த்தத்தை கமல் உணர தவறிவிட்டார்.
இறுதியாக, கமலின் இந்த “தியாகம்” திமுகவிற்கு பலமாக அமையலாம், ஆனால் அவரது கட்சிக்கு அது மிகப்பெரிய பலவீனம். பாஜாகவை வீழ்த்த வேண்டும் என்ற பொதுவான காரணத்தை கூறி தனது அரசியல் சரணடைவை மறைக்க அவர் முயற்சிக்கிறார். ஆனால், ஒரு அரசியல் தலைவராக தனது சின்னத்தையும், தொண்டர்களின் கனவையும் காப்பாற்ற தவறிய கமலால், வரும் காலங்களில் மக்கள் மத்தியில் ஒரு வலுவான மாற்றத்தை முன்னெடுக்க முடியாது. இந்த தேர்தல் முடிவுகளுக்கு பிறகு மக்கள் நீதி மய்யம் ஒரு பெயரளவிலான கட்சியாக மட்டுமே இருக்கும் சூழல் உருவாகியுள்ளது.