தமிழக அரசியலில் இன்று வலம் வரும் தலைவர்களில் விஜய், உதயநிதி ஸ்டாலின் மற்றும் அண்ணாமலை ஆகிய மூவரை ஒப்பிடும்போது, அவர்களின் வயது என்பது வெறும் எண்களாக மட்டுமே இருக்கிறது. அரசியலில் ஒருவரை இளைஞர் என்று அடையாளப்படுத்துவது முக்கியமல்ல; மாறாக, எந்த அளவுக்கு அந்தத் தலைவனால் இளைஞர்களைத் தன் பக்கம் ஈர்க்கவும், அவர்களைச் சிந்திக்க வைக்கவும் முடிகிறது என்பதுதான் உண்மையான வெற்றியைத் தீர்மானிக்கிறது. இந்த அளவுகோலின்படி பார்த்தால், தமிழகத்தின் தற்போதைய அரசியல் களம் ஒரு பெரும் மாற்றத்தை நோக்கி நகர்வதை நம்மால் உணர முடிகிறது.
உதயநிதி ஸ்டாலினின் அரசியல் பிரவேசத்தைப் பொறுத்தவரை, அது அதிகார வர்க்கத்தின் பின்னணியில் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒன்று. அவர் முன்னெடுக்கும் அரசியல் நிகழ்வுகளில், கூட்டத்தைக் கூட்டுவதற்கும், அதை ஒரு மாபெரும் எழுச்சியாகக் காட்டுவதற்கும் பெருமளவிலான பொருளாதார முதலீடுகள் தேவைப்படுகின்றன. பண பலமும், முந்தைய ஆளுங்கட்சி என்ற அதிகார வலிமையும் பின்னால் இருக்கும்போது, கூட்டத்தைக் கூட்டுவது என்பது ஒரு இயந்திரத்தனமான பணியாகவே மாறிவிடுகிறது. இது இளைஞர்களின் மனதில் எந்தவிதமான ஆழமான தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை என்பதே யதார்த்தம்.
அதேபோல், அண்ணாமலையின் அரசியல் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட சித்தாந்தத்தின் எல்லைக்கு உட்பட்டது. அவர் பேசும் கருத்துக்கள் சிலருக்குப் பிடித்திருக்கலாம், ஆனால் அவர் பெறும் ஆதரவு பெரும்பாலும் பாஜகவின் அடிமட்டத் தொண்டர்கள் மற்றும் ஏற்கனவே அந்தச் சித்தாந்தத்தில் ஊறியவர்களிடம் இருந்து மட்டுமே வருகிறது. ஒரு பரந்த தளத்தில், சாதி மதங்களைக் கடந்து, நடுநிலையாளர்களையும் மாற்றத்தை விரும்பும் இளைஞர்களையும் ஒருசேர ஈர்க்கும் அந்த ‘காந்த சக்தி’ அவரிடம் இன்னும் முழுமையாகக் கைகூடவில்லை என்றே சொல்ல வேண்டும். அவர் ஒரு குறிப்பிட்ட வட்டத்திற்குள்ளேயே தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்கிறார்.
விஜய்யின் வருகையை மட்டும் ஏன் ‘காட்டாற்று வெள்ளம்’ என்று அரசியல் விமர்சகர்கள் வர்ணிக்கிறார்கள் என்றால், அவரிடம் திரண்டு வரும் இளைஞர்கள் எந்தவிதப் பிரதிபலனும் எதிர்பாராமல், தங்களின் சுய விருப்பத்தோடு வருகிறார்கள். பணம் கொடுத்து வரவழைக்கப்பட்ட கூட்டத்திற்கும், ஒரு தலைவனின் மீதான நம்பிக்கையில் தானாகக் கூடும் கூட்டத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசம் மிகப் பெரியது. விஜய் ஒரு சினிமா நட்சத்திரமாகத் தொடங்கி, இன்று ஒரு மக்கள் இயக்கத்தின் தலைவனாக உருவெடுத்திருக்கும் இந்த மாற்றம், எந்தவிதமான செயற்கைத்தனமும் இல்லாமல் இயற்கையாக நிகழ்ந்தது.
இந்த மூவருக்கும் இடையில் உள்ள வித்தியாசம் என்பது வெறும் அரசியல் நுணுக்கங்கள் மட்டுமல்ல, அது அவர்களுடனான இளைஞர்களின் ‘எமோஷனல் கனெக்ட்’ . உதயநிதி ஒரு அமைப்பின் வாரிசு பிரதிநிதியாக இருக்கிறார், அண்ணாமலை ஒரு தேசியக் கட்சியின் கொள்கை முகமாக இருக்கிறார். ஆனால், விஜய் மக்களின் வலியையும், தேவைகளையும் புரிந்து கொண்டு, அவர்களில் ஒருவனாகத் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறார். அதனால்தான், மற்ற இருவரது கூட்டங்களைக் காட்டிலும், விஜய்யின் வருகை என்பது ஒரு பெரும் அலையாகத் தமிழகமெங்கும் அதிர்வுகளை ஏற்படுத்துகிறது.
இறுதியாக, அரசியலில் ஒரு தலைவன் என்பவன் அதிகாரத்தை மட்டும் பிரதிபலிப்பவனாக இருக்கக்கூடாது, அவன் மக்களின் குரலாக இருக்க வேண்டும். அந்த வகையில், விஜய் மீது தமிழக இளைஞர்கள் வைத்திருக்கும் எதிர்பார்ப்பு என்பது மிகப்பெரியது. வரும் காலங்களில், இந்தச் செயற்கையான கூட்டங்களுக்கும், பணத்தால் கட்டமைக்கப்படும் பிம்பங்களுக்கும் மத்தியில், மக்களின் ஆதரவோடு திரண்டு வரும் விஜய்யின் இந்த ‘இயல்பான எழுச்சி’ தான் தமிழக அரசியலின் புதிய முகத்தை தீர்மானிக்கப் போகிறது. இது வெறும் தேர்தல் கணக்கு அல்ல, இது தமிழகத்தின் அடுத்தகட்ட அரசியல் பரிணாமம்.