டிஜிட்டல் யுகத்தின் அசுர வளர்ச்சியும், சமூக ஊடகங்களின் ஆதிக்கமும் உலகளவில் பல மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி வரும் நிலையில், தமிழ்நாட்டு அரசியல் களத்திலும் அது ஒரு மிகப்பெரிய புரட்சியை நிகழ்த்தியிருக்கிறது. அண்மைக்கால அரசியல் வெற்றிகளைச் சகித்துக் கொள்ள முடியாத பழைய அரசியல் சக்திகள், “எதுக்கெடுத்தாலும் இன்ஸ்டாவுல ரீல்ஸ் போட்டு ஆட்சியைப் புடிச்சிட்டாங்க” என்று மேடைகளிலும் சமூக வலைத்தளங்களிலும் புலம்பித் தீர்ப்பதை வாடிக்கையாகக் கொண்டுள்ளனர். ஆனால், காலத்திற்கேற்ப மாறும் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி, மக்களின் மனங்களை வென்று ஆட்சியைப் பிடிப்பதில் என்ன தவறு இருக்க முடியும் என்ற தர்க்கரீதியான கேள்வி தற்போதைய இளைய தலைமுறையினரால் முன்வைக்கப்படுகிறது. காலம் மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது, அதற்கேற்ப அரசியல் களத்தின் பிரச்சார உத்திகளும் மாறுவது தவிர்க்க முடியாதது என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் பழைய தலைமுறையினரின் ஆதங்கமாகவே இத்தகைய விமர்சனங்கள் பார்க்கப்படுகின்றன.
மாறிவரும் காலச் சூழலில், இன்றைய இளைஞர்கள் தங்களின் கருத்துக்களை வெளிப்படுத்த நவீனக் கருவிகளையும் தளங்களையும் தேர்ந்தெடுப்பது மிக இயல்பான ஒன்று. “இளைஞர்கள் ரீல்ஸ் போடாமல், இந்த அந்த காலத்தின் ஓலைச்சுவடியிலா எழுத முடியும்?” என்று கேள்வி எழுப்பும் புதிய தலைமுறையினர், பழைய பிரச்சார முறைகளின் தேக்கநிலையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். முப்பது நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்த அதே பழமைவாதப் பாணியிலேயே இன்றும் அரசியல் செய்ய நினைப்பது அறியாமை ஆகும். இன்றும் பழைய பாணியில் சிந்திப்பவர்கள், தங்களின் கருத்துக்களைப் பத்து பேர் மட்டுமே பார்க்கும் சுவரொட்டிகளாக அச்சடித்து ஒட்டிக்கொண்டு, அதையே பெரிய சாதனையாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் இன்றைய இளைஞர்கள் சுவர்களில் கரியைப் பூசுவதை விடுத்து, டிஜிட்டல் திரைகளில் தங்களின் முத்திரையைப் பதிக்கத் தொடங்கிவிட்டனர்.
தொழில்நுட்பத்தின் வீச்சும் அதன் அதிவேகப் பரவலும் இன்றைய அரசியல் பிரச்சாரங்களின் தலையெழுத்தையே மாற்றி அமைத்திருக்கின்றன. ஒரு குறுகிய ‘ரீல்ஸ்’ வீடியோவை இணையத்தில் பதிவேற்றினால், அது அடுத்த சில நிமிடங்களில் ஒரு கோடிக்கும் அதிகமான மக்களை மிக எளிதாகச் சென்றடைகிறது. இத்தகைய அசாத்தியமான மக்கள் தொடர்பும், குறைந்த நேரத்தில் கோடிக்கணக்கானோரை ஈர்க்கும் சக்தியும் இருக்கும்போது, எந்தவொரு நவீன அரசியல் கட்சியும் அதைத் தன் கையில் எடுப்பது காலத்தின் கட்டாயமாகும். ஒரு கோடி மக்களின் கவனத்தை ஒரே நொடியில் ஈர்க்கும் ஒரு நவீன உத்தியை, மக்கள் செல்வாக்கைப் பெறத் துடிக்கும் இளைஞர்கள் ஏன் பயன்படுத்தக் கூடாது என்ற கேள்வி மிகவும் நியாயமானது. தகவல் தொழில்நுட்பத்தின் இந்த அசுர வேகத்தைப் புரிந்து கொண்டு செயல்படுபவர்களே இன்றைய அரசியல் சதுரங்கத்தில் வெல்ல முடியும் என்பதை நடப்பு நிகழ்வுகள் நிரூபிக்கின்றன.
அரசியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், சமூக ஊடகப் பிரச்சாரம் என்பது ஏதோ தவெக போன்ற புதிய கட்சிகளுக்கு மட்டுமே உரித்தானது அல்ல; தமிழ்நாட்டின் பாரம்பரியமிக்க கட்சிகளான அதிமுகவும் திமுகவும் கூட இந்த டிஜிட்டல் தளங்களில் தீவிரமாகத்தான் இயங்கி வருகின்றன. “ஏன் அதிமுகவும், திமுகவும் ரீல்ஸ் போடலையா?” என்று கேட்கும் நடுநிலையாளர்கள், அனைத்துக் கட்சிகளுமே இந்தத் தளங்களில் கோடிக்கணக்கான ரூபாயைச் செலவழித்துப் பிரச்சாரம் செய்த வரலாற்று எதார்த்தத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். வித்தியாசம் என்னவென்றால், திராவிட கட்சிகள் போட்ட டிஜிட்டல் பதிவுகளையும் ரீல்ஸ்களையும் மக்கள் முற்றிலுமாகப் புறக்கணித்து விட்டனர்; ஆனால், தவெக போன்ற புதிய மாற்றுச் சக்திகள் மற்றும் இளைஞர்கள் வெளியிட்ட துடிப்பான ரீல்ஸ்களை மக்கள் தங்களின் நெஞ்சார ஏற்றுக்கொண்டு, அதற்கு வாக்குகளாக அங்கீகாரம் அளித்துள்ளனர்.
தோல்வியின் விரக்தியில் இருப்பவர்கள், தங்களின் பலவீனங்களை ஆராய்ந்து திருத்திக் கொள்வதை விடுத்து, மக்களின் தீர்ப்பையும் இளைஞர்களின் உழைப்பையும் “வெறும் ரீல்ஸ் அரசியல்” என்று கொச்சைப்படுத்துவது அவர்களின் அரசியல் முதிர்ச்சியின்மையைக் காட்டுகிறது. தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தித் தங்களின் கொள்கைகளை மக்களிடம் கொண்டு சேர்த்த இளைஞர்களின் உழைப்பைக் கேலி செய்வதால் யாருக்கும் எந்தப் பயனும் கிடைக்கப் போவதில்லை. இந்த வெற்றுப் புலம்பல்களை நிறுத்திக் கொண்டு, “புலம்பாம போயி புள்ள குட்டிங்களை படிக்க வை” என்ற எதார்த்தமான கிராமத்துப் பழமொழிக்கு ஏற்ப, உருப்படியான காரியங்களில் கவனத்தைச் செலுத்துவதே தற்போதைய எதிர்க்கட்சிகளுக்கு நல்லது என்று நெட்டிசன்கள் வறுத்தெடுத்து வருகின்றனர். காலம் தரும் மாற்றங்களை உணராமல் பழைய பெருமைகளைப் பேசிக் கொண்டிருப்பவர்கள் காலாவதியாகிவிடுவார்கள் என்பதுதான் எதார்த்தம்.
முடிவாக, தமிழ்நாட்டு அரசியல் இனிமேல் பழைய திண்ணைப் பிரச்சாரங்களிலோ அல்லது சலிப்பூட்டும் மேடைப் பேச்சுகளிலோ மட்டுமே சுருங்கிவிடப் போவதில்லை என்பதை இந்த டிஜிட்டல் புரட்சி தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. மக்களின் நாடித் துடிப்பை அறிந்துகொண்டு, அவர்கள் இருக்கும் இடத்திற்கே சென்று, அவர்களின் மொழியில் கவரும் வகையில் அரசியல் செய்த தவெக-வின் உத்தியை மக்கள் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர். பழைய அரசியல் கட்சிகள் தங்களின் தோல்விக்குக் காரணம் தேடிப் புலம்புவதை விடுத்து, மாறிவரும் டிஜிட்டல் யுகத்தின் எதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். சாமானிய இளைஞர்களின் ஸ்மார்ட்போன் புரட்சி, தமிழ்நாட்டின் கோட்டை அதிகாரத்தையே மாற்றியமைக்க வல்லது என்பதை நிரூபித்துள்ள இந்த நகர்வு, எதிர்கால அரசியலின் புதிய திசையைக் காட்டும் ஒரு மைல்கல்லாக என்றும் நிலைத்திருக்கும்.