சட்டப்பேரவையின் ஒப்புதல் இல்லாமல் ரூ.2,000 கோடி திட்டங்களுக்கு அனுமதியா? முன்னாள் அமைச்சர் எவ வேலு மீது திடுக் குற்றச்சாட்டு கூறிய அமைச்சர் ஆதவ் அர்ஜூனா.. மக்களின் வரிப்பணத்தை மக்களுக்காக செலவு செய்வதாக இருந்தாலும் ஒப்புதல் இல்லாமல் எப்படி அனுமதி வழங்கப்பட்டது? ரூ.2000 கோடிக்கு என்ன செலவு செய்யப்பட்டது? தோண்ட தோண்ட வெளிவரும் பூதங்கள்..
சுமார் ₹2,000 கோடி மதிப்பில் 80 திட்டங்களுக்கு சட்டப்பேரவை ஒப்புதல் இல்லாமலேயே நிதி ஒதுக்கப்பட்டதாக முன்னாள் அமைச்சர் எ.வ. வேலு மீது அமைச்சர் ஆதவ் அர்ஜுனா உரிமை மீறல் புகார் கொண்டு வந்திருப்பதாக கூறப்படுகிறது. இந்த விவகாரம் இப்போது தமிழக அரசியலில் பரபரப்பாக பேசப்படுகிறது. இது வெறும் அரசியல் குற்றச்சாட்டா அல்லது அரசு பணம் எப்படி கையாளப்பட்டது என்ற முக்கியமான கேள்வியா என்பதுதான் கவனிக்க வேண்டிய விஷயம்.
ஏனென்றால் இது கட்சி அரசியலை தாண்டி மக்களின் பணம் சம்பந்தப்பட்ட பிரச்சினை. அரசு நிதி என்றால் அது அமைச்சர்களின் சொந்த பணம் கிடையாது. மக்களிடம் இருந்து வசூலிக்கப்படும் வரிப்பணம்தான். அந்த பணத்தை எந்த திட்டத்துக்கு செலவு செய்ய வேண்டும், எவ்வளவு ஒதுக்க வேண்டும் என்பதற்கு சட்டப்பேரவை மற்றும் நிதி நடைமுறைகள் இருக்கின்றன. அப்படியிருக்கும்போது, 80 திட்டங்களுக்கு எப்படி நிதி ஒதுக்கப்பட்டது என்ற கேள்வி இயல்பாகவே எழுகிறது.
இதில் முக்கியமாக கேட்க வேண்டிய கேள்வி ஒன்றுதான். ஒவ்வொரு திட்டத்துக்கும் நிர்வாக அனுமதி எப்போது வழங்கப்பட்டது? நிதி எந்த வழியில் ஒதுக்கப்பட்டது? சட்டப்பேரவை ஒப்புதல் பெறப்பட்டதா? அப்படி பெற்றிருந்தால் அதற்கான ஆவணங்கள் எங்கே? இந்த கேள்விகளுக்கு தெளிவான பதில் கிடைத்தாலே விவகாரத்தின் உண்மை நிலை தெரியவரும்.
அதே நேரத்தில், குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்பட்டுவிட்டது என்பதற்காக அது உண்மை என்று முடிவு செய்துவிட முடியாது. உரிய விசாரணை நடத்தப்பட்டு, அரசு ஆவணங்கள் மற்றும் நிதி பதிவுகள் சரிபார்க்கப்பட வேண்டும். குற்றச்சாட்டு தவறு என்றால் திமுக தரப்பும் ஆவணங்களுடன் விளக்கம் கொடுக்க முடியும். அரசியல் பேச்சை விட ஆதாரம்தான் இங்கு முக்கியம்.
ஒருவேளை சட்டப்பேரவை ஒப்புதல் இல்லாமல் பெரிய அளவில் நிதி ஒதுக்கப்பட்டதாக விசாரணையில் உறுதி செய்யப்பட்டால், அது சாதாரண நிர்வாகப் பிரச்சினையாக இருக்காது. மக்கள் பணம் எவ்வாறு செலவிடப்படுகிறது, சட்டப்பேரவையின் அதிகாரம் எவ்வளவு மதிக்கப்படுகிறது என்பதற்கான முக்கியமான கேள்வியாக மாறும். எந்த ஆட்சி இருந்தாலும், அரசு பணத்திற்கு கணக்கு இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் அடிப்படை.
முடிவில், ₹2,000 கோடி… 80 திட்டங்கள் என்ற எண்ணிக்கை சிறிய விஷயம் இல்லை. “ஒப்புதல் எங்கே? ஆவணம் எங்கே? நிதி எப்படி ஒதுக்கப்பட்டது?” என்ற கேள்விகளுக்கு தெளிவான பதில் வேண்டும். குற்றச்சாட்டு நிரூபிக்கப்படாத நிலையில் யாரையும் குற்றவாளி என சொல்ல முடியாது. ஆனால் இவ்வளவு பெரிய தொகை குறித்து கேள்வி எழுந்திருக்கும்போது, மக்களுக்கு முழு கணக்கையும் வெளிப்படையாக சொல்ல வேண்டியது அரசின் கடமைதான்.