தமிழ்நாட்டில் அரசுக்கு அதிக வருவாய் ஈட்டி தரும் முக்கியத் துறைகளில் ஒன்றாக திகழும் டாஸ்மாக் நிறுவனத்தின் செயல்பாடுகளும், அங்கு நிலவும் நடைமுறை சிக்கல்களும் அண்மைக்காலமாக பெரும் விவாதப் பொருளாக மாறியுள்ளன. அண்மையில் டாஸ்மாக் ஊழியர்கள் சங்கம் விடுத்துள்ள அதிர்ச்சியூட்டும் குற்றச்சாட்டு ஒன்று, மதுப்பிரியர்கள் மற்றும் பொதுமக்களிடையே பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
டாஸ்மாக் கடைகளின் கடை வாடகை, மாதாந்திர மின்சார கட்டணம் உள்ளிட்ட இதர நிர்வாக செலவுகளை ஊழியர்களே தங்களின் சொந்த பணத்தில் இருந்து செலுத்த வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளப்பட்டுள்ளதாக அச்சங்கம் தெரிவித்துள்ளது. இதன் காரணமாகவே, கடைகளில் அரசு நிர்ணயித்த அதிகபட்ச சில்லறை விலையான ‘எம்ஆர்பி’ விலையை விட 10 ரூபாய் அதிகமாக மதுபாட்டில்களை விற்பனை செய்வதாகவும் ஊழியர்கள் தங்களின் நிலையை நியாயப்படுத்தத் தொடங்கியுள்ளனர்.
இந்த விவகாரத்தை உற்றுநோக்கும் சாமானிய குடிமகன் ஒருவன் எழுப்பும் முதல் தர்க்கரீதியான கேள்வி என்னவென்றால், அரசு நிறுவனத்தில் வேலை செய்யும் ஊழியர்கள் ஏன் தங்களின் சொந்தப் பணத்தில் இருந்து கடை வாடகையையும் மின்சாரக் கட்டணத்தையும் செலுத்த வேண்டும் என்பதுதான். டாஸ்மாக் விற்பனை மூலம் தினமும் கோடிக்கணக்கான ரூபாய் லாபத்தை அரசுத் கருவூலத்திற்கு அள்ளிக் கொண்டு செல்லும் ஒரு அரசாங்கம், அந்தக் கடைகளை நடத்துவதற்கான அடிப்படை உள்கட்டமைப்புச் செலவுகளைக் கூடச் செலுத்தாமல் கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு வேடிக்கை பார்ப்பது எந்த விதத்தில் நியாயம்? ஒட்டுமொத்த லாபத்தையும் தங்களின் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளும் அரசு, அதற்கான செலவினங்களை மட்டும் ஊழியர்களின் தலையில் கட்டுவது நிர்வாகச் சீர்கேட்டின் உச்சக்கட்ட வெளிப்பாடாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
ஊழியர்களின் மீது சுமத்தப்படும் இந்த கூடுதல் நிர்வாகச் செலவுகளை ஈடுகட்டுவதற்குப் பொதுமக்களையோ அல்லது அப்பாவி மதுப்பிரியர்களையோ சுரண்டுவது முற்றிலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஒன்றாகும். ஒருவேளை கடைகளை நடத்துவதில் கூடுதல் செலவுகள் ஏற்படுவது உண்மையாகவே இருந்தாலும், அதைத் தீர்ப்பதற்கு அரசாங்கத்திடம் பல்வேறு மாற்று வழிகள் உள்ளன. மதுபாட்டில்களைப் பெருமளவில் கொள்முதல் செய்யும் இடத்திலேயே ஒரு பாட்டிலுக்கு 10 ரூபாய் வரை விலையை குறைத்து வாங்குவதன் மூலம், இந்த ஒட்டுமொத்த நிர்வாகச் செலவுகளையும் அரசாங்கத்தால் மிக எளிதாக ஈடுகட்ட முடியும். ஆனால், அத்தகைய ஆக்கப்பூர்வமான நடவடிக்கைகளை எடுக்கத் தவறிவிட்டு, ஒவ்வொரு பாட்டிலுக்கும் கூடுதலாக 10 ரூபாய் வாங்குவதை அரசு மறைமுகமாக ஊக்குவிப்பது போன்ற தோற்றம் பொதுமக்களிடையே அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
அரசாங்கம் நினைத்தால் மிக எளிதாகச் செய்யக்கூடிய இந்த விலை குறைப்பு நடவடிக்கையை ஏன் அமல்படுத்த மறுக்கிறது என்ற கேள்வியின் பின்னணியில், தமிழ்நாட்டின் மதுபானத் தயாரிப்புத் துறையின் பிரம்மாண்டமான அரசியல் நிழல் உலகமே மறைந்திருக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் கோடி கோடியாய் லாபம் சம்பாதித்து, கொள்ளை லாபத்தில் கொழூத்துத் திரியும் மதுபானத் தொழிற்சாலைகளை நடத்துபவர்கள் அனைவரும் ஏதோ ஒரு வகையில் செல்வாக்குமிக்க அரசியல் புள்ளிகளாகவே வலம் வருகின்றனர். இத்தகைய பெரும் முதலாளிகளிடம் கறாராக பேசி, கொள்முதல் விலையில் பாட்டிலுக்கு 10 ரூபாய் குறைக்கச் சொல்வதற்கு ஒரு வலுவான அரசாங்கத்தால் முடியாதா அல்லது அவர்களின் அரசியல் நெருக்கடி காரணமாகப் பயந்து நடுங்குகிறதா என்ற சந்தேகம் சாமானிய குடிமகன்களின் மனதில் ஆழமாக எழுந்துள்ளது.
அரசியல் செல்வாக்குமிக்க பெரும் தொழிலதிபர்களின் லாபத்தில் கை வைக்க துணியாத அரசாங்கம், இறுதியாக அனைத்துப் பாரத்தையும் அப்பாவி குடிமகனின் தலையில்தான் கட்டி வைக்கிறது என்பதுதான் இங்குள்ள கசப்பான எதார்த்தம். தன் அன்றாட உழைப்பை மூலதனமாக்கி, அரசாங்கத்தின் கஜானாவைத் தன் வியர்வைத் துளிகளால் நிரப்பும் ஒரு சாமானிய நுகர்வோனை, இது போன்ற தேவையற்ற கூடுதல் கட்டணங்களைச் செலுத்தக் கட்டாயப்படுத்துவது சமூக நீதிக்கு எதிரானது. தவறு செய்யும் தொழிற்சாலை அதிபர்களையோ அல்லது நிர்வாகக் குளறுபடிகளைச் சரிசெய்யாத அதிகாரிகளையோ தண்டிக்கத் துப்பில்லாத சிஸ்டம், கடைசியில் எவ்விதப் பின்னணியும் இல்லாத சாமானியக் குடிமகனைத் துரத்தித் துரத்திப் பணத்தைப் பறிப்பது போன்ற போக்குகள் உடனே நிறுத்தப்பட வேண்டும்.
முடிவாக, தமிழ்நாட்டின் டாஸ்மாக் நிர்வாகத்தில் நிலவி வரும் இந்த “பாட்டிலுக்கு 10 ரூபாய் கூடுதல்” என்ற மாமூல் கலாச்சாரத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க வேண்டிய முழுப் பொறுப்பும் தற்போதைய புதிய அரசிடம் உள்ளது. ஊழியர்களைத் தங்களின் சொந்தப் பணத்தில் கடை வாடகை கொடுக்க வைக்கும் விசித்திரமான அவல நிலையை மாற்றி, அரசுத் தரப்பிலிருந்தே அனைத்து நிர்வாகச் செலவுகளையும் நேரடியாகச் செலுத்த வழிவகை செய்ய வேண்டும். அதே நேரத்தில், மதுபான ஆலை அதிபர்களின் ஏகபோக ஆதிக்கத்திற்குச் சாட்டையடி கொடுத்து, கொள்முதல் விலையை முறைப்படுத்துவதன் மூலம் மட்டுமே சாமானிய நுகர்வோரின் சுமையைக் குறைக்க முடியும். இந்த நிர்வாகக் குளறுபடிகளைத் தீர்த்து, அப்பாவி குடிமகன்களின் கேள்விகளுக்குத் தகுந்த பதிலை தற்போதைய அரசு வழங்கும் என்று சமூக ஆர்வலர்கள் பெரிதும் எதிர்பார்க்கின்றனர்.