ஈரான் மீதான அமெரிக்காவின் அச்சுறுத்தல்கள் மற்றும் மத்திய கிழக்கில் நிலவும் போர் பதற்றங்கள் குறித்து சர்வதேச அரசியல் வல்லுனர்கள் கூறும் சில கருத்துக்கள் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
டொனால்ட் டிரம்ப் தனது வழக்கமான பாணியில் 48 மணி நேர கெடு விதித்துள்ள நிலையில், ஈரான் ஒருவேளை தனது போக்கை திருத்திக்கொள்ளாவிட்டால் அந்த நாட்டின் மின்சார கட்டமைப்பு மற்றும் முக்கிய வளங்கள் மீது அமெரிக்கா தாக்குதல் நடத்தக்கூடும் என எச்சரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த சூழலில், அமெரிக்காவின் நட்பு நாடுகளான சவூதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம் மற்றும் கத்தார் ஆகிய நாடுகளின் பாதுகாப்பு குறித்தும் பலமான கேள்விகள் எழுந்துள்ளன.
ஈரான் தற்போது ஒரு தற்கொலை மனப்பான்மையுடன் செயல்படுவதாகவும், அமெரிக்காவை நேரடியாக தாக்குவதை விட, அதன் நட்பு நாடுகளை தாக்குவதன் மூலம் பிராந்தியத்தில் ஒரு மிகப்பெரிய நிலையற்ற தன்மையை உருவாக்க ஈரான் முயல்கிறது என்றும் தெரிகிறது. குறிப்பாக, ஈரானிடம் அணு ஆயுதங்கள் இருக்க வாய்ப்புள்ளதாக கருதப்படும் நிலையில், அமெரிக்கா அல்லது இஸ்ரேல் ஏதேனும் ஒரு நாடு தீவிரமான தாக்குதலை நடத்தினால், ஈரான் தனது இறுதி ஆயுதத்தை பயன்படுத்தவும் தயங்காது. இது ஒரு சாதாரணப் போர் அல்ல, மாறாக இது ஒரு முழுமையான அழிவை நோக்கி செல்லும் ஆபத்தான பாதையாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
இந்த விவகாரத்தில் பாகிஸ்தானின் பங்கு குறித்தும் சில கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டுள்ளன. பாகிஸ்தான் ராணுவத் தளபதி ஆசிம் முனீர், சமீபத்தில் அந்த நாட்டு மதகுருமார்களிடம் பேசியபோது, “ஈரான் பிடிக்குமென்றால் அங்கேயே சென்றுவிடுங்கள்” என்று கூறியது ஒரு மிகப்பெரிய சிக்னலாக பார்க்கப்படுகிறது. பாகிஸ்தான் ராணுவத்திற்குள் இருக்கும் இரு பிரிவினரிடையே உள்ள மோதலை இது வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது. அமெரிக்காவின் அழுத்தத்திற்கு பணிந்து பாகிஸ்தான் ஈரானுக்கு எதிராக ஏதேனும் ராணுவ நடவடிக்கையில் இறங்க திட்டமிடுகிறதா என்ற சந்தேகம் எழுந்துள்ளது.
அமெரிக்காவைப் பொறுத்தவரை, ஈரானையும் பாகிஸ்தானையும் ஒன்றோடு ஒன்று மோத விடுவது ஒரு புத்திசாலித்தனமான நகர்வாக அமையலாம். இஸ்ரேல் அல்லது அமெரிக்கா நேரடியாக அணு ஆயுத போரில் ஈடுபடுவதை விட, பாகிஸ்தானின் அணு ஆயுத வலிமையை பயன்படுத்தி ஈரானை ஒடுக்க முயலலாம். இதன் மூலம் இரண்டு அணு ஆயுத நாடுகளை பலவீனப்படுத்துவதுடன், மத்திய கிழக்கில் தனது ஆதிக்கத்தை தொடர்ந்து தக்கவைக்க அமெரிக்கா திட்டமிடலாம். இது இஸ்லாமிய நாடுகளுக்கு இடையே உள்ள ஒற்றுமையை சிதைப்பதுடன், ஆசிய பிராந்தியத்தில் ஒரு புதிய அதிகார போட்டியை உருவாக்கும்.
இந்த சர்வதேச மோதல்களுக்கு மத்தியில் இந்தியாவின் நிலைப்பாடு மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தப்படுகிறது. இந்திய பெருங்கடல் பகுதியில் சீனா மற்றும் அமெரிக்காவின் ஆதிக்கம் குறையும் பட்சத்தில், இந்தியா அந்த இடத்தை தக்கவைத்துக் கொள்ளும் ஒரு வாய்ப்பு உருவாகும். அந்தமான் நிகோபார் போன்ற திட்டங்கள் மூலம் இந்தியா தனது கடல்சார் வலிமையை அதிகரித்து வருகிறது. எனவே, சர்வதேச போர்களில் நேரடியாக தலையிடாமல், தனது உள்நாட்டு பொருளாதாரத்தையும் பிராந்திய பாதுகாப்பையும் பலப்படுத்துவதே இந்தியாவிற்கு இப்போதைக்கு சிறந்த வியூகமாக இருக்கும்.
இறுதியாக, சீனாவைப் பொறுத்தவரை இந்த மோதல்கள் அதற்கு ஒரு மிகப்பெரிய பின்னடைவாகும். சீனாவின் ‘பெல்ட் அண்ட் ரோடு’ போன்ற கனவு திட்டங்கள் இந்த நிலையற்ற தன்மையால் முடங்க வாய்ப்புள்ளது. பாகிஸ்தானில் ஏற்பட்டுள்ள குழப்பங்கள் சீனாவிற்கு பெரும் தலைவலியை தந்துள்ளன. ஒட்டுமொத்தமாக பார்க்கும்போது, ஈரான் – அமெரிக்கா மோதல் என்பது வெறும் இரண்டு நாடுகளுக்கு இடையிலான பிரச்சனை மட்டுமல்ல; இது உலக வரிசையை மாற்றி அமைக்க போகும் ஒரு வரலாற்றுத் திருப்பம் என்பதில் ஐயமில்லை.