தமிழகத்தில் 21 வயதுக்குட்பட்டவர்களுக்கு மதுபானம் விற்பனை செய்யக்கூடாது என்ற டாஸ்மாக் நிர்வாகத்தின் சமீபத்திய சுற்றறிக்கை, பொதுமக்களிடையே ஒருவித குழப்பத்தையும் விவாதத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. இது புதிய விதியா அல்லது ஏற்கனவே நடைமுறையில் உள்ள விதியா என்ற கேள்வி பலருக்கும் எழுகிறது. உண்மையில், தமிழ்நாடு மதுபான சில்லறை விற்பனை விதிகள் 2003-ன் கீழ், விதி 11A-ன் படி 21 வயது பூர்த்தியடையாத எவருக்கும் மதுபானம் விற்பது சட்டப்படி குற்றம் என்பது ஏற்கனவே அமுலில் உள்ள ஒன்றுதான்.
இருப்பினும், இத்தனை ஆண்டுகளாக இந்த விதி பெயரளவில் மட்டுமே இருந்ததே தவிர, களத்தில் இது தீவிரமாக பின்பற்றப்படவில்லை என்பதே கசப்பான உண்மையாகும். தற்போது நிர்வாகம் மீண்டும் இதனை வலியுறுத்துவது, விதிகளில் மாற்றத்தைக் காட்டிலும் விதிகளின் அமலாக்கத்தில் காட்டப்படும் தீவிரத்தையே வெளிப்படுத்துகிறது.
நிர்வாக ரீதியாகப் பார்க்கும்போது, டாஸ்மாக் ஊழியர்களுக்கு இத்தகைய அறிவுறுத்தல்கள் வழங்கப்படுவது இது முதல்முறை அல்ல. ஆனால், சமீபகாலமாகப் பள்ளி மற்றும் கல்லூரி மாணவர்கள் சீருடையுடன் மது அருந்தும் காணொளிகள் சமூக வலைதளங்களில் வெளியாகி அரசின் மீதான விமர்சனங்களை அதிகரித்துள்ளன. இத்தகைய அவப்பெயரைத் தவிர்க்கவும், நீதிமன்றங்களின் கண்டனங்களிலிருந்து தப்பிக்கவும் அரசு இயந்திரம் தற்போது விழித்துக்கொண்டுள்ளது. 21 வயதுக்கு குறைவானவர்களுக்கு மது விற்பனை செய்வது கண்டறியப்பட்டால் கடை பணியாளர்கள் மீது கடும் ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்ற எச்சரிக்கை, சட்டத்தை செயல்படுத்துவதற்கான ஒரு கூடுதல் அழுத்தமாக பார்க்கப்படுகிறது.
சமூக அக்கறை என்ற கோணத்தில் பார்த்தால், மதுப்பழக்கத்திற்கு அடிமையாகும் இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருவது பெரும் கவலையை அளிக்கிறது. உடல் ரீதியாகவும் மன ரீதியாகவும் பக்குவமடையாத பருவத்தில் மது அருந்துவது, அவர்களின் எதிர்காலத்தை மட்டுமல்லாது ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் ஒழுக்கத்தையும் பாதிக்கிறது. 21 வயது என்ற வரம்பு என்பது மருத்துவ மற்றும் உளவியல் ரீதியாக நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஒரு முதிர்ச்சிக் காலமாகும். இந்த விதியைத் தீவிரமாக அமல்படுத்துவதன் மூலம், இளம் வயதிலேயே போதைப் பழக்கத்திற்கு மாணவர்கள் தள்ளப்படுவதைச் சிறிதளவாவது தடுக்க முடியும் என சமூக ஆர்வலர்கள் நம்புகின்றனர்.
இருப்பினும், இந்த விதியை நடைமுறைப்படுத்துவதில் இருக்கும் நடைமுறை சிக்கல்களை தவிர்க்க முடியாது. ஒரு வாடிக்கையாளர் 21 வயதுக்கு உட்பட்டவரா இல்லையா என்பதைக் கண்டறிய வயதுச் சான்றிதழைச் சோதிப்பது என்பது நெரிசல் மிகுந்த டாஸ்மாக் கடைகளில் சாத்தியமா என்ற கேள்வி எழுகிறது. ஊழியர்கள் அடையாள அட்டையைக் கேட்டால், அது தேவையற்ற வாக்குவாதங்களுக்கும் சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சினைகளுக்கும் வழிவகுக்கும் வாய்ப்பு உள்ளது. எனவே, வெறும் சுற்றறிக்கையோடு நிறுத்திக்கொள்ளாமல், கடைகளில் சிசிடிவி கேமராக்கள் மூலம் கண்காணிப்பது மற்றும் போதிய பாதுகாப்பு வசதிகளைச் செய்து தருவது அரசின் கடமையாகும்.
மறுபுறம், இந்த விதியை மீண்டும் வலியுறுத்துவது என்பது மதுவிலக்கை நோக்கி அரசு எடுக்கும் ஒரு சிறிய அடியாகவும் சிலரால் பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால், அரசுக்குத் தரும் வருவாயில் பெரும் பங்கு மது விற்பனை மூலம் கிடைப்பதால், விற்பனையைக் குறைப்பதை விட சட்ட சிக்கல்களைத் தவிர்ப்பதிலேயே அரசு அதிக கவனம் செலுத்துகிறது. 21 வயதுக்குக் கீழ் உள்ளவர்களுக்கு மது விற்கக் கூடாது என்று சொல்வது வரவேற்கத்தக்கது என்றாலும், மது அருந்துவதால் ஏற்படும் தீமைகள் குறித்த விழிப்புணர்வையும் இளைய சமுதாயத்தினரிடம் கொண்டு செல்வது மிக அவசியமாகும். வெறும் சட்டங்களால் மட்டுமே ஒரு சமூக மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்துவிட முடியாது.
முடிவாக, டாஸ்மாக் விடுத்துள்ள இந்த அறிவிப்பு புதிய சட்டம் அல்ல, மாறாகத் தூங்கிக் கொண்டிருந்த ஒரு சட்டத்தை உரக்கச் சொல்லும் முயற்சியாகும். இது ஆட்சியாளர்களின் கடமை என்பதைத் தாண்டி, ஒரு நாகரிக சமூகத்தின் தேவையாகவும் உள்ளது. வயது வரம்பைக் கடுமையாகப் பின்பற்றுவது என்பது இளைஞர்களின் ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான முதல் படி. இது வெறும் காகித அளவிலான உத்தரவாக மட்டும் நின்றுவிடாமல், களத்தில் நேர்மையாகச் செயல்படுத்தப்பட்டால் மட்டுமே இதன் உண்மையான நோக்கம் நிறைவேறும். அதே வேளையில், மது அரக்கனிடமிருந்து இளைஞர்களைக் காக்க குடும்பம் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களின் பங்கும் இதில் மிக முக்கியமானது.