தமிழக அரசியல் களம் 2026 சட்டமன்ற தேர்தலை ஒட்டி ஒரு மிகப்பெரிய தார்மீக மற்றும் கொள்கை மோதலுக்கு தயாராகி வருகிறது. குறிப்பாக, அரசியல் ஆய்வாளர் ரவீந்திரன் துரைசாமி, தமிழக வெற்றி கழகத்தின் முக்கிய புள்ளியான ஆதவ் அர்ஜுனாவை ‘சந்தர்ப்பவாதி’ மற்றும் ‘பச்சோந்தி’ என்று கடுமையாக விமர்சித்திருப்பது விவாத பொருளாகியுள்ளது. திமுகவில் இருந்து விசிகவுக்கு சென்று, அங்கிருந்து தற்போது தவெகவில் தஞ்சம் புகுந்துள்ள ஆதவ் அர்ஜுனாவின் பயணத்தை ரவீந்திரன் துரைசாமி கொள்கையற்ற ஒன்றாக சித்தரிக்கிறார். ஒரு நபர் குறுகிய காலத்தில் பல கட்சிகளுக்கு மாறுவது வாக்காளர்கள் மத்தியில் அவர் மீதான நம்பிக்கையை குறைக்கும் என்பது இவருடைய வாதம். ஆனால், இந்த விமர்சனம் சமூக வலைதளங்களில் ஒரு வலுவான எதிர்கேள்வியை எழுப்பியுள்ளது.
அரசியல் நோக்கர்கள் முன்வைக்கும் முதல் கேள்வி, இதே ரவீந்திரன் துரைசாமி திமுகவில் உள்ள அமைச்சர்களை பற்றி என்ன சொல்ல போகிறார் என்பதுதான். உதாரணமாக, செந்தில் பாலாஜி அதிமுகவில் அமைச்சராக இருந்து, பின்னர் அமமுகவுக்கு சென்று, அங்கிருந்து திமுகவுக்கு வந்து இன்று மீண்டும் அமைச்சராக பதவியில் இருக்கிறார். ஆதவ் அர்ஜுனாவை பச்சோந்தி என்று அழைக்கும் ரவீந்திரன் துரைசாமி, செந்தில் பாலாஜியை என்னவென்று அழைப்பார்? அவர் திமுகவுக்கு வந்தபோது இதேபோன்ற ‘கொள்கை குன்றாக’ அவர் பார்க்கப்பட்டாரா அல்லது தேர்தல் வெற்றியைத் தரும் ‘வல்லவராக’ மட்டும் பார்க்கப்பட்டாரா என்ற கேள்வியை சமூக ஆர்வலர்கள் எழுப்புகின்றனர்.
மேலும், இன்றைய திமுக அமைச்சரவையில் உள்ள சுமார் 13 அமைச்சர்கள் ஒரு காலத்தில் அதிமுகவின் தூண்களாக இருந்தவர்கள்தான். சேகர் பாபு, முத்துசாமி, அனிதா ராதாகிருஷ்ணன், ரகுபதி, ராஜகண்ணப்பன், கே.கே.எஸ்.எஸ்.ஆர் என பட்டியல் நீண்டு கொண்டே போகிறது. இவர்கள் அனைவரும் அரசியல் ரீதியாக ஒரு மாற்றத்தை தேடி வந்தவர்கள் என்றால், அதே அளவுகோல் ஆதவ் அர்ஜுனாவுக்கு ஏன் பொருந்தாது? ஒரு குறிப்பிட்ட நபரை மட்டும் தனிப்பட்ட முறையில் விமர்சிப்பது ரவீந்திரன் துரைசாமியின் நடுநிலையை சந்தேகிக்க வைக்கிறது என்று தவெக தொண்டர்கள் சமூக ஊடகங்களில் கொந்தளிக்கின்றனர்.
அரசியலில் கட்சி மாறுவது என்பது ஒரு புதிய கலாச்சாரம் கிடையாது. தமிழக அரசியலில் இது எம்ஜிஆர் காலத்திலிருந்தே தொடரும் ஒரு யதார்த்தம். திராவிட கட்சிகளுக்குள் நடக்கும் இந்த இடமாற்றங்களை ‘அரசியல் நகர்வு’ என்று நியாயப்படுத்தும் ஒரு தரப்பு, ஒரு புதிய கட்சிக்கு ஆதரவு திரட்ட வரும்போது மட்டும் அதை ‘சந்தர்ப்பவாதம்’ என்று முத்திரை குத்துவது ஏன்? ரவீந்திரன் துரைசாமி போன்ற ஆய்வாளர்கள், பழம்பெரும் கட்சிகளில் நடக்கும் கட்சி தாவல்களை ‘சாணக்கியத்தனம்’ என்றும், வளர்ந்து வரும் கட்சிகளில் நடப்பவற்றை ‘பச்சோந்தித்தனம்’ என்றும் பிரித்து பார்ப்பது முரண்பாடாக உள்ளது.
ரவீந்திரன் துரைசாமியின் விமர்சனங்களுக்கு பின்னால் ஏதோ ஒரு உள்நோக்கம் இருக்கலாம் என்று அரசியல் விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர். குறிப்பாக, சீமான் மற்றும் அண்ணாமலை ஆதரவாக பேசிக்கொண்டு அவர்களின் அரசியல் இருப்பை உறுதிப்படுத்த முயலும் அவர், விஜய்யின் வளர்ச்சியை தடுக்க ஆதவ் அர்ஜுனா போன்றோரின் கடந்த காலத்தை ஆயுதமாக பயன்படுத்துகிறார் என்ற குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்படுகிறது. ஆனால், மக்கள் இப்போது பழைய அரசியல் கணக்குகளை தாண்டி, யார் தங்களுக்கு உண்மையாக உழைக்க போகிறார்கள் என்பதை மட்டுமே கவனிக்க தொடங்கியுள்ளனர்.
இறுதியாக, அரசியலில் ‘பச்சோந்தி’ என்ற வார்த்தை என்பது காலம் காலமாக ஒருவரை சிறுமைப்படுத்த பயன்படுத்தப்படும் ஒரு சொல்லாடல் மட்டுமே. ஆனால், வரலாற்றை திரும்பிப் பார்த்தால், இன்று அதிகாரத்தில் இருக்கும் பல தலைவர்கள் பல படிகளை கடந்து வந்தவர்கள்தான். ரவீந்திரன் துரைசாமி முன்வைக்கும் விமர்சனங்கள், தவெகவை விடவும் திமுகவின் அமைச்சரவைக்கே அதிகம் பொருந்தும் என்பதை அவர் மறந்துவிடக் கூடாது. மக்கள் மன்றத்தில் யார் பச்சோந்தி, யார் உண்மையான அரசியல்வாதி என்பது வரும் 2026 தேர்தல் முடிவுகளில் தெளிவாக தெரியவரும்.