தமிழக அரசியல் களம் தற்போது 2026 சட்டமன்ற தேர்தலை நோக்கிய ஒரு மிகப்பெரிய தந்திரோபாய போராக மாறியிருக்கிறது. இந்த சூழலில், தமிழக வெற்றி கழகத்தின் தலைவர் விஜய், தனது முதல் அரசியல் மாநாட்டிலேயே “திமுக தான் எங்களது பிரதான அரசியல் எதிரி” என்று அறிவித்தபோது, அதற்கு பதிலடியாக முதலமைச்சர் மு.க. ஸ்டாலின் கையாண்ட உத்தி அரசியல் விமர்சகர்கள் மத்தியில் பெரும் விவாதத்தை கிளப்பியுள்ளது.
விஜய் தன்னை நேரடியாகத் தாக்கியபோது, ஸ்டாலின் அவரை ஒரு பொருட்டாகவே கருதாமல், “தவெக தான் எங்களது அரசியல் எதிரி” என்று அறிவிக்க தவறியது ஒரு தவறு என்று சில அரசியல் நோக்கர்கள் கருதுகின்றனர். அவ்வாறு அவர் சொல்லியிருந்தால், தமிழகத்தில் விஜய்யை ஒரு மாற்றாக பார்க்கத் தயங்குபவர்களின் மற்றும் விஜய்யை பிடிக்காதவர்களின் வாக்குகள் சிதறாமல் அப்படியே திமுகவின் பக்கம் குவிந்திருக்கும் என்பது இவர்களின் வாதமாகும்.
ஆனால், முதலமைச்சர் ஸ்டாலின் இந்த தேர்தலில் தனது கவனத்தை அதிமுக அல்லது தவெக போன்ற உள்ளூர் கட்சிகளின் மீது திருப்புவதை விட, “டெல்லிக்கும் தமிழ்நாட்டுக்கும் தான் போர்” என்ற ஒரு மிகப்பெரிய பிம்பத்தை கட்டமைக்க முயன்றார். இது ஒரு சட்டமன்றத் தேர்தல் என்பதை தாண்டி, மாநில உரிமைகளுக்காக டெல்லி அதிகார மையத்தை எதிர்த்து போராடும் ஒரு களமாக இதை அவர் சித்தரித்தார். மக்களவை தேர்தலில் தேசிய அளவிலான விவகாரங்களை பேசி வெற்றி பெறுவது என்பது வேறு; ஆனால், மாநிலத்தின் அடுத்த முதலமைச்சரை தீர்மானிக்கும் சட்டமன்ற தேர்தலில், உள்ளூர் அரசியல் எதிரிகளை புறக்கணித்துவிட்டு டெல்லி அதிகாரத்தை மட்டும் சாடுவது எந்தளவுக்கு வாக்காளர்களிடம் எடுபடும் என்பது கேள்விக்குறியாகியுள்ளது. ஒரு மாநில தேர்தலில் மக்கள் தங்கள் அன்றாட பிரச்சனைகளுக்கும் உள்ளூர் நிர்வாகத்திற்கும் தான் முன்னுரிமை அளிப்பார்கள் என்பதை திமுக தலைமை கவனிக்கத் தவறிவிட்டதோ என்ற சந்தேகம் எழுகிறது.
அரசியல் விமர்சகர்களின் கணிப்புப்படி, ஸ்டாலின் அதிமுகவைக் கூட ஒரு வலுவான எதிரியாக சித்திரிக்காமல் மௌனம் காத்தது, எதிர்க்கட்சிகளின் வாக்குகள் சிதறுவதற்கு வழிவகுக்குமே தவிர, அது திமுகவுக்கு பெரிய அளவில் பலன் அளிக்காது. குறிப்பாக, அதிமுக மற்றும் தவெக ஆகிய இரண்டு கட்சிகளுமே திமுகவை ஒரே நேர்க்கோட்டில் நின்று தாக்கும்போது, திமுக தன்னை தற்காத்துக்கொள்ள அந்த இரு சக்திகளையும் தனித்தனியாக எதிர்கொண்டிருக்க வேண்டும். ஆனால், டெல்லி உடனான மோதல் என்ற ஒற்றை புள்ளியில் தனது பிரச்சாரத்தை மையப்படுத்தியது, விஜய்யின் “திமுக தான் எதிரி” என்ற ஆக்ரோஷமான முன்னெடுப்பிற்கு ஒரு மறைமுக அங்கீகாரத்தை வழங்கிவிட்டதாக கருதப்படுகிறது. எதிரி யார் என்பதை எதிரியே தீர்மானிக்கும் அந்த தருணத்தில், ஸ்டாலின் காட்டிய மெத்தனமே விஜய்யின் அரசியல் பிம்பம் வேகமாக வளர காரணமாகிவிட்டது.
பொதுவாக, ஒரு வலுவான ஆளுங்கட்சி தனது செல்வாக்கை நிலைநாட்ட வேண்டுமானால், தன்னை நேரடியாக தாக்கும் புதிய சக்தியை முளையிலேயே கிள்ளி எறிய வேண்டும். ஆனால், “புதியதாக அரசியலுக்கு வருபவர்களை பற்றி எங்களுக்கு கவலையில்லை” என்று மேலோட்டமாக கடந்து சென்றது, திமுகவின் அதீத தன்னம்பிக்கையைக் காட்டுகிறதா அல்லது விஜய்யின் மக்கள் செல்வாக்கை கண்டு மிரண்டு போனதை காட்டுகிறதா என்ற கேள்வி எழுகிறது. விஜய்யை பிடிக்காத அல்லது அவர் மீது விமர்சனம் கொண்ட ஒரு மிகப்பெரிய வாக்காளர் கூட்டம் தமிழகத்தில் உண்டு. அந்த வாக்குகளை தன் பக்கம் இழுப்பதற்கான ஒரு பொன்னான வாய்ப்பை, விஜய்யை ஒரு அரசியல் எதிரியாக அங்கீகரிக்க மறுத்ததன் மூலம் ஸ்டாலின் தவறவிட்டுள்ளதாக அரசியல் நோக்கர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
இறுதியாக, 2026 தேர்தல் என்பது வெறும் ஒரு ஆட்சி மாற்றத்திற்கான போர் மட்டுமல்ல, அது தமிழகத்தின் அரசியல் சித்தாந்தங்களை தீர்மானிக்கும் களமாகும். “மக்களவை தேர்தல் பாணியில் மாநில தேர்தலை எதிர்கொள்வது ஆபத்தானது” என்ற விமர்சனங்கள் திமுகவிற்குள்ளேயே மெல்ல எழ தொடங்கியுள்ளன. 75 ஆண்டு கால பாரம்பரியம் கொண்ட ஒரு கட்சி, இரண்டு ஆண்டுகளே ஆன ஒரு கட்சியிடம் தனது தற்காப்பு திறனை சோதித்து பார்க்க வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளது. அரசியல் என்பது நேரடியான மோதல்களை கோருகிறது; ஆனால் ஸ்டாலின் காட்டிய இந்த மௌனம், விஜய்க்கு ஒரு திறந்த வெளியை அமைத்து கொடுத்துவிட்டது என்பதுதான் கசப்பான உண்மை. இந்த தவறான கணக்கீடு வரப்போகும் தேர்தல் முடிவுகளில் எந்த மாதிரியான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதை பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.