உலக ஜனநாயக அமைப்பில் அரசியல் கட்சி ஒன்றை தொடங்குவதன் மிக முக்கிய மற்றும் முதன்மையான நோக்கம் என்பது ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்றுவதுதான். எந்தவொரு அமைப்பும் வெறும் சமூக சேவையை மட்டுமே குறிக்கோளாக கொண்டிருக்க முடியாது; கொள்கைகளை சட்டமாக்கவும், திட்டங்களை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கவும் அரசியல் அதிகாரம் மிக அவசியமாகிறது. அந்த அதிகாரத்தை நேர்மையான வழியில் பெற்று, அதன் மூலமாக ஏழை, எளிய மற்றும் நடுத்தர மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்தி, அவர்களுக்கு நல்லது செய்வதுதான் ஒரு உண்மையான அரசியல் கட்சியின் லட்சியமாக இருக்க முடியும். அதிகாரம் என்பது ஒரு தனி நபருக்கோ அல்லது ஒரு தனி குடும்பத்திற்கோ சொந்தமானதாக இல்லாமல், ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் பிரதிநிதிகளுக்கும் பகிர்ந்தளிக்கப்பட வேண்டும் என்பதே அடிப்படை அரசியல் தத்துவமாகும்.
இந்த கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் பார்க்கும்போது, பன்முகத்தன்மை கொண்ட ஒரு மாநிலத்தில் அல்லது நாட்டில் கூட்டணி அமைச்சரவை என்பதுதான் உண்மையான ஜனநாயகத்தின் உச்சமாக அமைய முடியும். பல்வேறு சமூக பின்னணிகள், வெவ்வேறு கொள்கைகள் மற்றும் பல்வேறு தரப்பு மக்களின் தேவைகளை பிரதிபலிக்கும் பல கட்சிகள் ஒன்றிணைந்து ஆட்சியை அமைக்கும் போதுதான், அது அனைவருக்குமான அரசாக மாறுகிறது. ஒற்றை கட்சியின் ஆதிக்கம் எப்போதும் ஒரு குறிப்பிட்ட சிந்தனை முறையை மட்டுமே திணிக்கும் ஆபத்தை கொண்டது. ஆனால், ஒரு கூட்டு ஆட்சியில் அனைத்து கூட்டணி கட்சிகளுக்கும் அமைச்சரவையில் உரிய பங்கு வழங்கப்படும் போது, அங்கு விவாதங்களும், ஆரோக்கியமான முடிவுகளும், சமத்துவமான அதிகார பகிர்வும் சாத்தியமாகிறது.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, கடந்த காலங்களில் இங்கு நிலவிய கூட்டணி அரசியல் என்பது மிகவும் ஏமாற்றமளிக்கும் ஒன்றாகவே இருந்து வந்தது. ஒரு பெரிய கட்சி மற்றொரு சிறிய கட்சியுடன் தேர்தல் உடன்பாடு செய்துகொண்டு, அதன் வாக்கு சதவீதத்தையும் மக்கள் செல்வாக்கையும் தங்களுக்கு சாதகமாக பயன்படுத்தி கொள்ளும். ஆனால், தேர்தல் முடிந்து ஆட்சி அமைக்கும் போது, ‘எங்களுக்கு வெளியில் இருந்து மட்டும் ஆதரவு கொடுங்கள், அமைச்சரவையில் உங்களுக்கு பங்கில்லை’ என்று கைகழுவி விடுவதுதான் வழக்கமாக இருந்தது. தங்களை நம்பி வாக்களித்த மக்களுக்கும், தங்களோடு களம் கண்ட கூட்டணி கட்சிகளுக்கும் செய்யும் மிகப்பெரிய துரோகமாகவே இது பார்க்கப்பட்டது. வாக்கு வங்கியை மட்டும் உறிஞ்சி எடுத்துக்கொண்டு, அதிகாரத்தை தங்களுக்குள்ளேயே வைத்து கொள்ளும் இந்த தந்திரம் நீண்டகாலமாக அரங்கேறியது.
இந்த வகையான அதிகார பதுக்கல் மற்றும் கூட்டணி துரோகத்தைத்தான் தமிழகத்தில் பிரதான கட்சிகளான அதிமுகவும், திமுகவும் கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தொடர்ந்து செய்துகொண்டிருந்தன. தேர்தல் கூட்டணிக்காக சிறிய கட்சிகளின் தலைவர்களை மேடைகளில் ஏற்றி புகழ்ந்து பேசிவிட்டு, ஆட்சி பீடத்தில் ஏறியவுடன் அவர்களை தங்களுக்கு கீழே இருக்கும் இரண்டாம் கட்ட அமைப்புகளை போல நடத்துவதே திராவிட கட்சிகளின் வழக்கமான பாணியாக இருந்தது. சிறிய கட்சிகளுக்கு அமைச்சரவையில் ஒரு சிறிய இடத்தைக்கூட ஒதுக்க மறுத்து, தங்களின் தனி பெரும்பான்மை பலத்தை காட்டி அவர்களை தொடர்ந்து மிரட்டி பணிய வைக்கும் போக்கு இத்தனை காலமாக தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் நீடித்து வந்தது.
ஆனால், தமிழக அரசியலில் ஏற்பட்டுள்ள தற்போதைய புதிய மாற்றங்கள் மற்றும் விஜய்யின் அரசியல் வரவுக்கு பிறகுதான் இந்த ஏமாற்று அரசியலின் திரை கிழிக்கப்பட்டிருக்கிறது. தேர்தல் உடன்பாட்டின் போதே ‘ஆட்சியில் பங்கு, அதிகாரத்தில் பங்கு’ என்ற முழக்கங்கள் தற்போது மிக உரக்க ஒலிக்க தொடங்கியுள்ளன. தங்களுக்கு ஆதரவு தரும் தோழமை கட்சிகளையும் சமமாக மதித்து, புதிய அமைச்சரவையில் அவர்களுக்கும் உரிய மரியாதையையும் பதவிகளையும் பகிர்ந்தளிக்க புதிய அரசியல் சக்திகள் முன்வந்துள்ளன. பல தசாப்தங்களாக திராவிட கட்சிகளின் நிழலில் ஒடுக்கப்பட்டு கிடந்த சிறிய அரசியல் கட்சிகளுக்கும், பிராந்திய அமைப்புகளுக்கும் இந்த புதிய அணுகுமுறை ஒரு மிகப்பெரிய புதுத் தெம்பையும் நம்பிக்கையையும் கொடுத்துள்ளது.
இனிவரும் காலங்களில், வெறும் வாக்கு வங்கியாக தங்களை பயன்படுத்திக் கொள்ள எந்தவொரு பெரிய கட்சிக்கும் சிறிய கட்சிகள் இடம் தரப்போவதில்லை என்பதை தற்போதைய அரசியல் நகர்வுகள் உணர்த்துகின்றன. தங்களின் கொள்கைகளுக்கும், தங்களை நம்பியிருக்கும் தொண்டர்களுக்கும் உரிய அங்கீகாரம் மற்றும் அதிகார பகிர்வை உறுதி செய்யும் கூட்டணிகளை நோக்கியே சிறிய கட்சிகள் பயணிக்க தொடங்கியுள்ளன. ஐம்பதாண்டு கால ஏகபோக அரசியல் முடிவுக்கு வந்து, அனைத்து தரப்பினருக்குமான உண்மையான கூட்டணி ஆட்சி மலரப் போவதற்கான ஒரு ஆரோக்கியமான தொடக்கமாகவே இத்தகைய மாற்றங்கள் பார்க்கப்படுகின்றன.