தமிழ்நாடு அரசியல் களம் எப்போதுமே வியூகங்களுக்கும், எதிர்பாராத திருப்பங்களுக்கும் பெயர் பெற்றது. அந்த வகையில், தற்போதைய அரசியல் சூழலில் மிக முக்கியமான விவாதப் பொருளாக மாறியிருப்பது அண்ணாமலையின் அரசியல் நகர்வுகள் தான். அவர் பாஜக மாநிலத் தலைவர் பதவியில் இருந்து விலகிய போதே, எவ்விதத் தாமதமும் இன்றி உடனடியாகத் தனிக்கட்சியைத் தொடங்கியிருக்க வேண்டும் என்று அரசியல் கணிப்பாளர்கள் மற்றும் மூத்த விமர்சகர்கள் பலரும் தங்களது கருத்துக்களை முன்வைத்து வருகின்றனர். அவ்வாறு அவர் ஒரு பிராந்திய அடையாளத்தோடு மாற்று அரசியலை முன்னெடுத்திருந்தால், தமிழ்நாட்டின் தற்போதைய அரசியல் வரைபடமே முற்றிலும் மாறியிருக்கும் என்றும், அவரே அடுத்த முதலமைச்சராக அரியணை ஏறும் வாய்ப்பு பிரகாசமாக இருந்திருக்கும் என்றும் ஆணித்தரமாகக் கூறப்படுகிறது.
அண்ணாமலைக்குத் தமிழ்நாட்டு மக்கள் மத்தியில், ஒரு குறிப்பிட்ட வாக்கு வங்கியைக் கடந்து பரவலான அங்கீகாரம் இருந்தது மறுக்க முடியாத உண்மை. பாரம்பரிய அரசியல் கட்சிகளின் மீது அதிருப்தியில் இருந்த நடுநிலை வாக்காளர்கள், நேர்மையான மற்றும் படித்த தலைவர்களை விரும்பும் பெண்கள், மற்றும் மாற்றத்தை எதிர்நோக்கிக் காத்திருந்த இளைஞர்கள் ஆகியோரின் ஒட்டுமொத்த ஆதரவும் அண்ணாமலைக்குக் கிடைத்திருக்கும். தேசியக் கட்சியின் முகம் என்ற பிம்பம் இல்லாத தனித்த ஒரு பிராந்தியக் கட்சியாக அவர் களம் கண்டிருந்தால், திராவிடக் கட்சிகளுக்கு மாற்றாக ஓட்டளிக்க நினைத்த பெரும் திரளான பொதுமக்களின் வாக்குகள் அண்ணாமலையின் புதிய கட்சிக்கே விழுந்திருக்கும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை.
நடிகர் விஜய் ‘தமிழக வெற்றிக் கழகம்’ என்ற புதிய கட்சியை தொடங்கி முழுநேர அரசியலில் குதித்திருந்தாலும் கூட, அண்ணாமலை முன்பே தனிக்கட்சி ஆரம்பித்திருந்தால் தேர்தல் களம் ஒரு சுவாரசியமான நான்கு முனை போட்டியாக உருவெடுத்திருக்கும். திமுக, அதிமுக, விஜய் மற்றும் அண்ணாமலை என நான்கு பலமான சக்திகள் மோதியிருந்தாலும், அண்ணாமலையின் தனித்துவமான அணுகுமுறையும் பேச்சாற்றலும் அவரை முன்னிலையில் நிறுத்தியிருக்கும். இந்த நான்கு முனை போட்டியில் மற்ற கட்சிகளின் வாக்குகள் சிதறும்போது, அண்ணாமலை மிக எளிதாக தனிப்பெரும் சக்தியாக உருவெடுத்து ஆட்சியை பிடித்திருக்கக் கூடும் என்று தேர்தல் வியூகவாதிகள் கணிக்கின்றனர்.
மற்றொரு சுவாரசியமான அரசியல் கணிப்பு என்னவென்றால், அண்ணாமலையும் விஜய்யும் கைகோர்ப்பதற்கான சூழல் உருவாகியிருக்கலாம். தமிழ்நாட்டில் நிலவும் குடும்ப அரசியல் மற்றும் ஊழலுக்கு எதிராக இருவருமே தங்களின் குரல்களை பதிவு செய்து வருவதால், கொள்கை ரீதியாக அவர்கள் ஒன்றிணைந்திருக்க வாய்ப்புகள் அதிகம். அவ்வாறு விஜய் மற்றும் அண்ணாமலை கூட்டணி அமைத்து போட்டியிட்டிருந்தால், அது தமிழக வரலாற்றிலேயே இதுவரை கண்டிராத ஒரு மாபெரும் அரசியல் அலைக்கு வழிவகுத்திருக்கும். இந்த இளைஞர்களின் கூட்டணி மிகக் குறுகிய காலத்திலேயே ஆளுங்கட்சியையும் பிரதான எதிர்க்கட்சியையும் பின்னுக்குத் தள்ளி, ஒரு புதிய கூட்டணி ஆட்சியை அமைத்து சாதனை படைத்திருக்கும்.
இருப்பினும், காலமும் அரசியல் சூழல்களும் எப்போதுமே நாம் நினைப்பது போல நகர்வதில்லை. அண்ணாமலை பாஜகவின் மாநில தலைவர் பொறுப்பில் இருந்து விலகிய காலக்கட்டத்திற்கும், அவர் புதிய இயக்கத்தை அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிப்பதற்கும் இடைப்பட்ட தாமதம் அவரது அரசியல் வேகத்தை சற்றே குறைத்துள்ளதாக ஒரு தரப்பினர் வாதிடுகின்றனர். தேசிய கட்சியின் கட்டுப்பாடுகளுக்குள் இருந்ததால் அவரால் முழுமையாக தமிழ்நாட்டு அரசியலின் பிராந்திய உணர்வுகளை தொட்டு பேச முடியாமல் போனது அவரது பலவீனமாக பார்க்கப்பட்டது. இதனாலேயே, அவர் தலைவர் பதவியை இழந்தவுடனேயே தனிக்கட்சி என்ற முழக்கத்தை எடுத்திருக்க வேண்டும் என்ற பேச்சுக்கள் வலுத்தன.
எது எப்படியாயினும், தமிழக அரசியல் இன்னும் ஒரு தெளிவான முடிவுக்கு வரவில்லை என்பதே உண்மை. பழைய திராவிட பாரம்பரியத்திற்கும், புதிய தலைமுறையின் மாற்று அரசியல் சிந்தனைகளுக்கும் இடையே ஒரு பெரிய மௌன போராட்டம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. அண்ணாமலையின் புதிய அரசியல் இயக்கம் வரும் பொதுத்தேர்தல்களில் எந்த மாதிரியான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தப்போகிறது என்பதும், வாரிசு அரசியலுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க நினைக்கும் மக்கள் யாருக்குத் தங்களின் பேராதரவை வழங்க போகிறார்கள் என்பதும் இனிவரும் காலங்களில் தான் தெரியவரும். ஆனால், அண்ணாமலை ஆரம்பத்திலேயே எடுத்திருக்க வேண்டிய அந்த ஒரு துணிச்சலான முடிவு, தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சர் நாற்காலியை அவரிடம் கொண்டு சேர்த்திருக்கும் என்ற கணிப்பு மட்டும் அரசியல் வட்டாரங்களில் எப்போதும் ஒரு விவாதமாகவே நீடிக்கும்.