சட்டசபையில கேமிரா ஆங்கிளை எப்படி வைக்கனும், எங்க வைக்கனும்ன்னு டிரையிங் கொடுத்துருப்பாங்களோ.. எதிர்க்கட்சி எம்.எல்.ஏக்கள் கூச்சல் போடும்போதெல்லாம் கேமிரா கரெக்டா திரும்பிருது.. யாருடா இவரு இப்படி நடந்துகிடுறாருன்னு மக்களை பேச வைக்குது.. கொஞ்சம் கொஞ்சமா எதிர்க்கட்சி எம்.எல்.ஏக்கள் எக்ஸ்போஸ் ஆகி வர்றாங்க.. அதனால தான் லைவ் வேண்டாம்ன்னு பதறுறாங்களா? இன்னும் கொஞ்ச நாள் சட்டசபை நடந்தா போதும் எல்லோரும் அசிங்கப்பட்டுவிடுவாங்க போல…
தமிழக சட்டப்பேரவை நடவடிக்கைகள் நேரலையாக ஒளிபரப்பப்படுவது குறித்து அரசியல் வட்டாரங்களில் பல்வேறு விவாதங்கள் எழுந்து வருகின்றன. குறிப்பாக, எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் அமளியில் ஈடுபடும் நேரங்களில் கேமிரா அவர்களை நோக்கித் திரும்புவது சமூக வலைதளங்களில் விமர்சனத்துக்கும் கேலிக்கும் காரணமாகியுள்ளது. “கேமிரா எங்கே திரும்ப வேண்டும், எப்போது திரும்ப வேண்டும் என்று முன்கூட்டியே பயிற்சி கொடுத்திருக்கிறார்களா?” என்ற கேள்வியையே சிலர் நகைச்சுவையாக எழுப்பி வருகின்றனர். ஆனால், சட்டப்பேரவை ஒளிபரப்பின் நோக்கம் நடவடிக்கைகளை மக்களுக்கு வெளிப்படையாகக் காட்டுவதுதான் என்பதையும் மறந்துவிட முடியாது.
ஒரு உறுப்பினர் எழுந்து பேசும்போது அவரது பேச்சையும், மற்றொரு உறுப்பினர் குறுக்கிட்டு அமளி செய்யும்போது அந்த காட்சியையும் காட்டுவது இயல்பான ஒளிபரப்பு நடைமுறையாக இருக்கலாம். இருந்தாலும், தொடர்ந்து குறிப்பிட்ட உறுப்பினர்களின் செயல்பாடுகள் மட்டுமே திரையில் அதிகமாகத் தோன்றுகின்றன என்ற எண்ணம் பொதுமக்களிடம் உருவானால், அதற்கு விளக்கம் அளிக்க வேண்டிய பொறுப்பு ஒளிபரப்பு நிர்வாகத்துக்கு இருக்கிறது. குறிப்பாக அரசியல் சார்பற்ற முறையில் அனைத்து தரப்பினருக்கும் சமமான காட்சி நேரம் கிடைக்கிறதா என்பதே முக்கியமான கேள்வியாக மாறுகிறது.
இதற்கிடையே, நேரலை ஒளிபரப்பு எதிர்க்கட்சிகளுக்கே பாதகமாக மாறுகிறதா என்ற விவாதமும் உருவாகியுள்ளது. சட்டப்பேரவைக்குள் என்ன நடக்கிறது என்பதை மக்கள் நேரடியாகப் பார்க்கும்போது, உறுப்பினர்கள் பேசும் வார்த்தைகள் மட்டுமல்லாமல், அவர்களின் நடத்தை, அணுகுமுறை, அமளி, விவாதத்தில் பங்கேற்கும் விதம் போன்றவையும் பொதுமக்களின் கவனத்துக்கு வருகின்றன. இதனால் முன்பு கட்சித் தொண்டர்கள் அல்லது செய்தியாளர்கள் மூலம் மட்டுமே அறியப்பட்ட சட்டப்பேரவை நடவடிக்கைகள் தற்போது நேரடியாக மக்களின் மதிப்பீட்டுக்குள் வருகின்றன.
இதைத்தான் சிலர் “லைவ் போனால் உண்மை வெளியில் வந்துவிடும்” என்ற அரசியல் கோணத்தில் பார்க்கிறார்கள். எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் அரசை கேள்வி கேட்பது ஜனநாயகத்தின் முக்கியமான பகுதி. அதே நேரத்தில், கேள்வி கேட்பதற்கும் தொடர்ந்து கூச்சல் போடுவதற்கும் இடையே வித்தியாசம் இருக்கிறது. மக்கள் நேரலையில் அனைத்தையும் பார்க்கும்போது, யார் பிரச்சினையை முன்வைக்கிறார்கள், யார் விவாதிக்கிறார்கள், யார் அமளியில் ஈடுபடுகிறார்கள் என்பதை அவர்களே தீர்மானிக்க முடியும். இதனால் அரசியல் கட்சிகளின் வழக்கமான பிரச்சாரக் கதை மாறுவதற்கான வாய்ப்பும் இருக்கிறது.
ஆனால் “எதிர்க்கட்சியினரை அசிங்கப்படுத்துவதற்காகவே கேமிரா திருப்பப்படுகிறது” என்று உறுதியாக கூறுவதற்கான ஆதாரம் இல்லாத நிலையில், அதை அரசியல் குற்றச்சாட்டாக மட்டுமே பார்க்க வேண்டும். அதேபோல், நேரலை ஒளிபரப்பை நிறுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கை இருந்தால், அதற்கான காரணத்தையும் வெளிப்படையாகச் சொல்ல வேண்டியது அவசியம். சட்டப்பேரவையில் நடைபெறும் விவாதங்கள் மக்களின் பிரதிநிதிகளால் நடைபெறுவதால், வெளிப்படைத்தன்மை என்பது ஆட்சிக்கும் எதிர்க்கட்சிக்கும் சமமாக பொருந்தும்.
இறுதியில், கேமிரா யாரை காட்டுகிறது?” என்பதைக் காட்டிலும், “கேமிரா காட்டும் காட்சியில் மக்கள் என்ன பார்க்கிறார்கள்? என்பதுதான் பெரிய கேள்வி. நேரலை தொடர்ந்து நடைபெற்றால், ஒவ்வொரு கட்சியின் செயல்பாடுகளும் மக்களின் கண்முன்னே பதிவாகும். நல்ல விவாதம் நடந்தால் அதற்கும் பாராட்டு கிடைக்கும்; தேவையற்ற அமளி நடந்தால் அதற்கும் மக்கள் தங்கள் கருத்தை உருவாக்குவார்கள். சட்டசபை லைவ் என்பது ஒருவரை எக்ஸ்போஸ் செய்யும் கருவி அல்ல; யார் எப்படி செயல்படுகிறார்கள் என்பதை மக்கள் தாங்களே தீர்மானிக்கும் கண்ணாடி! என்பதே இந்த விவாதத்தின் முக்கியமான புள்ளியாக இருக்கிறது.