தமிழக அரசியல் தற்பொழுது ஒரு மிக முக்கிய வரலாற்றுத் திருப்புமுனையை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதைச் சமீபத்திய அரசியல் நகர்வுகள் நமக்குத் தெளிவுபடுத்துகின்றன. பல தசாப்தங்களாகத் தமிழகத்தை ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்த முற்போக்கு மற்றும் திராவிடக் கூட்டணிக் கட்டமைப்புகள் தற்பொழுது ஒட்டுமொத்தமாகச் சரிந்துள்ள சூழலில், திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் தனது அரசியல் வரலாற்றிலேயே முன்சொல்லிராத ஒரு கடுமையான தனிமைப்படுத்தலை எதிர்கொண்டு நிற்கிறது. கடந்த காலங்களில் திமுகவின் வெற்றிக்கு உறைவிடமாகவும் பெரும் பலமாகவும் விளங்கிய காங்கிரஸ், விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி, இடதுசாரிக் கட்சிகள் மற்றும் இந்திய யூனியன் முஸ்லிம் லீக் உள்ளிட்ட அதன் பல்லாண்டுகாலக் கூட்டணிக் கட்சிகள் அனைத்தும் தற்பொழுது அதனை முற்றிலுமாகக் கைவிட்டு, புதிய அரசியல் சக்தியான தமிழக வெற்றிக் கழகத்தின் பக்கம் அணிவகுத்துச் சென்றுவிட்டன. தற்போதைய நிலையில் திமுகவுடன் எஞ்சியிருக்கும் ஒரே ஒரு கட்சியான தேசிய முற்போக்கு திராவிடக் கழகமும் எப்போது வேண்டுமானாலும் தனது அரசியல் நிலைப்பாட்டை மாற்றிக்கொண்டு வேறு அணிக்கு மாறக்கூடிய சூழலே நிலவுவதால், அந்தக் கட்சியை மட்டுமே முழுமையாக நம்பி திமுகவினால் வரவிருக்கும் தேர்தலை எதிர்கொள்ள முடியாது என்ற இக்கட்டான யதார்த்தம் உருவாகியுள்ளது.
இத்தகைய மிக மோசமான அரசியல் பின்னடைவில் இருந்து தப்பித்துக் கொள்வதற்குக் தற்போதைய ஆளுங்கட்சியான திமுகவுக்கு அரசியல் ரீதியாக இரண்டே இரண்டு ஆப்ஷன்கள்தான் எஞ்சியுள்ளன என்று அரசியல் பார்வையாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். முதலாவது ஆப்ஷன், தமிழகத்தின் மற்றொரு பிரதான திராவிடக் கட்சியான அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்துடன் கைகோர்ப்பது; இரண்டாவது ஆப்ஷன், மத்தியில் ஆளும் பாரதிய ஜனதா கட்சியுடன் அதிகாரப்பூர்வக் கூட்டணியை அமைப்பது; அல்லது இந்த இரண்டு ஆப்ஷன்களையும் தாண்டி, மிக விசித்திரமான முறையில் இரண்டு கட்சிகளுடனும் ஒரே நேரத்தில் ஒரு மெகா கூட்டணியை உருவாக்குவது என்பதுதான். இந்த இரண்டு அல்லது மூன்று முனைகள் கொண்ட கூட்டு மட்டுமே தற்போதைக்கு திமுக தன்னைத் தக்க வைத்துக் கொள்வதற்கான இறுதி வாய்ப்புகளாகத் தெரிகின்றன. ஆனால், இந்த ஆப்ஷன்கள் அனைத்தும் நடைமுறைக்குச் சாத்தியமா என்பதும், அவ்வாறு நிகழ்ந்தால் மக்கள் அதனை ஏற்பார்களா என்பதும் மிகப்பெரிய கேள்விக்குறியாகவே அரசியல் களத்தில் பார்க்கப்படுகிறது.
ஒருவேளை, அரசியல் சுயநலத்திற்காகவோ அல்லது தங்களின் இருப்பைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்காகவோ அதிமுக, திமுக மற்றும் பாஜக ஆகிய மூன்று கட்சிகளும் இணைந்து ஒரு கூட்டணியை அமைத்தால், அது இந்திய அரசியல் வரலாற்றிலேயே முரண்பாட்டின் மொத்த உருவமாகத்தான் காட்சியளிக்கும் என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் இருக்க முடியாது. ஏனெனில், அதிமுகவும் திமுகவும் கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக முற்றிலும் நேர் எதிர் துருவங்களாக, கொள்கை ரீதியாகவும் அரசியல் ரீதியாகவும் ஒன்றையொன்று கடுமையாக எதிர்த்து அரசியல் செய்து வந்த பாரம்பரியத்தைக் கொண்டவை ஆகும். அதேபோல, தேசிய அளவில் பாரதிய ஜனதா கட்சியையும் அதன் அரசியல் சித்தாந்தங்களையும் இந்தியாவிலேயே மிகத் தீவிரமாகவும் மிக அதிகமாகவும் மேடைகளிலும் ஊடகங்களிலும் விமர்சனம் செய்த முதன்மைக் கட்சி என்ற அடையாளம் திமுகவுக்கு மட்டுமே உண்டு. இத்தகைய முற்றிலும் மாறுபட்ட கொள்கைகளைக் கொண்ட கட்சிகள் தங்களின் கொள்கைகளைத் துறந்து கைகோர்ப்பது என்பது மக்களின் பார்வையில் பெரும் துரோகமாகவே அமையும்.
இத்தகைய கடுமையான கொள்கை முரண்பாடுகளைக் கொண்ட இந்த மூன்று கட்சிகளும் சுயநல நோக்கோடு ஒன்றாக இணைந்தால், கணித விதிகளின்படி ஒன்று கூட்டல் ஒன்று கூட்டல் ஒன்று என்பது மூன்று என்ற பலத்தைத் தராது; மாறாக, அது ஒட்டுமொத்தமாக ‘பூஜ்ஜியம்’ என்ற எதிர்மறையான விளைவையே தேடித்தரும் என்று அரசியல் வல்லுநர்கள் மிகத் தெளிவாகக் கருத்துத் தெரிவித்துள்ளனர். வெவ்வேறு சித்தாந்தங்களை வன்மையாகப் பின்பற்றும் இந்த மூன்று கட்சிகளின் அடிமட்டத் தொண்டர்களும், வாக்காளர்களும் இத்தகையதொரு சந்தர்ப்பவாதக் கூட்டணியை ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள் என்பதுடன், தேர்தல் களத்தில் இவர்களுக்கு எதிராகவே வாக்களிப்பார்கள். கொள்கையற்ற இத்தகையக் கூட்டு, வாக்கு வங்கிகளை அதிகரிக்கச் செய்வதற்குப் பதிலாக, மக்களின் கடுமையான கோபத்திற்கும் வெறுப்பிற்கும் ஆளாகி, இருக்கும் செல்வாக்கையும் முற்றிலும் இழக்கச் செய்துவிடும் என்பதே யதார்த்தமான உண்மையாகும்.
தற்போதைய அரசியல் சூழலை எவ்விதம் ஆராய்ந்து பார்த்தாலும், வரவிருக்கும் சவால்களைச் சமாளித்து திமுக மீண்டும் பழையபடி தேறி வருவதற்குக் குறைந்தபட்ச வாய்ப்புகள் கூட இருப்பதாகத் தெரியவில்லை என்று நடுநிலையாளர்கள் கருதுகின்றனர். மற்றொருபுறம், கடந்த காலங்களில் வலுவான எதிர்க்கட்சியாக விளங்கிய அதிமுகவோ, தொடர் தோல்விகளினாலும் உட்கட்சிப் பூசல்களினாலும் ஏற்கனவே மக்கள் மத்தியில் தனது செல்வாக்கைத் தீர்த்துக்கொண்ட ஒரு பலவீனமான கட்சியாக மாறிவிட்டது. அதேசமயம், தேசியக் கட்சியான பாஜகவைப் பொறுத்தவரை, அதன் கொள்கைகளும் அணுகுமுறைகளும் தமிழக மக்களின் உணர்வுகளோடு ஒத்துப் போகாததால், அவர்களால் தமிழ்நாட்டிற்குள்ளேயே இனி அரசியல் ரீதியாக வலுவாக நுழைந்து கால் பதிக்க முடியாத ஒரு முட்டுக்கட்டை நிலைதான் தற்போதும் நீடித்து வருகிறது.
சுருக்கமாகக் கூறின், தமிழகத்தின் பழைய அரசியல் சக்திகள் அனைத்தும் தங்களின் தவறுகளாலும், தொலைநோக்குப் பார்வையற்ற நகர்வுகளாலும் ஒட்டுமொத்தமாக முடங்கிப் போயிருக்கும் இந்தச் சூழல், ஒரு புதிய அரசியல் விடியலுக்கு வழிவகுத்துள்ளது. பழைய திராவிடக் கட்சிகளின் வீழ்ச்சியும், தேசியக் கட்சிகளின் பலவீனமும் தற்பொழுது தமிழக வெற்றிக் கழகத்திற்குப் பெரும் சாதகமாக மாறியுள்ளதால், இப்போதைக்குத் தமிழக முதல்வர் விஜய் அவர்களின் ஆட்சிக்கும் தலைமைக்கும் சவால் விடக்கூடிய அளவுக்குத் தகுதியான ஒரு பலமான எதிர்க்கட்சியே தமிழகத்தில் இல்லாத ஒரு சுமுகமான அரசியல் நிலைதான் உருவாகியுள்ளது என்று அரசியல் வல்லுநர்கள் ஒருமனதாகத் தங்களின் கருத்துக்களைத் தெரிவித்து வருகின்றனர்.