கோவில் உண்டியல் பக்கத்துல டிஜிட்டலில் நன்கொடை பெற QR Code வச்சிருக்கீங்களே.. செல்போன் இல்லாம அதில் எப்படி பணம் செலுத்த முடியும்? கொஞ்சமாவது யோசிச்சீங்களா அமைச்சர் அவர்களே? 4 பேர் ரீல்ஸ் எடுக்குறாங்கங்கிறதுக்காக 4000 பக்தர்களை அலைக்கழிக்கிறீங்களே, இது நியாயமா?
கோயில்களில் பக்தர்களின் வசதிக்காக பல்வேறு டிஜிட்டல் வசதிகள் கொண்டு வரப்படுவது வரவேற்கத்தக்க விஷயம்தான். குறிப்பாக உண்டியல் அருகே டிஜிட்டல் முறையில் நன்கொடை செலுத்துவதற்காக QR Code வைக்கப்படுகிறது. பக்தர்கள் தங்களது செல்போனை பயன்படுத்தி உடனடியாக பணம் செலுத்திக்கொள்ளும் வகையில் இந்த வசதி ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அதே நேரத்தில், கோயிலுக்குள் செல்போனே கொண்டு செல்லக்கூடாது என்று விதிமுறை கொண்டு வந்தால், இந்த இரண்டு நடைமுறைகளும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்படுகிறதே என்ற கேள்வி எழுகிறது. டிஜிட்டல் நன்கொடை செலுத்த வேண்டும் என்றால் செல்போன் அவசியம். அப்படியிருக்க, செல்போனுக்கு தடை விதிப்பது எந்த வகையில் நடைமுறைக்கு ஏற்றதாக இருக்கும்?
இன்றைய காலகட்டத்தில் செல்போன் என்பது வெறும் போட்டோ எடுக்கவோ, ரீல்ஸ் போடவோ மட்டும் பயன்படுத்தப்படும் சாதனம் கிடையாது. அவசர அழைப்புகள், டிஜிட்டல் பணப்பரிவர்த்தனை, குடும்பத்தினரை தொடர்பு கொள்வது என பல்வேறு தேவைகளுக்கு செல்போன் முக்கியமானதாகிவிட்டது. குறிப்பாக வயதானவர்கள், குழந்தைகளுடன் வரும் குடும்பங்கள், வெளியூரில் இருந்து வரும் பக்தர்கள் என அனைவருக்கும் செல்போன் ஒரு தேவையான பொருளாக இருக்கிறது. இப்படிப்பட்ட சூழலில் செல்போனை கவுண்டரில் ஒப்படைத்துவிட்டு கோயிலுக்குள் செல்ல வேண்டும் என்ற கட்டுப்பாடு, பக்தர்களுக்கு கூடுதல் அலைச்சலை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
சிலர் கோயிலுக்குள் செல்போனை பயன்படுத்தி ரீல்ஸ் எடுப்பதும், புகைப்படம் எடுப்பதும் உண்மை என்றால், அதை கட்டுப்படுத்த வேண்டியது அவசியம்தான். ஆனால் ஒரு சிலர் விதிமுறையை மீறுகிறார்கள் என்பதற்காக அனைவரையும் ஒரே மாதிரி நடத்துவது சரியா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. போட்டோ எடுக்கக்கூடாது, வீடியோ எடுக்கக்கூடாது, ரீல்ஸ் செய்யக்கூடாது, செல்போனை சைலன்ட்டில் அல்லது ஸ்விட்ச் ஆஃப் செய்து வைத்திருக்க வேண்டும் என்று தெளிவான விதிமுறைகளை கொண்டு வரலாம். விதியை மீறுபவர்களுக்கு அபராதம் உள்ளிட்ட நடவடிக்கைகளை எடுக்கலாம். அதைவிடுத்து செல்போனையே முழுமையாக தடை செய்வது தேவையா என்பதுதான் தற்போது பக்தர்கள் எழுப்பும் கேள்வி.
மேலும், கோயிலுக்கு வரும் பக்தர்களின் எண்ணிக்கையை பார்த்தாலே இந்த முடிவின் நடைமுறை சிரமம் புரியும். ஒரு நாளைக்கு ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் வரக்கூடிய இடங்களில் ஒவ்வொருவரிடமும் செல்போனை வாங்கி பாதுகாப்பாக வைத்துவிட்டு, பின்னர் திரும்பக் கொடுப்பதற்காக தனியாக கவுண்டர்கள், ஊழியர்கள், வரிசைகள் என பல ஏற்பாடுகள் தேவைப்படும். ஏற்கனவே தரிசனத்துக்காக நீண்ட நேரம் காத்திருக்கும் பக்தர்கள், இதற்காகவும் நேரத்தை செலவிட வேண்டிய நிலை உருவானால் அதிருப்தி ஏற்படுவது இயல்புதான். குறிப்பாக ஒரு குடும்பத்தில் பல செல்போன்கள் இருந்தால், இந்த நடைமுறை இன்னும் சிரமமாக மாறலாம்.
அதிலும், ஒருபுறம் கோயில் உண்டியல் அருகே டிஜிட்டல் நன்கொடைக்காக QR Code வைக்கப்படுகிறது. மறுபுறம் பக்தர்கள் செல்போனை எடுத்துச் செல்லக்கூடாது என்கிறீர்கள். அப்படியானால் QR Code பார்த்து நன்கொடை செலுத்த வேண்டிய பக்தர் என்ன செய்வார்? செல்போனை வெளியே வைத்துவிட்டு மீண்டும் சென்று பணம் செலுத்த வேண்டுமா? இப்படிப்பட்ட அடிப்படை நடைமுறை கேள்விகளுக்கு முதலில் தீர்வு காண வேண்டியது அவசியம். நவீன தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்துகிறோம் என்றால், அதற்கேற்ற விதிமுறைகளும் நவீனமாக இருக்க வேண்டும் என்பதே பக்தர்களின் எதிர்பார்ப்பாக இருக்கிறது.
எனவே, இந்த விவகாரத்தில் இந்து சமய அறநிலையத்துறை அமைச்சர் ரமேஷ் ஒருமுறை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்ற கோரிக்கை எழுகிறது. நான்கு பேர் ரீல்ஸ் எடுக்கிறார்கள் என்பதற்காக நான்காயிரம் பக்தர்களையும் தேவையில்லாமல் அலைக்கழிப்பது சரியான தீர்வாக இருக்காது. கோயிலின் புனிதத்தன்மையும் ஒழுங்கும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இல்லை. ஆனால் அதற்காக பக்தர்களின் அடிப்படை வசதிகள் பாதிக்கப்படக்கூடாது. ரீல்ஸ் எடுப்பவர்களை கட்டுப்படுத்துங்கள்… ஆனால் பக்தர்களை கட்டுப்படுத்தும் பெயரில் அவர்களுக்கு சிரமம் கொடுக்காதீர்கள் என்பதுதான் இப்போது எழும் முக்கிய கோரிக்கை.