தமிழக அரசியல் களம் இன்று ஒரு முக்கியமான திருப்பத்தில் இருக்கிறது. திமுக மற்றும் பாஜக இடையிலான உறவு குறித்த ஊகங்கள் அவ்வப்போது அரசியல் வட்டாரங்களில் அலைகளை உருவாக்கி வருகின்றன. ஒருவேளை திமுக பாஜகவுடன் கூட்டணி அமைத்தால், அது அந்த கட்சியின் மீதான நம்பகத்தன்மையை ஒட்டுமொத்தமாகச் சிதைத்துவிடும் என்று அரசியல் நோக்கர்கள் கருதுகின்றனர். முன்னாள் அமைச்சர்கள் மீதான சட்ட ரீதியான சிக்கல்கள் அல்லது வழக்குகள் வேண்டுமானால் இந்த கூட்டணியின் மூலம் ஒரு முடிவுக்கு வரலாம், ஆனால் மக்களாட்சியில் ஒரு கட்சி ஆட்சியைப் பிடிப்பதற்குத் தேவைப்படும் மக்கள் ஆதரவு என்பது முழுக்க முழுக்க கொள்கை சார்ந்த பிணைப்பில் அடங்கியுள்ளது. கொள்கை மாறுபாடு கொள்ளும் எந்தவொரு கட்சியும் மக்கள் மன்றத்தில் நிராகரிக்கப்படும் என்பதே வரலாற்றுப் பாடம்.
திராவிட இயக்கத்தின் ஆன்மாவே மத்திய அதிகார மையத்திற்கு எதிரான குரலில்தான் அடங்கியிருக்கிறது. “டெல்லிக்கும் திராவிடத்திற்கும் இடையிலான அதிகாரப் போட்டி” என்பது வெறும் அரசியல் முழக்கம் மட்டுமல்ல, அது தமிழகத்தின் அடையாளத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான போராட்டம். இத்தகைய சூழலில், ‘பாசிச பாஜக ஒழிக’ என்று முழக்கமிட்டுவிட்டு, அதே பாஜகவின் தலைமைப் பண்புகளான மோடி மற்றும் அமித்ஷாவின் நிழலில் நின்று வாக்கு சேகரிப்பது என்பது, மக்களின் அரசியல் முதிர்ச்சியை இழிவுபடுத்துவதாகும். மக்கள் ஒன்றும் முட்டாள்கள் அல்ல; தங்களுக்குப் பிடிக்காத ஒரு சக்தியுடன் கைகோர்க்கும் கட்சியை, அவர்கள் மிகச் சரியாக அடையாளம் கண்டு தண்டிப்பார்கள் என்பது உறுதி.
காலத்திற்கு ஏற்றார் போல கொள்கைகளை மாற்றிக்கொள்வது என்பது ஒரு தந்திரமாகப் பார்க்கப்படலாம், ஆனால் அதுவே ஒரு கட்சியின் அழிவுக்குத் தொடக்கப்புள்ளியாக அமைந்துவிடும். திராவிடக் கொள்கைகள் என்பவை தமிழகத்தின் சமூக நீதிக்கான அடித்தளங்கள். அந்த அடித்தளத்தைச் சிதைத்துவிட்டு, தேர்தல் அரசியலுக்காக ஒரு கூட்டணியை அமைப்பது, கட்சியின் வேர்களை வெட்டிக்கொள்வதற்குச் சமம். இத்தகைய சந்தர்ப்பவாத அரசியல், நீண்ட கால அடிப்படையில் கட்சியை வலுவிழக்கச் செய்து, வாக்காளர்களின் பார்வையில் அதன் மதிப்பை முற்றிலும் குறைத்துவிடும். ஆட்சி என்பது மக்களின் நம்பிக்கையின் மீது கட்டப்பட வேண்டுமே தவிர, வழக்குகளில் இருந்து தப்பிப்பதற்கான ஒப்பந்தங்களின் மீது அல்ல.
கூட்டணிகள் என்பவை பொதுவான நலனுக்காக அமைய வேண்டுமே தவிர, தனிப்பட்ட அரசியல் சுயநலத்திற்காகவோ அல்லது அதிகாரப் பயத்தாலோ அமையக்கூடாது. வழக்குகளை எதிர்கொள்வது வேறு, மக்கள் தீர்ப்பை எதிர்கொள்வது வேறு. வழக்குகளில் இருந்து தப்பிக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கையில் எடுக்கப்படும் அரசியல் முடிவுகள், தேர்தல் களத்தில் மிகப்பெரிய தோல்வியையே பெற்றுத்தரும். பாசிச எதிர்ப்பு என்ற கொள்கையை முன்னிறுத்தி ஆட்சிக்கு வந்துவிட்டு, அதே சக்தியுடன் கைகோர்க்கும் ஒரு கட்சி, மீண்டும் ஆட்சியைப் பிடிப்பது என்பது பகற்கனவாகவே முடியும். மக்கள் தங்கள் வாக்குகளைக் கொடுக்கும்போது, கட்சியின் கொள்கை தெளிவைத்தான் முதன்மையாகக் கவனிக்கிறார்கள்.
தமிழக அரசியல் சூழலில், திராவிடக் கொள்கை மற்றும் மத்திய அரசின் அதிகாரப் போக்கு ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான முரண்பாடு என்பது மிக ஆழமானது. இதைச் சமரசப்படுத்த முயற்சிப்பது, கட்சியின் அடையாளத்தையே கேள்விக்குள்ளாக்கும். ஒரு கொள்கையை ஒழித்துவிட்டு இன்னொரு கொள்கையைத் தழுவுவது என்பது, அந்த கட்சியின் இருப்பையே கேள்வியாக்குகிறது. கொள்கை உறுதி இல்லாத எந்தவொரு கட்சியும், தேர்தல் கூட்டணியால் தற்காலிக வெற்றியைப் பெறலாம், ஆனால் மக்கள் அளிக்கும் உண்மையான அதிகாரத்தைப் பெற முடியாது. கொள்கை உறுதியற்ற அரசியல், எப்போதுமே தோல்வியின் விளிம்பில்தான் நிற்கும்.
முடிவாக, அரசியல் என்பது பதவிக்கான ஓட்டம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு சித்தாந்தத்தின் பயணம். திமுக போன்ற ஒரு பெரும் இயக்கம், வழக்குகளுக்குப் பயந்தோ அல்லது தற்காலிக அதிகாரம் கருதியோ கொள்கைகளைத் தியாகம் செய்வது, அந்த இயக்கத்தின் சரித்திரத்தையே அழித்துவிடும். கொள்கைகளை மாற்றிக்கொள்ளும் கட்சிகள் வரலாற்றில் மறைந்துபோனவை பல. எனவே, மக்கள் எதிர்பார்ப்பது உண்மையான கொள்கை சார்ந்த அரசியலைத் தான். அதிகாரத்திற்காகக் கொள்கைகளை விற்கத் துணிந்தால், அதைத் தமிழக மக்கள் ஒருபோதும் மன்னிக்க மாட்டார்கள். திராவிட அடையாளமும், கொள்கை உறுதியும் ஒரு கட்சியின் ஆட்சியைத் தீர்மானிக்கும் சக்திகளாக எப்போதும் நீடிக்கும்.