தமிழ்நாட்டு அரசியல் களம் எப்போதுமே சுவாரசியங்களுக்கும் பரபரப்பான திருப்பங்களுக்கும் பஞ்சம் இல்லாத ஒரு போர்க்களமாகவே இருந்து வருகிறது. குறிப்பாக, பிரதான கட்சிகளுக்கு இடையே நடக்கும் நேரடி மோதல்களுக்கு மத்தியில், புதிதாக உதயமாகி இருக்கும் தமிழக வெற்றி கழகம் போன்ற மாற்று சக்திகளின் வருகை, தற்போதைய அரசியல் சமன்பாடுகளை தலைகீழாக மாற்ற தொடங்கியுள்ளது. வரவிருக்கும் இடைத்தேர்தல் முடிவுகள் ஒருவேளை தவெக-வுக்கு சாதகமாக அமைந்து, அவர்கள் மொத்தமாக தொகுதிகளை அள்ளிவிட்டால், அது திமுகவுக்கு மிகப்பெரிய அரசியல் பின்னடைவாகவும், சொல்லொணா அவமானமாகவும் மாறிவிடும் என்பதில் ஐயமில்லை. இந்த தேர்தல் களம் வெறும் ஒரு தொகுதிக்கான வெற்றி தோல்வி என்பதைத் தாண்டி, ஒட்டுமொத்த மாநிலத்தின் எதிர்கால அரசியல் அதிகாரத்தை யார் தீர்மானிப்பது என்பதற்கான முன்னோட்டமாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
இந்தச் சூழலில், பிரதான எதிர்க்கட்சியான அதிமுகவைப் பற்றிப் பேசும் அரசியல் விமர்சகர்கள், அக்கட்சியைப் பெரிய அளவில் ஒரு சவாலாக கருதுவதில்லை என்ற பிம்பம் பரவலாக எழுந்துள்ளது. அதிமுக தொடர் தோல்விகளாலும், உட்கட்சி பூசல்களாலும் ஏற்கனவே கணிசமான பலத்தை இழந்து, கரைந்து போன ஒரு கட்சியாகவும், தீர்ந்து போன சக்தியாகவும் மாறிவிட்டதாக பலதரப்பினரும் வெளிப்படையாகவே பேச தொடங்கிவிட்டனர். இதனால், இடைத்தேர்தலில் அதிமுக தோல்வியடைந்தால் கூட, அது அவர்கள் வழக்கமாக சந்திக்கும் ஒரு சரிவுதானே தவிர, அதில் ஆச்சரியப்படுவதற்கு ஒன்றும் இல்லை என்று மக்கள் கடந்து போய்விடுவார்கள். ஆனால், பல தசாப்த கால வரலாறும், எஃகு போன்ற கட்டுப்பாடும் கொண்ட திமுகவின் நிலைமை அப்படிப்பட்டது அல்ல என்பதால், இந்தத் தேர்தல் திமுகவுக்கு ஒரு வாழ்வா சாவா போராட்டமாக மாறியுள்ளது.
திமுக எப்போதுமே தங்களைத் தமிழ்நாட்டின் மிகக் கட்டுக்கோப்பான கட்சி என்றும், அடிமட்டம் வரை வலுவான கட்டமைப்பைக் கொண்ட ஒரு பேரியக்கம் என்றும் பெருமையுடன் அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளும் ஒரு கட்சியாகும். கருணாநிதி காலத்திலிருந்தே வளர்க்கப்பட்ட இந்த உட்கட்சி ஒழுங்கும், தொண்டர் பலமும் தான் அக்கட்சியின் மிகப்பெரிய பலமாக இன்றுவரை நீடித்து வருகிறது. ஆனால், இந்த இடைத்தேர்தலில் புதிதாக வந்த ஒரு கட்சி திமுகவின் கோட்டைகளைத் தகர்த்து வெற்றி பெற்றுவிட்டால், திமுக இத்தனை காலம் கட்டிக்காத்த அந்தப் பிரம்மாண்டமான பிம்பம் ஒரே நாளில் சுக்குநூறாக உடையத் தொடங்கிவிடும். வலுவான கட்டமைப்பு இருந்தும் ஒரு புதிய அலையைத் தடுக்க முடியவில்லை என்ற பலவீனம் வெளிப்பட்டு, கட்சியின் அஸ்திவாரத்தையே அது கேள்விக்குறியாக்கிவிடும்.
இந்த இடைத்தேர்தல் களம் திமுகவின் உயர்மட்டத் தலைமைகளான முதலமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலின் மற்றும் துணை முதலமைச்சர் உதயநிதி ஸ்டாலின் ஆகிய இருவருக்குமே ஒரு மிக முக்கியமான அக்னிப் பரீட்சையாக அமையப் போகிறது. கட்சியின் ஒட்டுமொத்தப் பொறுப்பையும், பிரச்சார வியூகங்களையும் தங்களின் தோள்களில் சுமந்து கொண்டு, இவர்கள் இருவரும் தீவிரமாகத் தேர்தல் களம் இறங்கிப் பிரச்சாரம் செய்யத் திட்டமிட்டுள்ளனர். இப்படிப்பட்ட சூழலில், இவ்வளவு பெரிய மக்கள் செல்வாக்குள்ள தலைவர்கள் நேரடியாக வீதி வீதியாகச் சென்று வாக்குச் சேகரித்தும் கூட, ஒரு தொகுதியில் கூட திமுகவால் வெற்றி பெற முடியவில்லை என்ற நிலை ஏற்பட்டால், அது அவர்களின் தலைமைத்துவ ஆளுமைக்கு விழும் பலத்த அடியாகவே கருதப்படும்.
தலைவர்கள் நேரடியாகப் பிரச்சாரம் செய்தும் தோல்வி அடைந்தால், அது அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்குத் தமிழ்நாட்டில் அரசியல் செய்வதை திமுகவுக்கு பேராபத்தாக மாற்றிவிடும் என்பதில் எள்ளளவும் சந்தேகமில்லை. ஒரு கட்சியின் தலைமை மீதான பயமும் மரியாதையும் தேர்தல் வெற்றிகளை பொறுத்தே அமைகிறது; அந்த வெற்றி கைநழுவி போகும் போது, எதிர்க்கட்சிகள் மற்றும் புதிய கட்சிகளின் கை ஓங்கி, ஆளுங்கட்சியை எவ்வித அச்சமுமின்றி துணிச்சலாக எதிர்க்க தொடங்கிவிடுவார்கள். மேலும், இந்த தோல்வி ஆளுங்கட்சிக்கு எதிரான மக்கள் அலையை வெளிப்படையாக காட்டுவதாக அமைந்துவிடுவதால், அரசு இயந்திரத்தை நடத்துவதிலும், அடுத்தடுத்த பொதுத்தேர்தல்களை எதிர்கொள்வதிலும் திமுகவுக்குத் தொடர் நெருக்கடிகளும், கடுமையான அரசியல் சவால்களும் முளைத்துக்கொண்டே இருக்கும்.
சுருக்கமாக கூறின், இந்த இடைத்தேர்தல் என்பது வெறும் எண்களுக்கான போட்டி மட்டுமல்ல, அது தமிழ்நாட்டின் அரசியல் ஆதிக்கத்தை யார் கையில் வைத்திருப்பது என்பதை தீர்மானிக்கும் ஒரு கௌரவ போராட்டமாகும். அதிமுக போன்ற பலவீனமடைந்த கட்சிகளை பற்றி கவலைப்படுவதை விட்டுவிட்டு, திமுக தன் முழு கவனத்தையும் தவெக போன்ற புதிய மற்றும் ஆக்ரோஷமான சக்திகளை எதிர்கொள்வதில் செலுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது. ஒருவேளை இந்த தேர்தலில் திமுக சற்றே தடுமாறினாலும், அது தமிழ்நாட்டின் அரசியல் வரலாற்றில் ஒரு மிகப்பெரிய ஆட்சி மாற்றத்திற்கும், புதியதொரு அரசியல் அத்தியாயத்திற்கும் வழிவகுத்துவிடும் என்பது மட்டும் திண்ணம்.