முன்பெல்லாம் தமிழகத்தில் நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் அறிவிக்கப்பட்டாலே, திமுக மற்றும் பிரதான அதிமுக ஆகிய இரு துருவக் கட்சிகளிலும் சீட் வாங்குவதற்கு அசுரப் போட்டி நிலவும். வார்டு கவுன்சிலர் பதவி முதல் மாநகராட்சி மேயர் நாற்காலி வரை தங்களுக்கு வேண்டிய இடங்களைக் கைப்பற்ற மாவட்டச் செயலாளர்களிடமும், தலைமை நிலையத்திலும் நிர்வாகிகள் தவம் கிடப்பார்கள். “தேர்தல் செலவுகளைக் கவனிக்க நான் தயார், கட்சிக்கு இவ்வளவு நிதியளிக்கத் தயார்” என்று லட்சங்களிலும் கோடிகளிலும் செலவு செய்யக் கூடிய வலிமையான உள்ளூர் புள்ளிகள் ஒருவருக்கொருவர் முட்டிக்கொண்டு களமிறங்குவதுதான் வழக்கமான அரசியல் காட்சியாக இருந்தது. ஆனால், தற்போதைய அரசியல் சூழலில், உள்ளாட்சித் தேர்தல் களம் அப்படியே தலைகீழாக மாறியிருப்பதாக அரசியல் வட்டாரங்களில் பரவலாகப் பேசப்படுகிறது. இரண்டு பாரம்பரியக் கட்சிகளிலுமே தங்களின் பண பலத்தையும் செல்வாக்கையும் நிரூபிக்கக்கூடிய வலிமையான வேட்பாளர்கள் இந்த முறை பெரிய அளவில் முன்வரவில்லை என்ற தகவல் தமிழக அரசியலில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
பிரதான எதிர்க்கட்சியான அதிமுகவைப் பொறுத்தவரை, உள்ளூர் அளவில் பலம் வாய்ந்த முக்கியப் புள்ளிகள் மற்றும் முன்னாள் அமைச்சர்களின் ஆதரவாளர்கள் பலரும் இந்தத் தேர்தலில் போட்டியிடத் தயங்கி ஒதுங்கிக் கொள்வதாகக் கூறப்படுகிறது. கள நிலவரம் தங்களுக்குச் சாதகமாக இல்லாதபோது, பெருமளவில் பணத்தை இறக்கிச் செலவு செய்தாலும் தேர்தல் முடிவுகளில் அது பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தாது, இறுதியில் தங்களுக்குப் பொருளாதார ரீதியாகப் பலத்த நஷ்டமே மிஞ்சும் என்று அவர்கள் கணக்குப் போடுகிறார்கள். இதனால், கட்சியின் தீவிர விசுவாசிகளாக இருக்கும் சாதாரண தொண்டர்களும், நடுத்தரக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்களுமே சீட் கேட்டு விண்ணப்பிக்கும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. வேட்பாளர் தேர்வில் தலைமை தீவிரமாக இருந்தாலும், வெற்றிபெற வாய்ப்புள்ள பெரும் புள்ளிகள் பலரும் தேர்தல் செலவுகளைத் தாங்களே முழுமையாக ஏற்கத் தயாராக இல்லாததால், அதிமுக தலைமைக்குத் தகுதியான மற்றும் வலிமையான வேட்பாளர்களைக் கண்டுபிடிப்பதே தற்போதைய சூழலில் பெரும் சவாலாக மாறியுள்ளது.
இதேபோன்றதொரு மந்தமான சூழல் ஆளுங்கட்சியான திமுகவிலும் கிட்டத்தட்ட ஐம்பது சதவீதம் எதிரொலிப்பதாக அரசியல் விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். திமுகவில் உள்ளாட்சித் தேர்தலில் போட்டியிடத்தான் அதிகப் போட்டி இருக்கும், ஏனெனில் அதிகாரப் பலமும் நிர்வாகச் செல்வாக்கும் சாதகமாக இருக்கும் என்ற பிம்பம் உடைந்துள்ளது. உள்ளூர் வார்டுகளில் மக்கள் மத்தியில் இருக்கும் அதிருப்தி ஒருபுறமிருக்க, மற்றொருபுறம் தேர்தல் செலவுகள் பலமடங்கு உயர்ந்துள்ளதால், தங்களின் சொந்தப் பணத்தை முதலீடு செய்ய திமுகவின் இரண்டாம் கட்டத் தலைவர்களும் மாவட்டப் பிரமுகர்களும் தயக்கம் காட்டி வருகின்றனர். மாநகராட்சி மேயர் போன்ற மிக முக்கியப் பதவிகளுக்குப் போட்டியிடுவதற்குக்கூட, தாராளமாகச் செலவு செய்யக்கூடிய தகுதியான வேட்பாளர்களைத் தேடிப் பிடிக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு திமுக தலைமை தள்ளப்பட்டுள்ளது என்று உள்விவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.
இந்தத் திடீர் மாற்றத்திற்கும், இரு திராவிடக் கட்சிகளின் முக்கியப் புள்ளிகள் பின்வாங்குவதற்கும் மிக முக்கியக் காரணமாகப் பார்க்கப்படுவது முதல்வர் விஜய்யின் தமிழக வெற்றிக்கழகம் ஏற்படுத்தியுள்ள அரசியல் தாக்கம்தான். கடந்த சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் விஜய் பெற்ற மாபெரும் வெற்றியும், தற்போது மக்கள் மத்தியில் அவருக்கு இருக்கும் அசுரத்தனமான செல்வாக்கும் உள்ளாட்சித் தேர்தல் களத்தை முற்றிலுமாக மாற்றியமைத்துள்ளன. தவெகவின் வாக்கு வங்கியையும், விஜய் மீதான இளைஞர்கள் மற்றும் பெண்களின் ஈர்ப்பையும் மீறி இந்த உள்ளாட்சித் தேர்தலில் தங்களால் எளிதாக வென்றுவிட முடியாது என்பதை திமுக மற்றும் அதிமுக ஆகிய இரு கட்சிகளின் வேட்பாளர்களுமே உணர்ந்து வைத்துள்ளனர். இதனால், மாற்று அரசியல் அலையில் சிக்கித் தங்களின் பணமும், செல்வாக்கும் வீணாவதை விட, இப்போதைக்கு அமைதியாக ஒதுங்கியிருப்பதே புத்திசாலித்தனம் என்று பல முக்கியப் பிரமுகர்கள் முடிவெடுத்துள்ளதாகத் தெரிகிறது.
உள்ளாட்சித் தேர்தல் என்பது நேரடியாக மக்களுடன் தொடர்புடையது என்பதால், இதில் மட்டும் விஜய்யின் தமிழக வெற்றிக்கழகம் அமோக வெற்றி பெற்றுவிட்டால், அது தமிழகத்தின் பாரம்பரிய திராவிடக் கட்சிகளுக்கு வரலாற்றிலேயே மிகப்பெரிய பின்னடைவாகவும், அவர்களின் அரசியல் எதிர்காலத்திற்கே அச்சுறுத்தலாகவும் மாறிவிடும் என்பதை இரு கட்சிகளின் தலைமைகளும் நன்கு புரிந்து வைத்துள்ளன. எப்படியாவது தங்களின் கோட்டைகளைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக, மக்கள் மத்தியில் நல்ல பெயரைக் கொண்ட, செல்வாக்கு மிக்க வேட்பாளர்களைக் களமிறக்க வேண்டும் என்று திமுக மற்றும் அதிமுகவின் உயர்மட்டத் தலைமைகள் உத்திகளை வகுத்து வருகின்றன. ஆனால், தலைமைகளின் இந்தத் திட்டங்களுக்குக் கீழ்மட்ட அளவில் இருக்கும் மாவட்ட நிர்வாகிகளும், பகுதிச் செயலாளர்களும் முழுமையாக ஒத்துழைப்பு தர மறுப்பதுதான் தற்போதைய நிலவரத்தின் சுவாரசியமான முரணாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
முன்பு போல கட்சியின் பெயரைக் சொல்லி மட்டுமே ஓட்டுகளை வாங்கிவிட முடியாது என்றும், தவெகவின் அலைக்கு முன்னால் தங்களின் வழக்கமான தேர்தல் யுக்திகள் பலிக்காது என்றும் நிர்வாகிகள் கருதுகிறார்கள். தலைமை வற்புறுத்தினாலும், “நாங்கள் தேர்தல் வேலைகளைப் பார்க்கிறோம், ஆனால் வேட்பாளராகக் களம் காணத் தயாராக இல்லை” என்று நழுவும் போக்கே பல மாவட்டங்களில் நிலவி வருகிறது. திராவிடக் கட்சிகளின் இந்த உட்கட்சித் தயக்கமும், வேட்பாளர் தட்டுப்பாடும் விஜய் தரப்பிற்கு மேலும் சாதகமான சூழலை ஏற்படுத்திக் கொடுத்துள்ளது. இரு பெரும் கூட்டணிகளையும் தாண்டி, வேட்பாளர்களைத் தேடுவதில் திராவிடக் கட்சிகள் தள்ளாடி வரும் இந்த விசித்திரமான அரசியல் சூழல், வரவிருக்கும் உள்ளாட்சித் தேர்தல் முடிவுகள் தமிழ்நாட்டின் அரசியல் வரலாற்றில் ஒரு மிகப்பெரிய திருப்புமுனையாக அமையப் போகிறது என்பதையே காட்டுகின்றன.