மோடி, அமித்ஷாவை பகைத்து கொண்டால் விஜய்யை ஒன்றும் இல்லாமல் செய்துவிடுவார்கள் என்று பயமுறுத்துகிறார்கள்.. அரவிந்த் கெஜ்ரிவால், ஹேமந்த் சோரன் பட்டத்தை பார்த்தும் திருந்தலைன்னு கேக்குறாங்க.. விஜய் யாருக்கும் பயப்பட மாட்டார்.. அவரது கை சுத்தமா இருக்குது.. மீறி கையை வச்சா அது ராங்கா போயிடும்.. அவ்வளவு பெரிய யானையோட காதுல ஒரு சின்ன எறும்பு போனா அவ்வளவு தான் குளோஸ்.. வானளாவிய அதிகாரம் இருந்தாலும் அவங்க இஷ்டத்துக்கு ஆட்டம் போட முடியாது.. மக்கள் புரட்சி ஏற்பட்டால் சர்வாதிகாரியே சரிஞ்சிடுவான்.. மோடி, அமித்ஷா எல்லாம் எம்மாத்திரம்?
தமிழக அரசியலில் இப்போது பேசப்படும் முக்கியமான கேள்விகளில் ஒன்று, மத்திய அரசின் தலைமைக்கு எதிராக ஒரு மாநில முதலமைச்சர் எவ்வளவு தூரம் சுதந்திரமாக செயல்பட முடியும் என்பதுதான். பிரதமர் மோடி, மத்திய உள்துறை அமைச்சர் அமித்ஷா ஆகியோருடன் மோதல் ஏற்பட்டால், மத்திய அரசின் அதிகாரங்கள் மூலம் விஜய் அரசியல் ரீதியாக நெருக்கடிக்கு உள்ளாக்கப்படலாம் என்று சிலர் எச்சரித்து வருகின்றனர். குறிப்பாக அரவிந்த் கெஜ்ரிவால், ஹேமந்த் சோரன் போன்ற தலைவர்களின் அனுபவங்களை சுட்டிக்காட்டி, “அவர்களைப் பார்த்தும் இன்னும் பாடம் கற்றுக்கொள்ளவில்லையா?” என்ற கேள்வியும் எழுப்பப்படுகிறது. அதேநேரத்தில், இத்தகைய ஒப்பீடுகள் ஒவ்வொன்றும் தனித்தனி சட்ட, அரசியல் சூழல்களில் நடந்தவை என்பதையும் மறக்க முடியாது.
விஜய்யைப் பொறுத்தவரை, மத்திய அரசுடன் நேருக்கு நேர் மோதுவதற்குப் பதிலாக மாநில உரிமைகள் மற்றும் தமிழக நலன்களை முன்னிறுத்தி பேச்சுவார்த்தை நடத்தும் அணுகுமுறையும் காணப்படுகிறது. சமீபத்தில் பிரதமர் மோடியை விஜய் சந்தித்து தமிழகத்தின் பல்வேறு பிரச்னைகள் குறித்து பேசியதாக செய்திகள் வெளியாகின. அதேபோல், நாடாளுமன்றத் தொகுதி மறுவரையறை விவகாரத்தில் தென் மாநிலங்களின் பிரதிநிதித்துவம் பாதிக்கப்படக்கூடாது என்ற கவலையையும் அவர் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
“பயமுறுத்தினால் பின்வாங்கிவிடுவார்” என்று விஜய்யை சிலர் கணக்குப் போடலாம். ஆனால் அவரது ஆதரவாளர்களின் பார்வையில், அரசியலில் நிலைத்து நிற்க வேண்டுமென்றால் தனிப்பட்ட அச்சத்தை விட மக்கள் கொடுத்த அதிகாரத்தின் மீது நம்பிக்கை இருக்க வேண்டும் என்பதே முக்கியம். முதலமைச்சர் பதவி என்பது தனிப்பட்ட ஒருவரின் சொத்து அல்ல; அரசியலமைப்பு வழங்கிய பொறுப்பு. அதனால் மத்திய அரசுடன் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டாலும், அதை சட்டம், அரசியலமைப்பு மற்றும் ஜனநாயக நிறுவனங்களுக்குள் வைத்தே எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான் வலுவான அணுகுமுறையாக இருக்கும்.
கெஜ்ரிவால் தொடர்பான வழக்கில் 2026 பிப்ரவரியில் டெல்லி நீதிமன்றம் அவரையும் மற்ற குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்களையும் விடுவித்திருப்பது, அரசியல் குற்றச்சாட்டுகளையும் இறுதி நீதிமன்ற முடிவுகளையும் தனித்தனியாக பார்க்க வேண்டியதன் அவசியத்தை காட்டுகிறது. அதேபோல், எதிர்க்கட்சிகள் மத்திய விசாரணை அமைப்புகள் அரசியல் நோக்கத்துடன் பயன்படுத்தப்படுவதாக தொடர்ந்து குற்றம்சாட்டி வருகின்றன; மத்திய அரசு அந்தக் குற்றச்சாட்டுகளை மறுத்து, அமைப்புகள் சுதந்திரமாக செயல்படுகின்றன என்று கூறுகிறது.
இதனால் “யாரிடம் எவ்வளவு அதிகாரம் இருக்கிறது?” என்பதைக் காட்டிலும் “அந்த அதிகாரத்தை எப்படிப் பயன்படுத்துகிறார்கள்?” என்பதுதான் ஜனநாயகத்தில் முக்கியமான கேள்வி. மாநில அரசு தவறு செய்திருந்தால் சட்டப்படி விசாரணை நடக்க வேண்டும்; மத்திய அரசு தவறு செய்தால் அதையும் மக்கள் கேள்வி கேட்க வேண்டும். ஒருவரை அரசியல் ரீதியாக அழிக்க அதிகாரம் பயன்படுத்தப்படக்கூடாது என்பதும், அதேபோல் எந்த முதலமைச்சரும் சட்டத்திற்கு மேலானவர் அல்ல என்பதும் ஒரே நேரத்தில் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய இரண்டு உண்மைகள்.
இறுதியில், “ஒரு யானையின் காதுக்குள் எறும்பு போனால் யானையே முடிந்துவிடும்” என்ற அரசியல் உவமை மக்கள் மனதில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம். ஆனால் ஜனநாயகத்தில் உண்மையான சக்தி ஒருவரிடமோ ஒரு கட்சியிடமோ மட்டும் இல்லை; மக்கள், வாக்கு, நீதித்துறை, சட்டமன்றம், அரசியலமைப்பு ஆகிய அனைத்திலும் அது பகிர்ந்திருக்கிறது. விஜய் மத்திய அரசுடன் எவ்வளவு கடுமையாக மோதுவார் என்பது காலம்தான் சொல்ல வேண்டும். ஆனால் மக்கள் ஆதரவை அடிப்படையாகக் கொண்டு சட்டத்தின் வரம்புக்குள் உறுதியாக நிற்பதுதான் எந்த மாநிலத் தலைவருக்கும் நீண்டகால அரசியல் பலத்தை கொடுக்கும்.