சொந்த கட்சியை பின்னுக்கு தள்ளும் தலைவர்கள் உலகத்திலேயே தமிழ்நாட்டில் மட்டும் தான் உள்ளார்கள். திமுக விற்கு ஒரு உதயநிதி..அதிமுக விற்கு ஒரு எடப்பாடி_பழனிச்சாமி… நாம் தமிழருக்கு ஒரு சீமான்.. கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு ஒரு சண்முகம்.. கருணாநிதி மறைவுக்கு பின் திமுக தலைவராக கனிமொழி இருந்திருந்தால் திமுகவிற்கு இந்த நிலை வந்துயிருக்காது.. திமுகவோட துரந்தர் உதயநிதி தான்.. வராப்ல. கண்டன்ட் கொடுக்குறாப்ல. கட்சிய கூப்புக்கு அனுப்புறாப்ல.. இத விட யார் அந்த கட்சிக்கு செய்ய முடியும்?
தமிழக அரசியலில் தற்போதைய நிலவரப்படி, கட்சிகளை உச்சத்திற்குக் கொண்டு செல்வதை விட, தங்களது சொந்தத் தவற்றைத் தாமே செய்து கட்சியைப் பின்னுக்குத் தள்ளும் தலைவர்களின் வரிசை என்பது ஒரு நகைச்சுவையான ஆனால் கசப்பான உண்மையாக மாறிவிட்டது. தமிழ்நாட்டின் முக்கியக் கட்சிகளை உற்று நோக்கினால், ஒவ்வொரு இயக்கத்திற்கும் தங்களது கட்சியைப் படுபாதாளத்திற்குத் தள்ளுவதற்கென்றே சில தனித்துவமான தலைவர்கள் அகப்பட்டிருப்பது போலத் தோன்றும். நாம் தமிழர் கட்சியைப் பொறுத்தவரை சீமான் அவர்கள் தனது மாறாத பேச்சுகளாலும் விநோதமான கொள்கை நிலைப்பாடுகளாலும் கட்சியை வளர்ப்பதை விட தேய வைப்பதில் மும்முரமாக இருக்கிறார். அதேபோல, அதிமுகவை எடுத்துக் கொண்டால் எடப்பாடி பழனிசாமி அவர்களின் தொடர் குழப்பமான அரசியல் நகர்வுகள் மற்றும் மக்கள் செல்வாக்கின்மை அந்தக் கட்சியைத் தரைமட்டமாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், இவர்களையெல்லாம் மிஞ்சும் வகையில் திமுகவை அதன் சொந்த வேர்களோடு சேர்த்து ஆட்டம் காணச் செய்யும் ஒரு பிரதானப் பாத்திரமாக உதயநிதி ஸ்டாலின் வலம் வருகிறார்.
கலைஞர் மு.கருணாநிதி அவர்களின் மறைவுக்குப் பிறகு, திமுகவின் தலைவராகக் கனிமொழி அவர்கள் பொறுப்பேற்றிருந்தால் ஒருவேளை கட்சியின் மீதான நன்மதிப்பும், மூத்த தலைவர்களின் ஒருங்கிணைப்பும் கட்டாயம் பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கும் என்று அரசியல் விமர்சகர்கள் பலரும் இன்றும் வெளிப்படையாகவே கருதுகிறார்கள். கனிமொழியின் பக்குவமான அரசியல் அணுகுமுறையும், நாடாளுமன்ற அனுபவமும் திமுகவிற்கு ஒரு ஸ்திரத்தன்மையைத் தந்திருக்கும். ஆனால், அனைத்திற்கும் மாறாக இன்றைய திமுகவின் பேரிடராகவும், கட்சியின் வீழ்ச்சிக்கு அச்சாணியாகவும் உதயநிதி ஸ்டாலின் உருவெடுத்துள்ளார். அவர் கையில் எடுக்கும் ஒவ்வொரு அரசியல் நகர்வும், மேடைகளில் உதிர்க்கும் தரம் தாழ்ந்த வார்த்தைகளும் திமுகவின் பாரம்பரியம் மற்றும் நற்பெயரைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சிதைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. கட்சிக்குத் தொண்டர்களைச் சேர்ப்பதை விட, மாற்றுக்கட்சிகளுக்கு வாக்காளர்களைத் தாரைவார்ப்பதில் இவர் காட்டும் வேகம் வேறெந்தத் தலைவராலும் செய்ய முடியாத ஒரு சாதனையாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
உதயநிதி ஸ்டாலினின் அரசியல் பாணி என்பது மிகத் தெளிவானது; அதாவது, எந்த நேரத்திலும் எதிர் அரசியல் கட்சிகளுக்குத் தேவையான ‘கண்டன்ட்’ பொருட்களைத் தாராளமாக வாரி வழங்குவதுதான் இவரது பிரதானப் பணியாக உள்ளது. தான் எங்கு பேசினாலும், எதைப்பற்றிப் பேசினாலும் அது பொதுமக்களைச் சிந்திக்க வைப்பதற்குப் பதிலாக முகம் சுளிக்க வைப்பதாகவே அமைகிறது. மேடைகளில் பேசும் முறையற்ற பேச்சுகளும், ஆபாசமான தொனியும், எதார்த்தமற்ற விமர்சனங்களும் சமூக வலைதளங்களில் உடனடியாக வைரலாகி திமுகவின் முகத்தைக் கிழித்துத் தொங்கவிடுகின்றன. எந்தவொரு அரசியல் பக்குவமும் இல்லாமல், எதிர்க்கட்சிகள் விமர்சிக்கத் திணறும் போதெல்லாம் தானே முன்வந்து மாட்டிக்கொண்டு சொந்தக் கட்சிக்குத் தானே ஆப்பு வைப்பதில் இவர் வல்லவராகத் திகழ்கிறார். வராப்ல, கண்டன்ட் கொடுக்கிறாப்ல, கட்சியைச் சுடுகாட்டுக்கு அனுப்புறாப்ல என்று இணையவாசிகள் இவரைப் பற்றி கிண்டலாகப் பதிவிடும் அளவிற்கு இவரது அரசியல் செயற்பாடுகள் கேலிக்குரியதாக மாறிவிட்டன.
சமூக வலைதளங்களிலும், பொதுவெளியிலும் உதயநிதி அளிக்கும் இந்த புலம்பல்களும் தரம் குறைந்த விமர்சனங்களும் திமுகவின் பாரம்பரியமான கொள்கை அரசியலைத் தரைமட்டமாக்கி விட்டன. அண்ணா மற்றும் கலைஞரால் கட்டிக்காக்கப்பட்ட ஒரு பேரியக்கத்தை, தற்போதைய இளைய தலைமுறைத் தலைமை எங்கு கொண்டு போய் நிறுத்தப் போகிறது என்ற கவலை உண்மையான உடன்பிறப்புகளுக்கே தற்போது மேலோங்கியுள்ளது. கட்சியைத் தூக்கி நிறுத்த வேண்டிய ஒரு முக்கியப் பொறுப்பில் இருப்பவரே, தனது அறியாமையாலும் முதிர்ச்சியற்ற செயல்திறனாலும் மொத்தக் கட்சியையும் கேலிகூத்தாக்குவது எந்த வகையிலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது. ஆனால், இதைத் தட்டிக் கேட்க ஆளில்லாமல், ‘அருமையா செய்கிறீர்கள்’ என்று அவரைச் சுற்றியுள்ள கோஷ்டிகள் தலையாட்டிக் கொண்டிருப்பதுதான் தமிழ்நாட்டு அரசியலின் மிகப்பெரிய சோகமாகும்.
எதிர்க்கட்சிகள் செய்ய வேண்டிய வேலைகளை மிகச் சிறப்பாகவும் சுலபமாகவும் தன் சொந்தத் தோளில் சுமந்து செய்து முடிப்பவர் உதயநிதி மட்டும்தான் இருக்க முடியும். எந்தவொரு வியூகமும் இல்லாமல், தானாக முன்வந்து மாட்டிக்கொண்டு கட்சிக்குத் தொடர்ச்சியான பின்னடைவுகளை உருவாக்குவதில் இவருக்கு இவரே நிகராகத் திகழ்கிறார். பொதுமக்கள் மத்தியில் கட்சிக்கு இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச நற்பெயரையும் தனது பேச்சுகளாலும் செயலால் அடித்துத் துவைத்துக் காயப்போடும் வித்தையை இவர் அளவுக்கு வேறு யாரும் கைவரப் பெறவில்லை. மக்களிடையே அதிருப்தியைச் சம்பாதிப்பதிலும், திமுகவின் சரிவுக்கான பாதையைத் செப்பனிடுவதிலும் இவர் காட்டும் ஈடுபாடு அபாரமானது. இதைத்தான் சமூக ஊடகங்கள் “கட்சியை கூப்புக்கு அனுப்புறாப்ல” என்று நக்கலாக வர்ணித்து வருகின்றன.
சுருக்கமாகச் சொல்லப்போனால், தன் சொந்தக் கட்சியைக் குழிதோண்டிப் புதைக்க எதிரிகள் யாரும் தேடிப் போக வேண்டிய அவசியமே இல்லை; ஏனென்றால், அந்தப் பணியைத் துல்லியமாகவும் முழு ஈடுபாட்டுடனும் செய்வதற்கு என்றே திமுகவிற்குள் உதயநிதி ஸ்டாலின் போன்றவர்கள் இருக்கிறார்கள். கட்சியைக் காப்பாற்ற வேண்டியவர்களே அதன் வீழ்ச்சிக்குக் காரணமாக மாறும்போது, அந்த இயக்கம் எப்படித் தப்பிக்க முடியும்? தலைவர் கலைஞரின் புகழ் பாடிப் பிழைக்கும் இந்தத் தலைமுறைத் தலைமை, திமுகவின் வரலாற்றிலேயே அழிக்க முடியாத கறுப்புப் புள்ளியாக மாறிப்போவது உறுதி. இந்தச் சுமையை வைத்துக்கொண்டு திமுக எங்கு போய் நிற்கப் போகிறது என்பதை எதிர்வரும் காலங்களில் தமிழ்நாட்டு மக்கள் வெகுஜனத் தீர்ப்பின் மூலம் தெளிவாக உணர்த்துவார்கள் என்பதில் எந்தவிதச் சந்தேகமும் இல்லை.