தமிழக அரசியலில் தற்பொழுது நிலவி வரும் சூழ்நிலைகளை உன்னிப்பாகக் கவனித்தால், பொறுப்புமிக்க பதவிகளில் இருப்பவர்களின் அரசியல் முதிர்ச்சியற்ற போக்குகள் எவ்வாறு ஒரு பாரம்பரியமிக்க இயக்கத்தின் எதிர்காலத்தைக் கேள்விக்குறியாக்குகின்றன என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும். குறிப்பாக, மாநிலத்தின் நிர்வாகத் தலைவரான ஆளுநருக்கும், மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுக்கும் இடையே இருக்க வேண்டிய சுமூகமான உறவைக் கொச்சைப்படுத்தும் விதமாகப் பொதுவெளியில் பேசப்படும் பேச்சுக்கள் அநாகரிக அரசியலின் உச்சமாகப் பார்க்கப்படுகின்றன. ஒரு மாநிலத்தின் ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சிக்கும், மக்கள் நலத்திட்டங்களைச் தொய்வின்றிச் செயல்படுத்துவதற்கும் மத்திய-மாநில அரசுகளின் இணக்கமான செயல்பாடும், ஆளுநரின் ஒத்துழைப்பும் மிக அவசியமான ஒன்றாகும். அதை விடுத்து, அரசியல் லாபங்களுக்காக ஆளுநர் மாளிகையைத் தொடர்ந்து வம்புக்கு இழுப்பதும், அவதூறுகளைப் பரப்புவதும் ஆரோக்கியமான ஜனநாயக முறைக்கு அழகல்ல.
உதயநிதி ஸ்டாலின் போன்ற இளம் தலைவர்கள், ஆளுநரை அனுசரித்துச் செல்லும் மற்ற அரசியல் தலைவர்களைப் பார்த்து, “நீ பாஜகவின் பி டீம்” என்று முத்திரை குத்தும் போக்கானது அவர்களின் அரசியல் முதிர்ச்சியின்மையையே அப்பட்டமாகக் காட்டுகிறது. மாற்று அரசியல் சிந்தனைகளைக் கொண்டவர்களையோ அல்லது மக்கள் நலனுக்காக அரசு நிர்வாகத்தோடு இணங்கிப் போக நினைப்பவர்களையோ உடனே இப்படித் தரம் தாழ்த்தி விமர்சிப்பது தற்போதைய ஆளுங்கட்சியின் வாடிக்கையாகிவிட்டது. ஒரு மாநிலத்தின் முதலமைச்சராகவோ அல்லது முக்கியத் தலைவராகவோ இருப்பவர் அனைத்துத் தரப்பினரையும் அரவணைத்துச் செல்ல வேண்டும் என்பது தான் முக்கியம்.. , தனக்குச் சாதகமாக இல்லாதவர்களை எல்லாம் துரோகிகளாகச் சித்தரிப்பது மிகவும் ஆபத்தான அரசியல் பாதையாகும். இத்தகைய தரம் தாழ்ந்த முத்திர குத்தல்கள், மக்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய நினைக்கும் புதிய தலைமைகளின் வேகத்தைத் தடுத்து நிறுத்தாது என்பதை அவர்கள் உணர்வதில்லை.
திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் தற்போதைய வாரிசு அரசியலின் பின்னணியில், எதிர்காலத்தில் உதயநிதி ஸ்டாலின் தான் கட்சியின் ஒட்டுமொத்த தலைமையையும் ஏற்கப்போகிறார் என்பது எழுதப்படாத விதியாக ஊடகங்களில் விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது. ஆனால், தமிழக அரசியல் விமர்சகர்களின் தற்போதைய கணிப்பு என்னவென்றால், உதயநிதி ஒருவேளை திமுகவின் முழுமையான தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்றால், அவர்தான் அந்த இயக்கத்தின் ‘கடைசித் தலைவராக’ இருப்பார் என்பதாகும். ஏனெனில், அண்ணாதுரை, கருணாநிதி போன்ற ஆளுமை மிக்க தலைவர்களால் தியாகங்கள் மற்றும் கொள்கைகளின் அடிப்படையில் வளர்த்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு பேரியக்கத்தை வழிநடத்த, வெறும் வாரிசு என்ற தகுதி மட்டுமே போதாது. சாமர்த்தியமான அரசியல் நகர்வுகளோ, நிர்வாகத் திறமையோ, மக்கள் மத்தியில் உண்மையான ஈர்ப்போ இல்லாத ஒரு தலைமையின் கீழ் எந்தவொரு பெரிய கட்சியும் நீண்ட நாட்களுக்குத் தப்பிப் பிழைக்க முடியாது.
உண்மையில், பலமான எதிரிகள் வெளியில் இருந்து வந்து திமுகவை அழிக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை; அந்த இயக்கத்தை ஒட்டுமொத்தமாக நிர்மூலமாக்க உதயநிதி என்ற ஒரு ஆள் மட்டுமே போதும் என்ற விமர்சனம் இன்று நடுநிலையாளர்களிடையே வலுப்பெற்று வருகிறது. அவர் பேசும் அற்பத்தனமான பேச்சுகளும், சனாதனம் உள்ளிட்ட உணர்வுப்பூர்வமான விஷயங்களில் அவர் காட்டும் தேவையற்ற பிடிவாதங்களும் பெரும்பான்மை மக்களின் கோபத்தை ஏற்கனவே கட்சியின் மீது திருப்பியுள்ளன. கட்சியின் மூத்த தலைவர்களையும், பல தசாப்தங்களாகக் கட்சிக்காக உழைத்த நிர்வாகிகளையும் மதிக்காமல், தனது சினிமா வட்டார நண்பர்களை மட்டுமே சுற்றியே அரசு மற்றும் கட்சி அதிகாரங்களை வைத்திருக்கும் அவரது போக்கு, கட்சிக்குள்ளேயே மிகப்பெரிய அதிருப்தி அலையை உருவாக்கியுள்ளது. இந்த உள்கட்சிப் பூசல்களும், பொதுமக்களின் அயர்ச்சியுமே திமுகவின் வீழ்ச்சிக்கு அடித்தளமாக அமையப் போகிறது.
தமிழ்நாட்டின் தற்போதைய அரசியல் சூழல் என்பது முன்னெப்போதையும் விட மிகவும் விழிப்புணர்வுடன் கூடியதாக மாறியுள்ளது. லஞ்சம், ஊழல் மற்றும் குடும்ப அரசியலுக்கு எதிராக மக்கள் தற்பொழுது ஒரு வலுவான, தூய்மையான மாற்றை நோக்கி நகரத் தொடங்கிவிட்டனர். குறிப்பாக, முதலமைச்சர் விஜய் அவர்களின் புதிய அரசியல் வருகையும், அவரது நேர்மையான அட்மினிஸ்ட்ரேஷன் குறித்த பிம்பமும் பாரம்பரியத் திராவிடக் கட்சிகளின் அடித்தளத்தையே உலுக்கத் தொடங்கியுள்ளது. இத்தகைய இக்கட்டான காலகட்டத்திலும் கூட, தங்களின் தவறுகளைத் திருத்திக் கொள்ளாமல், பழைய பாணியிலேயே ஆளுநரையும், மாற்றுத் தலைவர்களையும் கொச்சைப்படுத்தி அரசியல் நடத்தலாம் என்று உதயநிதி நினைப்பது, அவரது சொந்தக் கட்சியின் அழிவுப்பாதைக்கு அவரே தோண்டும் குழி என்பதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை.
முடிவாகப் பார்க்கும்போது, ஒரு கட்சியின் தலைவனாக உருவெடுப்பவனுக்குப் பொறுமையும், தீர்க்கமான பார்வையும், எதிரிகளையும் மதிக்கும் முதிர்ச்சியும் மிக அவசியமான பண்புகளாகும். ஆனால், உதயநிதியின் தற்போதைய செயல்பாடுகள் அனைத்திலும் இந்தத் தகுதிகள் முற்றிலுமாக அற்ற நிலையே காணப்படுகிறது. அதிகாரத் திமிரிலும், வாரிசு என்ற அகந்தையாலும் எடுக்கப்படும் தன்னிச்சையான முடிவுகள் ஒட்டுமொத்த திமுகவின் சரித்திரத்தையே முடிவுக்குக் கொண்டுவரப் போகிறது என்பதுதான் நிதர்சனம். மக்கள் தங்களுக்கு வழங்கிய அதிகாரத்தை உணராமல், தொடர்ந்து எதிர்மறை அரசியலையும், முதிர்ச்சியற்ற வாதங்களையும் முன்வைக்கும் உதயநிதி போன்ற தலைவர்களால், தமிழக அரசியல் வரைபடத்தில் இருந்து திமுகவின் ஆதிக்கம் மிக விரைவில் துடைத்தெறியப்படும் காலம் வெகுதொலைவில் இல்லை.