தமிழ்நாட்டு அரசியல் களம் எப்போதுமே உணர்ச்சிப்பூர்வமான வசனங்களுக்கும், அனல் பறக்கும் விவாதங்களுக்கும் பஞ்சமில்லாத ஒரு களம். பல தசாப்தங்களாக தொடரும் கூட்டணி கோட்பாடுகளும், தற்போதைய அதிகார பகிர்வு குறித்த விவாதங்களும் தமிழக அரசியலை ஒரு புதிய உஷ்ண நிலைக்கு கொண்டு சென்றுள்ளன. முப்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக திமுக, அதிமுகவுடன் தங்களின் அரசியல் பயணத்தைத் தொடர்ந்து வரும் பல கூட்டணிக் கட்சிகளுக்கு, ஆட்சி அதிகாரத்தில் பங்கு என்பது இன்றுவரை எட்டாக்கனியாகவே இருந்து வருகிறது.
“முப்பது வருஷமா கூடவே இருந்து ‘முட்டு’ குடுத்தவனுக்கு மூச்சு முட்டுது… நேத்து வந்தவனுக்கு நெஞ்சு நெறைய அள்ளித் தர ‘அமைச்சரவை’ தட்டுது! என்னடா உங்க நியாயம்?” என்று தொண்டர்கள் கேட்கும் கேள்வி, காலம் காலமாக வஞ்சிக்கப்பட்ட கூட்டணி கட்சிகளின் அடிமனத்து ஆதங்கத்தின் அப்பட்டமான வெளிப்பாடாகும். தேர்தல் களத்தில் தோளோடு தோள் நின்று உழைத்து, வாக்கு வங்கியை திரட்டி தந்தாலும், ஆட்சி அமைக்கும் போது அமைச்சரவையில் தங்களுக்கு ஒரு இடமாவது கிடைக்காதா என்ற ஏக்கம் இன்னும் மாறாமல் நீடிக்கிறது.
கடந்த 2006ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சட்டமன்றத் தேர்தலுக்குப் பிந்தைய சூழலில் அப்போதைய ஆளுங்கட்சியான திமுகவுக்கு தனிப்பெரும்பான்மை கிடைக்காமல், கூட்டணிக் கட்சிகளின் தயவோடுதான் ஆட்சி அமைக்க வேண்டிய கட்டாயம் அன்றைய முதலமைச்சருக்கு ஏற்பட்டது. அது ஒரு ‘மைனாரிட்டி அரசு’ என்று சொல்லப்பட்ட போதிலும், தனக்கு ஆதரவு கொண்டிருந்த கூட்டணிக் கட்சிகளுக்கு அமைச்சரவையில் ஒரு சிறிய இடத்தைக் கூட ஒதுக்க அன்றைய தலைமை முன்வரவில்லை. “அன்னைக்கு போதாத சீட்டு வச்சுக்கிட்டும் ‘பங்கு’ தரல… இன்னைக்கு விசுவாசத்த வித்துக்கிட்டும் ‘பங்கு’ தரல… நீங்க வச்சது தான் சட்டமா? நாங்க வெறும் கொடி பிடிக்கிற கட்டையா?!” என்ற கேள்வி அன்றே கூட்டணிக் கட்சிகளின் தொண்டர்களிடம் எழுந்தது. வெளியில் இருந்து ஆதரவு தாருங்கள் என்று கூறி, முழுமையான அதிகாரத் தட்டைத் தன் வசம் மட்டுமே வைத்துக் கொண்ட அந்தப் போக்கு, தமிழகத்தில் “கூட்டணி ஆட்சி” என்ற கலாச்சாரத்திற்குப் பெரிய முட்டுக்கட்டையாக அமைந்தது.
இதற்கு முற்றிலும் நேர்மாறான, அதிர்ஷ்டகரமான ஒரு அரசியல் திருப்பம் அண்மையில் தமிழக அரசியலில் அரங்கேறியுள்ளது எல்லோரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தியுள்ளது. அரசியல் களம் கண்டு மிகக் குறுகிய காலமே ஆன, அதுவும் கூட்டணி உடன்பாடு ஏற்பட்டு வெறும் பதினைந்தே நாட்களான தமிழக வெற்றிக் கழகம் தன்னை ஆதரித்த கூட்டணி கட்சிகளுக்கு மிக எளிதாக அமைச்சர் பதவி வழங்கப்பட்டிருப்பது ஒட்டுமொத்த அரசியல் வட்டாரத்தையும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது. “முப்பது வருஷமா நாங்க ‘கூட்டணி’க்காக நின்னும் ஒன்னும் என்ற மகிழ்ச்சி இப்போது பல தசாப்தங்களாகக் காத்திருக்கும் மூத்த கூட்டணிக் கட்சிகளின் தலைவர்கள் மத்தியில் சத்தமில்லாமல் எதிரொலிக்கிறது. பல தலைமுறைகளாகக் கட்சிக்காக உழைத்து, சிறை சென்று, அடிமட்டத்திலிருந்து வந்த மூத்த தலைவர்கள் எல்லாம் இன்னும் தங்களுக்குரிய அங்கீகாரத்திற்காகக் காத்திருக்கும் வேளையில், நேற்று வந்த புதிய கட்சி கூட்டணி கட்சிகளுக்கு அமைச்சரவையில் இடத்தை அள்ளி கொடுத்துள்ளது விசித்திரமான முரணாக பார்க்கப்படுகிறது.
முடிவாக, தமிழக அரசியல் களம் இப்போது ஒரு முக்கியமான மாற்றத்தையும், எச்சரிக்கையையும் நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதையே இந்த நிகழ்வுகள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. “அடிமட்டத் தொண்டனோட வியர்வை துளி தான்டா உங்க சிம்மாசனத்தோட அஸ்திவாரம்! அவனையே வெறும் கொடி பிடிக்கிற கூலியா நெனச்சா… அந்த அஸ்திவாரமே அசைஞ்சு, கோட்டையே சரிஞ்சுடும்… ஜாக்கிரதை!” என்ற இறுதி எச்சரிக்கை வசனம் வெறும் வார்த்தைகள் அல்ல, அது காலத்தின் கட்டாயம்.
அதிகாரத்தை ஒரே இடத்தில் குவித்து வைக்காமல், நியாயமான முறையில் பகிர்ந்து வழங்குவதே ஒரு கட்சியின் ஆயுளை நீட்டிக்கும் என்பதை விடுத்து, சுயநல போக்கோடு செயல்படும் எந்தவொரு அரசியல் சக்தியும் காலத்தின் ஓட்டத்தில் மக்களிடத்தில் தன் செல்வாக்கை இழந்து, இறுதியில் வீழ்ச்சியைச் சந்திப்பது தவிர்க்க முடியாதது.