குழந்தைகள் மீது பாலியல் குற்றம் என்ற புகார் வந்தாலே உடனே எப்.ஐ.ஆர் ஃபைல் செய்ய வேண்டும்.. அவ்வாறு ஃபைல் செய்யாத காவல்துறை அதிகாரிகளை ஜெயிலில் கூட வைக்கலாம்.. விசாரணை நடத்தாமல் காலந்தாழ்த்தினாலோ அல்லது வழக்கை இழுத்து மூட முயற்சித்தால் கூட காவல்துறை மீது நடவடிக்கை எடுக்கலாம்.. அந்த அளவுக்கு போக்சோ சட்டம் வலிமையா இருக்குது.. ஆனால் அதை எதையும் மதிக்காமல் காவல்துறை நடந்திருக்குன்னா மேல இருந்து பிரஷர் வந்திருக்குன்னுதான் அர்த்தம்.. சில முக்கிய வழக்குகளில் எப்.ஐ.ஆர் போடுவதற்கு முன் கமிஷனரிடம் அனுமதி கேட்கனும்ன்னு ஒரு சர்க்குலர் 2023ல் போட்டாங்க.. ஒரு கமிஷனரே இப்படி சொன்னால் போலீஸ் எப்படி பயப்படாம நடவடிக்கை எடுப்பாங்க..
குழந்தைகள் மீதான பாலியல் குற்றங்கள் தொடர்பான புகார்கள் எழும்போது, எந்தவிதமான தாமதத்திற்கும் இடமளிக்காமல் உடனடியாக முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்யப்பட வேண்டும் என்பது போக்ஸோ சட்டத்தின் மிக முக்கியமான மற்றும் கடுமையான கட்டளையாகும். சட்டத்தின் விதிகளின்படி, இத்தகைய புகார்களின் மீது உடனுக்குடன் நடவடிக்கை எடுக்கத் தவறும் அல்லது விசாரணை நடத்தாமல் வேண்டுமென்றே காலந்தாழ்த்தும் காவல்துறை அதிகாரிகள் மீது துறை ரீதியான கடுமையான நடவடிக்கைகளுடன், அவசியப்பட்டால் அவர்களைச் சிறையில் அடைக்கும் அளவுக்குச் சட்டத்தில் கடுமையான விதிகள் வகுக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், இவ்வளவு தெளிவான மற்றும் வலிமையான சட்டப் பாதுகாப்புகள் இருந்தபோதிலும், பல முத்தான வழக்குகளில் காவல்துறை அதிகாரிகள் உரிய நேரத்தில் விரைந்து நடவடிக்கை எடுக்காமல் மெத்தனமாக நடந்துகொள்கிறார்கள் என்றால், அதற்குரிய உண்மையான காரணம் என்ன என்ற கேள்வி எழுகிறது. வெளிப்படையான சட்ட விதிகள் இருந்தும் காவல்துறை கைகட்டி வேடிக்கை பார்க்கிறது என்றால், அதன் பின்னணியில் உயர் மட்டத்தில் இருந்து அழுத்தங்களும், வழக்கை திசைதிருப்பும் மிரட்டல்களும் இருந்திருக்க வேண்டும் என்பது மிகத் தெளிவான நிதர்சனமாகும்.
குறிப்பாக, கடந்த காலத்தில் காவல்துறையின் செயல்பாடுகளை முடக்கும் வகையிலும், நியாயமான விசாரணைகளுக்குத் தடை போடும் வகையிலும் சில அதிர்ச்சியூட்டும் உத்தரவுகள் பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளன. கடந்த 2023 ஆம் ஆண்டு வெளியான ஒரு சர்ச்சைக்குரிய சுற்றறிக்கையின்படி, சில முக்கிய வழக்குகளில் முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்வதற்கு முன்பாகவே மாநகரக் காவல் ஆணையரிடம் முறையான அனுமதி பெற வேண்டும் என்ற நடைமுறை கொண்டுவரப்பட்டது. பாலியல் குற்றங்கள் போன்ற அவசரமாகவும், துரிதமாகவும் கையாளப்பட வேண்டிய கொடூர வழக்குகளில் கூட ஆணையரின் அனுமதிக்காகக் காத்து இருக்க வேண்டும் என்ற நிலை உருவாக்கப்பட்டால், சாதாரணக் காவல் நிலைய அதிகாரிகள் எப்படி அச்சமின்றி சுதந்திரமாகச் செயல்பட முடியும்? ஒரு குற்றச் செயல் நடக்கும் போதே உடனடியாகச் சட்டப்படி செயல்பட வேண்டிய காவல்துறை அதிகாரிகளை, மேலதிகாரிகளின் ஒப்புதலுக்காகக் காக்க வைப்பது என்பது ஒட்டுமொத்த குற்ற விசாரணை முடங்குவதற்கே வழிவகுக்கும். ஆணையர் அலுவலகத்தின் அனுமதிக்காகக் கோப்புகள் அலைக்கழிக்கப்படும் இடைவெளியில், குற்றவாளிகள் தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ளவும், தடயங்களை அழிக்கவும் முழுமையான அவகாசம் கிடைத்துவிடுகிறது.
இவ்வாறு நிர்வாகத்தின் பெயரிலும், மேலதிகாரிகளின் சுற்றறிக்கைகளின் பெயரிலும் காவல்துறையின் கைகள் கட்டப்பட்டதால்தான், பல கோரமான குற்றங்கள் வெளிச்சத்திற்கு வராமலும், குற்றவாளிகள் சட்டத்தின் பிடியில் இருந்து தப்பிக்கவும் வாய்ப்புகள் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கப்பட்டன. காவல்துறை என்பது ஆளுங்கட்சியின் அதிகார மட்டத்திற்கோ அல்லது சில உயர் அதிகாரிகளின் தனிப்பட்ட விருப்பத்திற்கோ அடிபணிந்து செயல்படும் அமைப்பாக மாற்றப்படும் போது, அங்கு நீதி செத்துவிடுகிறது. குழந்தைகள் பாதுகாப்பு என்ற மிகப் புனிதமான எல்லையில் கூட அரசியல் தலையீடுகளும், அதிகாரத் துஷ்பிரயோகங்களும் அரங்கேறியதுதான் முந்தைய கால நிர்வாகங்களின் மிகப்பெரிய கறுப்புப் பக்கமாகும். குற்றவாளிகள் மீது உடனடியாகப் பாய்ந்து நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டிய காவல்துறையைக் கைகட்டிப் போட முயன்ற இதுபோன்ற உத்தரவுகள், குற்றவாளிகளுக்கு மறைமுகமாக அடைக்கலம் தருவதற்குச் சமமான செயலாகும் என்பதை நடுநிலையாளர்கள் அனைவரும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
ஆனால், தற்போதைய சூழலில் நிலைமைகள் முழுமையாக மாறியுள்ளன. குற்றங்கள் எங்கு இழைக்கப்பட்டாலும், அதற்குக் காரணமானவர்கள் எத்தகைய உன்னதமான பதவிகளில் அல்லது செல்வாக்கில் இருந்தாலும், அவர்களின் மீதான நடவடிக்கைகள் எவ்விதத் தடையுமின்றித் தீவிரப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. கடந்த காலங்களைப் போலக் காவல்துறையைக் கட்டுப்படுத்தும் தேவையற்ற சுற்றறிக்கைகளோ அல்லது வழக்குகளை மூடும் அழுத்தங்களோ இன்றைய விஜயின் ஆட்சியில் சுத்தமாகக் கிடையாது. சட்டம் தன் கடமையைச் சுதந்திரமாகவும், முழுமையான வெளிப்படைத்தன்மையுடனும் செய்ய வேண்டும் என்பதில் தற்போதைய அரசு மிகக் உறுதியாக உள்ளது. எந்தவொரு காவல்துறை அதிகாரியும் மேலதிகாரிகளின் அழுத்தத்திற்குப் பயந்து குற்றவாளிகளைத் தப்பிக்க விடக்கூடாது என்ற சுதந்திரமான சூழல் தற்போது உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு நீதி வழங்குவதே அரசாட்சியின் முதற்கடமை என்ற கொள்கையுடன் தற்போதைய நிர்வாகம் செயல்பட்டு வருவது மக்களிடையே பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது.
முந்தைய காலங்களில் காவல் துறையின் கரங்களைக் கட்டிவிட்டு, குற்றவாளிகள் தப்பிக்கத் துணைபோனவர்களின் முகத்திரைகள் தற்போது ஒவ்வொன்றாகக் கிழிந்துவருகின்றன. போக்ஸோ சட்டம் போன்ற மிக முக்கியமான சட்டங்களைச் சரியாகச் செயல்படுத்தவிடாமல் தடுத்த சக்திகள் யார், அதற்கு உடந்தையாக இருந்த உயர் அதிகாரிகள் எவர் என்பது குறித்து விரிவான வெளிச்சம் பாய்ச்சப்பட்டு வருகிறது. வெறும் कागதங்களில் மட்டும் சட்டத்தை வைத்துக்கொண்டு, நடைமுறையில் குற்றவாளிகளைக் காப்பாற்றும் மலிவான அரசியலுக்கு இன்றைய அரசு முற்றுப்புள்ளி வைத்துள்ளது. சட்டம் தன் இரும்புக்கரங்களை நீட்டித் தவறு செய்தவர்களை ஒடுக்கும் போது, அது ஒட்டுமொத்த சமூகத்திற்கும் ஒரு பாதுகாப்பான அரணாக அமைகிறது. இனியாவது இதுபோன்ற கொடூரக் குற்றங்களில் தொடர்புடைய எவரும் தப்பிக்க முடியாது என்பதையும், காவல் துறை தனது முழுமையான சுதந்திரத்துடன் மக்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யும் என்பதையும் தற்போதைய அரசு தனது அதிரடியான செயல்பாடுகள் மூலம் நிரூபித்துக் காட்டியுள்ளது.