“சி. ஜோசஃப் விஜய் எனும் நான்…” என்று கம்பீரமான குரலில் விஜய் தனது முதலமைச்சர் பதவி பிரமாணத்தை நேரு உள்விளையாட்டரங்கில் வாசிக்கும்போது, அந்த சொற்கள் வெறும் அதிகாரப்பூர்வமான வாசகங்களாக மட்டும் இருக்காது. அது பல ஆண்டு கால உழைப்பிற்கும், வலிகளுக்கும், வெற்றிகளுக்கும் கிடைத்த ஒரு மாபெரும் அங்கீகாரமாக ஒலிக்கும். அந்த தருணத்தில் மைதானத்தில் கூடியிருக்கும் லட்சக்கணக்கானோர் மட்டுமல்லாது, உலகம் முழுவதும் தொலைக்காட்சிகளிலும், சமூக வலைதளங்களிலும் நேரலையில் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் கோடிக்கணக்கான விஜய்யின் தீவிர ரசிகர்கள் உணர்ச்சி பெருக்கின் உச்சத்தில் இருப்பார்கள். இது ஒரு அரசியல் நிகழ்வு என்பதை தாண்டி, ஒரு தனிமனிதனின் வளர்ச்சியை தங்கள் வீட்டு வளர்ச்சியாக கருதும் ஒரு உணர்வுபூர்வமான திருவிழாவாக மாறியிருக்கிறது.
அரசியல் விமர்சகர்களும், சமூக ஆர்வலர்களும் இதை ‘நடிக வெறி’ என்றும், ‘ரசிக வெறி’ என்றும் விமர்சிக்கலாம். ஆனால், அந்த ரசிகர்களுக்கு விஜய் என்பவர் வெறும் திரையில் தோன்றும் ஒரு பிம்பம் மட்டுமல்ல. தங்கள் வாழ்க்கையின் இக்கட்டான கட்டங்களில், தோல்விகளில், மனச்சோர்வுகளில் அவரது பாடல்களையும், படங்களையும் பார்த்து உத்வேகம் பெற்றவர்களுக்கு, அவர் ஒரு உற்ற தோழனாகவே தெரிகிறார். “தளபதி ஜெயிச்சிட்டாரு” என்று சொல்லும் ஒவ்வொரு ரசிகனின் குரலிலும் இருக்கும் அந்த நெகிழ்ச்சி, ஒரு நடிகனுக்கானது அல்ல; மாறாக, தங்கள் வீட்டுப் பிள்ளை ஒருவன் உலகமே வியக்கும் ஒரு உயரிய இடத்தில் அமர்வதைக் காணும் ஒரு குடும்ப உறுப்பினரின் மகிழ்ச்சி அது. அந்த உணர்ச்சிப் பெருக்கில் பலரது கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வழிவதை யாராலும் தடுத்துவிட முடியாது.
சினிமா உலகில் அறிமுகமானபோது தோற்றத்திற்காகவும், பேச்சிற்காகவும் கேலி செய்யப்பட்ட ஒரு இளைஞன், இன்று ஒரு மாநிலத்தின் தலையெழுத்தை நிர்ணயிக்கும் முதலமைச்சராக உயர்ந்திருப்பது அசாத்தியமான ஒரு கதை. இந்த வளர்ச்சியை ரசிகர்கள் வெறும் வெற்றியாக பார்க்கவில்லை, தங்கள் வாழ்வின் லட்சியமாக பார்க்கிறார்கள். “அவரால் முடியுமென்றால் நம்மாலும் முடியும்” என்ற நம்பிக்கையை அவர் ஒவ்வொரு ரசிகனின் மனதிலும் விதைத்திருக்கிறார். அதனால் தான், அவர் பதவி ஏற்கும் அந்தப் பொன்னான நிமிடத்தில், ஒவ்வொரு ரசிகனும் தானும் அந்த மேடையில் ஏறுவதைப் போன்ற ஒரு பரவசத்தை அடைகிறார்கள். இது ஒரு அரசியல் மாற்றத்தையும் தாண்டி, ஒரு தனிமனித சாதனையின் மீதான மாறாத அன்பின் வெளிப்பாடாகத் திகழ்கிறது.
விஜய்யின் இந்த அரசியல் பயணம் என்பது திடீரென வானத்தில் இருந்து குதித்த ஒன்றல்ல. பல ஆண்டுகளாக சமூகப் பணிகளிலும், மக்கள் இயக்கத்தின் மூலமாகவும் அவர் ஆற்றிய நற்பணிகள் இன்று ஒரு மாபெரும் மக்கள் சக்தியாக உருவெடுத்துள்ளன. கஷ்டப்படும் மாணவர்களுக்கு கல்வி உதவித்தொகை வழங்கியபோதும், ஏழை எளியவர்களுக்கு அன்னதானம் செய்தபோதும் அவருக்கு கிடைத்த அந்த ஆசிர்வாதங்கள் தான், இன்று அவரை முதலமைச்சர் நாற்காலியில் அமர வைத்துள்ளன. இதனை உணர்ந்திருக்கும் அவரது தொண்டர்கள், இன்று தாரை தப்பட்டை முழங்க, பட்டாசுகள் வெடிக்க, ஆனந்தக் கண்ணீரோடு இந்த வரலாற்று தருணத்தை கொண்டாடி வருகின்றனர்.
இறுதியாக, விஜய் எனும் அந்த மந்திர சொல் இன்று தமிழகத்தின் அதிகார மையமாக மாறியுள்ளது. “அவர் நம்ம வீட்டுக்காரர்” என்ற அந்த ஒற்றை வாசகம் தான் இன்று தமிழகத்தின் மூலை முடுக்கெங்கும் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது. விமர்சனங்களை கடந்து, வெறுப்புகளைக் கடந்து, அன்பால் மட்டுமே ஒரு மாபெரும் சாம்ராஜ்யத்தை உருவாக்க முடியும் என்பதை விஜய் நிரூபித்து காட்டியுள்ளார். அவர் பதவி ஏற்கும் அந்த வினாடி, தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் ஒரு பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட வேண்டிய நேரம் மட்டுமல்ல, கோடிக்கணக்கான மனிதர்களின் மனங்களில் அன்பும், நம்பிக்கையும் மீண்டும் துளிர்விடும் ஒரு உன்னத தருணமாகவும் அமையும்.