அதிமுக – திமுக இணைந்து கூட்டணி கட்சிகளின் ஆதரவுடன் ஆட்சி அமைந்திருந்தால் என்ன நடந்திருக்கும்? திமுக 59, அதிமுக 47.. இதனுடன் காங்கிரஸ், விசிக, இடதுசாரிகள், முஸ்லிம் லீக், அமமுக கட்சிகளின் 14 எம்.எல்,ஏக்கள் இணைந்து 120 என்ற எண்ணுடன் ஆட்சி அமைந்திருந்தால்
என்ன நடந்திருக்கும்? பரம எதிரியான அதிமுக, திமுக இணைந்து விஜய்யை ஆட்சி அமைக்க விடாமல் செய்திருந்தால் மக்களின் மனநிலை என்னவாக இருந்திருக்கும்?
2026 தேர்தல் முடிவுகளை வைத்து தமிழக அரசியலை திரும்பிப் பார்த்தால், ஒரு சுவாரஸ்யமான அரசியல் கணக்கு நம் கவனத்திற்கு வருகிறது. த.வெ.க 108 இடங்களில் வெற்றி பெற்றதாகவும், திமுக 59, அதிமுக 47 இடங்களை பெற்றதாகவும் வைத்துக்கொண்டால், விஜய்க்கு தனிப்பெரும்பான்மைக்கு தேவையான 118 இடங்கள் கிடைக்கவில்லை. அதே நேரத்தில் திமுகவும் அதிமுகவும் இணைந்தால் 106 உறுப்பினர்கள் என்ற கணக்கு வருகிறது. இன்னும் 12 பேர் தேவை. அப்படிப் பார்த்தால் காங்கிரஸ், விசிக, இடதுசாரிகள், முஸ்லிம் லீக் உள்ளிட்ட கட்சிகளின் ஆதரவை சேர்த்தால் பெரும்பான்மையை தாண்டும் எண்ணிக்கை உருவாகியிருக்கலாம். இதுதான் தேர்தலுக்குப் பிறகு நடந்திருக்கக்கூடிய அரசியல் பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு பின்னால் இருந்த முக்கியமான கணக்காக பார்க்கப்படுகிறது.
ஆனால் அரசியல் என்பது வெறும் கணக்கு மட்டுமல்ல; அதற்குப் பின்னால் கட்சிகளின் வரலாறும், கொள்கையும், தொண்டர்களின் மனநிலையும் இருக்கிறது. திமுகவும் அதிமுகவும் ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தமிழக அரசியலில் எதிரெதிர் துருவங்களாக இருந்து வருகின்றன. குறிப்பாக அதிமுகவின் அரசியல் அடையாளமே திமுக எதிர்ப்பு என்ற அடிப்படையில் பல ஆண்டுகளாக கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. இப்படிப்பட்ட சூழலில் விஜய்யை ஆட்சிக்கு வரவிடாமல் தடுக்க வேண்டும் என்பதற்காக இரு கட்சிகளும் ஒன்றாக ஆட்சி அமைப்பது என்பது சாதாரண முடிவு கிடையாது. கணக்கில் அது சாத்தியமாக இருந்தாலும், அரசியல் ரீதியாக அதற்கான விலை மிகப்பெரியதாக இருந்திருக்கலாம்.
ஒருவேளை திமுக–அதிமுக இணைந்து ஆட்சி அமைக்கும் முயற்சி இறுதிவரை சென்றிருந்தால், அதையே விஜய் மிகப்பெரிய அரசியல் ஆயுதமாக மாற்றியிருக்க வாய்ப்பு இருந்திருக்கும். “விஜயை தடுக்க இரண்டு பெரிய திராவிட கட்சிகளும் ஒன்றாகிவிட்டன” என்ற பிரச்சாரம் மக்கள் மத்தியில் வேகமாக சென்றிருக்கலாம். தேர்தலில் அதிக இடங்களை வென்ற ஒரு புதிய கட்சியை ஆட்சி அமைக்க விடாமல் பழைய அரசியல் சக்திகள் ஒன்றிணைந்துவிட்டன என்ற கதையை த.வெ.க தரப்பு வலுவாக முன்வைத்திருக்க முடியும். அது அடுத்தடுத்த தேர்தல்களில் விஜய்க்கு கூடுதல் அரசியல் பலமாக மாறியிருக்கலாம்.
அதே நேரத்தில், தேர்தலுக்குப் பிறகு யார் யாருடன் ஆதரவு பேச்சுவார்த்தை நடத்தினர், எந்த கட்சி யாரை அணுகியது போன்ற தகவல்கள் உறுதியாக நிரூபிக்கப்படாத நிலையில், அவற்றை நடந்த உண்மையாக சொல்லிவிட முடியாது. ஆதரவு கடிதங்கள், ஆளுநரின் முடிவு, சட்டப்பேரவையில் பெரும்பான்மையை நிரூபிப்பது போன்ற அரசியல் மற்றும் அரசியலமைப்பு நடைமுறைகள்தான் இறுதியில் ஆட்சி அமைப்பதை தீர்மானிக்கும். எனவே 106 என்ற கணக்கும், அதனுடன் சேரக்கூடிய 13 உறுப்பினர்களின் கணக்கும் ஒரு சாத்தியமான அரசியல் சமன்பாட்டை காட்டுகின்றன; ஆனால் அது நடைமுறையில் எப்படி பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் என்பது வேறு விஷயம்.
இப்போது இந்த கணக்கை இன்றைய அரசியல் சூழலுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் இன்னும் சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது. விஜய் தொடர்ந்து அதிமுகவைச் சேர்ந்த முன்னாள் நிர்வாகிகள் மற்றும் அரசியல் பிரமுகர்களை தன் பக்கம் கொண்டு வர முயற்சி செய்கிறார் என்ற நிலை உருவானால், அதிமுகவுக்கு தனது வாக்கு வங்கியை பாதுகாப்பது முக்கிய சவாலாக மாறும். மறுபுறம் திமுகவும் விஜய்யை ஒரு முக்கிய அரசியல் போட்டியாளராக கருதி சட்டப்பேரவையிலும் பொதுவெளியிலும் அவரை எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலைக்கு வரலாம். அதாவது தேர்தலுக்குப் பிறகு ஒரே கணக்கில் இருந்திருக்கக்கூடிய இரண்டு கட்சிகளும், இப்போது தனித்தனியாக விஜய்யை எதிர்கொள்ள வேண்டிய சூழல் உருவாகிறது என்பதுதான் இந்த அரசியல் கதையின் முக்கியமான திருப்பம்.
இறுதியில் இந்தக் கதையின் மிகப்பெரிய பாடம் ஒன்றுதான்—தேர்தல் கணக்கு மட்டும் போதாது, அந்தக் கணக்கை செயல்படுத்தும் அரசியல் துணிவும் தேவை. 106 உறுப்பினர்கள் என்ற எண்ணிக்கை காகிதத்தில் இருந்திருக்கலாம்; அதனுடன் கூட்டணி கட்சிகளின் ஆதரவை சேர்த்தால் பெரும்பான்மையும் கிடைத்திருக்கலாம். ஆனால் ஐம்பது ஆண்டுகால அரசியல் பகையை கடந்து அந்த முடிவை எடுப்பது எவ்வளவு கடினம் என்பதுதான் உண்மையான கேள்வி. அந்த அரசியல் இடைவெளி விஜய்க்கு சாதகமாக மாறியிருந்தால், அது தமிழக அரசியலில் மிகப்பெரிய திருப்பமாக பார்க்கப்படும். ஒரு கட்டத்தில் ஒருவரை தடுக்க நினைத்தவர்கள், பின்னர் தனித்தனியாக அவரை எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலைக்கு வந்தால்… அதுதான் அரசியலில் உண்மையான “கேம் சேஞ்சர்”!