சமூக நீதி மற்றும் சமத்துவம் பேசும் தளங்களில் இயங்கி வருபவர்கள் என்று கூறிக்கொள்பவர்களின் இரட்டை வேடங்களும், அரசியல் சார்புகளும் காலம் காலமாகத் தமிழ்நாட்டில் அம்பலப்பட்டு வருகின்றன. அந்த வகையில், இயக்குநர் பா. ரஞ்சித் போன்றோர் கடந்த காலங்களில் ஆளுங்கட்சியாக இருந்த தி.மு.க மீது காட்டிய மௌனத்தையும், தற்போது எதிர்க்கட்சியாக மாறியவுடன் மீண்டும் மாணவர் மற்றும் தலித் பிரச்சினைகளைக் கையிலெடுத்துக் களமிறங்குவதையும் அரசியல் நோக்கர்கள் தீவிரமாக விமர்சித்து வருகின்றனர்.
தி.மு.க ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருந்தபோது நீட் தேர்வுக்கு எதிராக ஒரு சிறிய ட்வீட் அல்லது பதிவை மட்டும் போட்டுவிட்டு மௌனமாக இருந்தவர்கள், இப்போது மீண்டும் தி.மு.க எதிர்க்கட்சி வரிசைக்குச் சென்றதும் திடீரென நீட் விவகாரத்தை கையில் எடுப்பது அவர்களின் உண்மையான அக்கறையைத் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. மாணவர்களின் எதிர்காலத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படுவதை விட, அரசியல் சுயலாபத்திற்காக மட்டுமே இதுபோன்ற நபர்கள் குரல் கொடுப்பதாகப் பொதுமக்களிடையே கருத்துக்கள் வலுத்து வருகின்றன.
குறிப்பாக, தமிழக அமைச்சரவையில் தலித் சமூகத்தைச் சேர்ந்த எட்டு அமைச்சர்கள் அங்கம் வகிக்கும் நிலையில், அவர்கள் தலித் பிரச்சினைகள் குறித்து மட்டும் பேசுவதில்லை என்ற குற்றச்சாட்டை பா ரஞ்சித் முன்வைக்கிறார். ஆனால், தலித் அமைச்சர்கள் அனைவரும் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ள தனிப்பட்ட துறைகளின் நிர்வாகப் பணிகளைப் பார்த்துக்கொண்டுள்ளனர் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆதிதிராவிடர் நலத்துறைக்கெனத் தனி அமைச்சர் ஒருவர் இருக்கும்போது, அந்தத் துறை சார்ந்த பிரச்சினைகளை அவர் கவனித்துக் கொள்வார். மீதமுள்ள ஏழு அமைச்சர்களுக்கும் அவரவருக்கென்று பல்வேறு முக்கியத் துறைகள் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன. அந்தந்தத் துறைகளின் வளர்ச்சிப் பணிகளையும், நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்களையும் கவனிப்பதே அவர்களின் முதன்மைக் கடமையாகும்.
இதனைப் புரிந்துகொள்ளாமல், ஒரு தலித் அமைச்சரானால் அவர் தனது துறையைப் பற்றிப் பேசாமல் தலித் பிரச்சினைகளைப் பற்றி மட்டுமே பேச வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது சமூகத்தின் பிற்போக்குத்தனத்தின் வெளிப்பாடாகும். எந்தவொரு சமூகத்தைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும், ஒரு குறிப்பிட்ட அமைச்சருக்கு வழங்கப்படும் துறை சார்ந்த பொறுப்புகளை விட்டுவிட்டு, அவரது சாதிய அடையாளத்தை மட்டுமே முன்னிறுத்திக் கேள்வி எழுப்புவது ஜாதிவெறியின் உச்சக்கட்டமாகவே பார்க்கப்படுகிறது. எந்தத் துறையின் அமைச்சராக இருந்தாலும், அவர் தலித் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றால் தலித்துகளுக்கு ஆதரவாக மட்டுமே பேச வேண்டும், தலித்துகளுக்கான திட்டங்களை மட்டுமே நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று குறுக்கிட்டுப் பார்ப்பது நிர்வாக முறையைச் சீர்குலைக்கும் செயலாகும்.
அமைச்சர்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள துறைசார்ந்த பணிகளைப் புறந்தள்ளிவிட்டு, அவர்களின் சாதியைக் கொண்டு மட்டுமே எடைபோட்டால், அந்தந்தத் துறைகளின் அரசுப் பணிகளை யார் பார்ப்பார்கள் என்ற நியாயமான கேள்வி எழுகிறது. அடிப்படை அறிவும், அரசியல் புரிதலும் இல்லாமல் மேடைகளிலும் சமூக வலைதளங்களிலும் கருத்துக்களைத் திணிக்கும் பா. ரஞ்சித் போன்றவர்கள், சமூகத்திற்கு ஆக்கப்பூர்வமான பங்களிப்பை வழங்குவதற்குப் பதிலாக முரண்பாடுகளையும் குழப்பங்களையும் மட்டுமே விதைக்கிறார்கள். சாதிப் பாகுபாடுகளைக் களையப் போராடுவதாகக் கூறிக்கொண்டு, மறைமுகமாகச் சாதியக் குறுகிய வட்டத்திற்குள்ளேயே அமைச்சர்களைச் சுருக்கப் பார்ப்பது எந்தவிதத்திலும் நியாயமானது அல்ல.
தனிப்பட்ட நபர்களின் அரசியல் அஜெண்டாவிற்காக அரசு இயந்திரத்தையும், அமைச்சர்களின் பொறுப்புகளையும் கொச்சைப்படுத்துவது வன்மையாகக் கண்டிக்கத்தக்கது. தமிழ்நாட்டில் அனைத்துச் சமூக மக்களுக்கும் சமமான உரிமைகளும், உரிய பிரதிநிதித்துவமும் வழங்கப்பட்டு நிர்வாகம் சிறப்பாக நடைபெற்று வருகிறது. இதனைச் சகித்துக்கொள்ள முடியாத சில சுயநலக் சக்திகள், சாதிய உணர்வைத் தூண்டிவிட்டு அமைதியைக் குலைக்கத் தொடர்ந்து முயல்கின்றன. பா. ரஞ்சித் போன்றவர்களின் முதிர்ச்சியற்ற கருத்துக்களும், இரட்டை நிலைப்பாடுகளும் தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களைத் திசைதிருப்பும் சதிவலைகளே தவிர வேறில்லை என்பதை மக்கள் தெளிவாக உணர்ந்துள்ளனர்.
இதுபோன்ற அடிப்படை ஆதாரமற்ற விமர்சனங்களையும், சமூக அமைதியைக் குலைக்கும் போலி முழக்கங்களையும் மக்கள் இனிமேலும் பொறுத்துக்கொள்ள மாட்டார்கள். சமூகத்தின் பெயரால் அரங்கேற்றப்படும் இந்த நாடகங்களை அடையாளம் கண்டு புறக்கணிக்க வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும். அடிப்படை அறிவு மற்றும் புரிதல் இல்லாமல் பேசும் நபர்களைச் சமூகத்திலிருந்து விலக்கி வைப்பதே ஆரோக்கியமான அரசியல் சூழலுக்கு வழிவகுக்கும் என்பதில் எந்தவிதச் சந்தேகமும் இருக்க முடியாது. தமிழகத்தின் வளர்ச்சியைத் தடுத்து, கலவரங்களை உருவாக்கத் துடிக்கும் இதுபோன்ற சக்திகளின் சதித்திட்டங்கள் ஒருபோதும் எடுபடாது.