சின்னத்திற்காக ஓட்டு என்பதெல்லாம் இட்டுக்கட்டப்பட்ட கதை.. எம்ஜிஆர் இருக்கும்போதே பாராளுமன்ற தேர்தலில் இரட்டை இலை தோற்றுள்ளது.. கருணாநிதி இருக்கும்போதே உதயசூரியன் தொடர்ச்சியாக 3 தேர்தலில் தோற்றுள்ளது.. ஜெயலலிதா இருந்தபோதும் இரட்டை இலை தோற்றுள்ளது. ஸ்டாலின் காலத்திலும் உதயசூரியன் தோத்துள்ளது.. எனவே உதயசூரியன், இரட்டை இலை, விசில் சின்னத்திற்காக ஓட்டு என்பதெல்லாம் மாயை.. மக்கள் முதல்வர் வேட்பாளர் யார்? அவர் நல்லவரா? மக்களுக்கு செய்வாரா? என்று தான் பார்ப்பார்கள்.. முதல்வர் வேட்பாளர் பிடித்துவிட்டால் அவர் கைகாட்டும் நபருக்கு ஓட்டு போடுவார்கள்.. இதுதான் தமிழ்நாட்டு அரசியலின் யதார்த்தம்… இனிமேல் இரட்டை இலை மேஜிக் செய்யும்.. உதயசூரியன் உதிச்சுடும் என்ற டயலாக் வேண்டாம்…
தமிழக அரசியலில் பல ஆண்டுகளாகக் கொடிகட்டிப் பறந்த சின்னங்களின் செல்வாக்கு குறித்த விவாதங்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் வகையில் தேர்தல் கள யதார்த்தங்கள் அமைந்திருக்கின்றன. காலம் காலமாகத் தேர்தல் என்றாலே இரட்டை இலையோ அல்லது உதயசூரியனோ கண்முன்னே வந்து நிற்கும் என்று நம்பப்பட்ட மாயை இன்றைக்குத் தகர்ந்து தரைமட்டமாகியுள்ளது. தேர்தல் வெற்றி என்பது எந்தவொரு சின்னத்தையும் மட்டுமே சார்ந்து இருப்பதில்லை என்பதற்குத் தமிழ்நாட்டின் அரசியல் வரலாறே சாட்சியாக விளங்குகிறது. எம்.ஜி.ஆர் போன்ற இமாலய ஆளுமை உயிரோடு இருந்த காலகட்டத்தில்கூட நாடாளுமன்றத் தேர்தல்களில் இரட்டை இலைச் சின்னம் தோல்வியைத் தழுவியுள்ளது. அதேபோல், கருணாநிதி போன்ற மூத்த அரசியல் வழிகாட்டியின் தலைமையிலும் கூட, திமுகவின் உதயசூரியன் சின்னம் தொடர்ச்சியாகச் சில தேர்தல்களில் படுதோல்வியைச் சந்தித்துள்ளது. இதற்கு விதிவிலக்காக ஜெயலலிதாவின் ஆட்சிக் காலகட்டங்களிலும், மு.க. ஸ்டாலின் ஆட்சியிலும் கூட பல தேர்தல்களில் இந்தச் சின்னங்கள் மக்களின் ஆதரவைப் பெறத் தவறியுள்ளன. எனவே, தேர்தல் களத்தில் சின்னம் மட்டுமே எல்லாவற்றையும் தீர்மானித்துவிடும் என்ற வாதம் வெறும் கற்பனையான கட்டுக்கதையே தவிர வேறொன்றுமில்லை.
தமிழ்நாட்டு வாக்காளர்களின் மனோபாவம் என்பது எப்போதும் சின்னத்தை மையமாகக் கொண்டு இயங்குவதில்லை; மாறாக, களத்தில் நிற்கும் முதலமைச்சர் வேட்பாளர் யார், அவர் உண்மையாகவே நல்லவரா, மக்களின் துயரங்களைத் துடைத்துத் தீர்வு வழங்குவாரா என்பதை மட்டுமே அவர்கள் மிகக் கூர்ந்து கவனிக்கிறார்கள். ஒரு மாநிலத்தின் ஒட்டுமொத்த எதிர்காலத்தையும் தீர்மானிக்கப்போகும் தலைவர் மீது மக்களுக்கு அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை ஏற்பட்டுவிட்டால், அவர் எந்தச் சின்னத்தில் போட்டியிட்டாலும் மக்கள் தயங்காமல் வாக்களித்து வெற்றி பெறச் செய்வார்கள். இந்த நவீன யதார்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல், இன்னும் பழங்காலக் கணக்குகளைப் பேசிக்கொண்டிருப்பதில் எந்தவொரு அர்த்தமும் இல்லை. வாக்காளர்களின் சிந்தனை முறையில் ஏற்பட்டுள்ள இந்த அடிப்படையான மாற்றம்தான் இன்றைய தமிழ்ச் சமூகத்தின் அரசியல் தெளிவை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.
குறிப்பாக, கடந்த 2026 சட்டமன்றத் தேர்தலில் நடிகர் விஜய் தலைமையிலான தமிழக வெற்றிக் கழகம் களமிறங்கி நிகழ்த்திய வரலாற்றுச் சாதனையானது, பாரம்பரியச் சின்னங்களின் ஆதிக்கத்திற்கு மிகப் பெரிய முற்றுப்புள்ளியை வைத்துள்ளது. அரசியல் களத்திற்கு முற்றிலும் புதியதொரு கட்சியாகவும், புதிய சின்னத்துடனும் களம் கண்டபோதிலும், மக்கள் மத்தியில் தனக்கிருந்த நற்பெயரையும் மாற்றத்திற்கான நம்பிக்கையையும் விதைப்பதில் விஜய் முழுமையாக வெற்றிபெற்றார். எந்தவொரு பரம்பரை இயக்கத்தின் பின்னணியும் இல்லாமல், பல ஆண்டுகளாக வேரூன்றியிருந்த பெரிய கட்சிகளின் பலத்த போட்டிக்கு இடையே விஜய் காட்டிய தலைமைப் பண்பும், மக்கள் நலன் சார்ந்த தொலைநோக்குப் பார்வையும் ஒட்டுமொத்த வாக்காளர்களின் மனதை வென்றது. மக்கள் தங்களின் தலைவனாக யாரை ஏற்றுக் கொள்கிறார்களோ, அவர்களின் பின்னால் மட்டுமே தங்கள் வாக்குகள் செல்லும் என்பதை இந்தத் தேர்தல் முடிவு மிக ஆழமாக உணர்த்தியுள்ளது.
இனிவரும் காலங்களில் தேர்தல் மேடைகளில் “இனிமேல் இரட்டை இலைதான் மேஜிக் செய்யும்” என்றோ அல்லது “உதயசூரியன் உதித்துவிடும்” என்றோ காலாவதியான பழைய டயலாக்குகளைப் பேசி மக்களை ஏமாற்ற முடியாது. சின்னத்தை முன்னிறுத்தி வாக்குகளைப் பெறலாம் என்ற பழைய சூத்திரங்கள் எல்லாம் இன்று எடுபடாது போய்விட்டன; அதற்குப் பதிலாகத் திறமையான, நேர்மையான மற்றும் மக்களுக்கு உழைக்கக் கூடிய உண்மையான தலைவர் யாருM என்ற கேள்வி மட்டுமே பிரதானமாக எழுப்பப்படுகிறது. வாக்காளர்கள் அனைவரும் கட்சி வேறுபாடுகளைக் கடந்து, தங்களின் வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்தும் தகுதியான முதலமைச்சர் வேட்பாளரை மட்டுமே தங்கள் தேர்வாக முன்வைக்கிறார்கள். இந்த உண்மையை உணர்ந்து கொள்ளாத கட்சிகள் அரசியல் களத்தில் பின்னுக்குத் தள்ளப்படுவதைத் தவிர்க்கவே முடியாது.
சுருக்கமாகச் சொல்லப்போனால், தமிழ்நாட்டு அரசியலில் ஒரு புதிய சகாப்தமும் ஜனநாயகத்தின் மாற்று முகமும் அசுர வேகத்தில் உருவாகிவிட்டது. சின்னங்களைக் காட்டி ஏமாற்றும் காலம் மலையேறிவிட்ட நிலையில், மக்கள் நலன் சார்ந்த நிர்வாகமும், துணிச்சலான வெளிப்படையான தலைமையும் மட்டுமே எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் சக்திகளாக உருவெடுத்துள்ளன. முதலமைச்சர் யார் என்பதில் தெளிவான முடிவுக்கு வந்துவிட்ட தமிழ்நாட்டு வாக்காளர்கள், தங்களின் எதிர்காலத்தைத் தாங்களே தாங்கள் விரும்பும் தலைவரின் கைகளில் ஒப்படைக்கத் தயாராகிவிட்டனர். எனவே, சின்னங்களைச் சார்ந்த கற்பனையான விவாதங்களைத் தவிர்த்துவிட்டு, மக்களின் தேவைகளையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் பூர்த்தி செய்யும் ஆக்கப்பூர்வமான அரசியலை நோக்கி மட்டுமே தமிழ்நாட்டின் அரசியல் களம் இனி பயணிக்கப் போகிறது.