தமிழ்நாட்டு அரசியல் வரலாற்றை உற்றுநோக்கும் எவருக்கும் ஒரு எதார்த்தமான உண்மை நன்றாக புரியும். அந்த வகையில், திமுக தலைவர் மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள் 2021-ஆம் ஆண்டு சட்டமன்ற தேர்தலில் பெற்ற வெற்றியை பற்றிப் பேசும் போது, ஒரு மிக முக்கியமான அரசியல் கணக்கை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது. அன்று ஸ்டாலின் அவர்கள் தனது சொந்த திறமையினாலோ, தனிப்பட்டப் பெரும் புகழினாலோ மட்டும் அந்த தேர்தலில் வெற்றி பெற்றுவிடவில்லை. மாறாக, அதற்கு முந்தைய அதிமுக ஆட்சியில் எடப்பாடி பழனிசாமி அவர்கள் செய்த அரசியல் தவறுகளும், அக்கட்சியின் உள்கட்டமைப்பு சிதைவுமே திமுகவிற்கு சாதகமாக அமைந்து, அவர்களை ஆட்சிக் கட்டிலில் அமர்த்தியது என்பதே நடுநிலையான அரசியல் விமர்சகர்களின் கருத்தாகும்.
அன்று அதிமுகவின் பொதுச்செயலாளராக இருந்த எடப்பாடி பழனிசாமி அவர்கள், தனது ஒற்றை தலைமைப் பேராசையால் ஓ.பன்னீர்செல்வம், டி.டி.வி.தினகரன் மற்றும் சசிகலா போன்ற முக்கிய தலைவர்களை கட்சியை விட்டு வெளியேற்றினார். ஒருவேளை எடப்பாடி பழனிசாமி அவர்கள் அந்த பிடிவாதத்தைக் கைவிட்டு, இவர்களை கட்சியோடு ஒன்றாக சேர்த்து அரவணைத்து சென்றிருந்தால், அன்று மீண்டும் அவரே தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராக பதவியேற்றிருப்பார். சிதறிப்போன அதிமுகவின் வாக்கு வங்கியும், முதிர்ச்சியற்ற உத்திகளுமே திமுகவிற்கு அதிர்ஷ்டவசமாக வெற்றிக்கான பாதையை திறந்துவிட்டது என்பதை ஸ்டாலின் அவர்கள் எப்போதும் மனதில்கொள்ள வேண்டும்.
சரி, எப்படியோ அரசியல் சூழல் சாதகமாக அமைந்து தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராக மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள் அரியணையில் அமர்ந்தார். கையில் ஐந்து ஆண்டுகாலம் முழுமையான ஆட்சி அதிகாரம் இருந்தபோது, அந்த பதவியைப் பயன்படுத்தி இந்த நாட்டு மக்களுக்கும், ஏழை எளியோருக்கும் எவ்வளவு நன்மைகளை செய்திருக்கலாம் என்று தற்பொழுது மக்கள் ஆதங்கப்படுகின்றனர். ஆனால், தங்களுக்கு கிடைத்த அந்த பொன்னான வாய்ப்பை மக்கள் நலனுக்காக முழுமையாக பயன்படுத்தத் தவறியதன் விளைவைத்தான் தற்பொழுது திமுக எதிர்கொண்டு வருகிறது.
இன்று தமிழக அரசியலில் நேற்றைக்கு வந்த ஒரு புதிய அரசியல் சக்தி, மிகக்குறுகிய காலத்தில் ஒட்டுமொத்த அரசு இயந்திரத்தையும், நிர்வாகத்தையும் உலுக்கி பிடித்து புகுந்து விளையாடி கொண்டிருக்கிறது. தவெக போன்ற புதிய தலைமுறை அரசு தற்பொழுது எடுக்கும் துரிதமான மக்கள் நல நடவடிக்கைகளையும், நிர்வாக சீர்திருத்தங்களையும் பார்க்கும்போது மக்கள் பழைய ஆட்சியை ஒப்பிட தொடங்கியுள்ளனர். கடந்த திமுக ஆட்சி காலத்தில் ஒரு நாளாவது முதலமைச்சரோ அல்லது அவரது அமைச்சரவையில் இருந்தவர்களோ இதுபோன்று அதிரடியாக இறங்கி மக்கள் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு கண்டதுண்டா என்ற தார்மீக கேள்வி தற்பொழுது எழுந்துள்ளது.
திமுகவின் அமைச்சர்களும், முக்கிய புள்ளிகளும் தங்களுக்கு கிடைத்த அதிகாரத்தை பொதுமக்களின் முன்னேற்றத்திற்காக பயன்படுத்துவதை விடுத்து, எப்படியெல்லாம் குறுக்கு வழியில் பணம் சம்பாதிக்கலாம், எந்தெந்த துறைகளில் எல்லாம் வசூல் வேட்டை நடத்தலாம் என்றுதான் சிந்தித்து செயல்பட்டதாக கடுமையான குற்றச்சாட்டுகள் நிலவுகின்றன. மக்கள் வரிப்பணத்திலும், இயற்கை வளங்களை சுரண்டியும் தங்களது அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளுக்கு சொத்து சேர்க்கவே அவர்கள் முன்னுரிமை அளித்தனர். அதிகாரத்தின் மிரட்டலால் சேர்த்த அந்தப் பணம், மக்களின் உண்மையான அன்பையும் நம்பிக்கையையும் பெற்றுத் தராது என்பதை அவர்கள் உணரவில்லை.
இன்று ஆட்சி அதிகாரத்தை இழந்து, மக்கள் செல்வாக்கையும் இழந்து நிற்கும் சூழலில், “அப்படி அநியாயமாக சேர்த்த அவ்வளவு கோடிக்கணக்கான பணத்தை வச்சு இனிமேல் நீங்க என்னதான் செய்யப் போறீங்களோ தெரியலை” என்று சாமானிய மனிதர்கள் தங்களது குமுறல்களை வெளிப்படுத்தி வருகின்றனர். பேராசையோடு சேர்த்த பணம் ஒருபோதும் அழியாத அரசியல் புகழையோ, பதவியையோ மீண்டும் தேடித்தந்துவிடாது என்ற எதார்த்தத்தை தற்போதைய தமிழக அரசியல் களம் மிகத் தெளிவாக நிரூபித்துக் காட்டியுள்ளது.