“நான் தன்னந்தனி ஆளு.. நீ ஏளனமா பாரு..” என்று தேர்தல் களத்தில் தவெக தலைவர் விஜய் முழங்கியபோது, அதை வெறும் ஒரு திரைப்பட வசனமாகவோ அல்லது அரசியல் அனுபவமற்ற ஒருவரின் வெற்று முழக்கமாகவோ மட்டுமே பல பாரம்பரிய அரசியல் கட்சிகளும் விமர்சகர்களும் கடந்து சென்றனர். எந்தவொரு பெரிய அரசியல் பின்புலமும் இல்லாமல், முன்னணி திராவிட கட்சிகளுடனோ அல்லது தேசிய கட்சிகளுடனோ கூட்டணி அமைக்காமல் ஒரு புதிய கட்சி எப்படி தேர்தலை எதிர்கொள்ள முடியும் என்ற எள்ளல் பார்வை பரவலாக இருந்தது. விஜய்யை நம்பி எந்தவொரு வலுவான கட்சியும் கூட்டணிக்கு வரவில்லை என்றும், அதனால் அவர் ஒரு தொகுதியில் கூட வெற்றி பெற முடியாமல் தனிமைப்படுத்தப்படுவார் என்றும் கணக்கு போட்டவர்கள் இன்று தங்களின் அரசியல் கணிப்புகள் அனைத்தும் தலைகீழாக மாறியிருப்பதை உணர்ந்து அதிர்ச்சியில் உறைந்து போயுள்ளனர்.
தேர்தல் அரசியலில் பல தசாப்த கால அனுபவம் கொண்ட தலைவர்கள் கூட கூட்டணி பலத்தை மட்டுமே நம்பி களம் காணும் சூழலில், விஜய் எடுத்த ‘தனித்து போட்டி’ என்ற முடிவு ஒரு மிகப்பெரிய துணிச்சலான நகர்வாகவே பார்க்கப்பட்டது. ஆளுங்கட்சியின் அதிகார பலமும், எதிர்க்கட்சியின் பண பலமும் ஒருபுறம் வியூகம் வகுக்க, மக்கள் சக்தி மட்டுமே தனது பலம் என்று நம்பி அவர் களம் இறங்கினார். அவரை ஏளனமாக பார்த்தவர்கள், ஒரு புதிய கட்சியின் வாக்கு வங்கியை மிக குறைவாக மதிப்பிட்டதோடு, தங்களின் பாரம்பரிய ஓட்டுக்கள் எங்கும் நகராது என்ற அதீத நம்பிக்கையில் இருந்தனர். ஆனால், அமைதியாக காத்திருந்த வாக்காளர்கள், குறிப்பாக இளைஞர்களும் பெண்களும், இந்த தனித்துவமான துணிச்சலுக்கு தங்களின் பேராதரவை வழங்கி ஏளனம் பேசியவர்களின் முகத்தில் கரியை பூசியுள்ளனர்.
அரசியலில் எந்தவொரு பின்னணியும் இன்றி ‘சொல்லி வைத்து அடிப்பது’ என்பது மிக அரிதான ஒரு வரலாற்று நிகழ்வாகும். விஜய் தனது அரசியல் பயணத்தின் தொடக்கத்திலேயே யாருடனும் சமரசம் செய்து கொள்ளாமல், சொந்த காலில் நின்று இந்த வெற்றியை சாத்தியமாக்கியதன் மூலம், தமிழக அரசியலில் கூட்டணி இருந்தால் மட்டுமே வெல்ல முடியும் என்ற பழைய இலக்கணத்தை உடைத்தெறிந்துள்ளார். தவெகவின் இந்த அசாத்தியமான எழுச்சி, தங்களுக்கு தான் மக்கள் ஆதரவு எப்போதும் இருக்கும் என்று மார்தட்டி கொண்ட பல தலைவர்களை தங்களின் வியூகங்களை மறுபரிசீலனை செய்ய வைக்கும் நிலைக்கு தள்ளியுள்ளது. ஏளனம் பேசியவர்கள் இன்று தேர்தல் முடிவுகளை எப்படி எதிர்கொள்வது என்று தெரியாமல் திகைத்து நிற்பதே இந்தச் சொல்லி அடித்த அரசியலுக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய சான்றாகும்.
தேர்தல் களத்தில் வெற்றி, தோல்வி என்பது இயல்பானது என்றாலும், மக்கள் வழங்கிய தீர்ப்பை மதித்து தங்களின் தவறுகளை திருத்தி கொள்வதே முதிர்ச்சியான அரசியலுக்கு அழகாகும். இந்த தேர்தலில் மிக மோசமான பின்னடைவை சந்தித்துள்ள கட்சிகள், இன்னும் பழைய பாணியிலேயே புதிய அரசை விமர்சிப்பதையோ அல்லது தங்களின் தோல்வியை மறைக்க முற்படுவதையோ தவிர்ப்பது நல்லது. தற்போதைய சூழலில், தோற்றுப்போன அரசியல் தரப்புகள் குறைந்தது ஒரு ஆறு மாத காலத்திற்காவது தேவையற்ற அரசியல் விமர்சனங்களை தவிர்த்துவிட்டு, கம்முன்னு அமைதியாக இருந்து புதிய அரசின் செயல்பாடுகளையும் மக்கள் மனநிலையையும் வேடிக்கை பார்ப்பதே அவர்களுக்குச் செய்யும் நல்ல காரியமாக இருக்கும்.
அதை விடுத்து, மக்கள் தெளிவாக ஒரு மாற்றத்தை தேர்ந்தெடுத்துள்ள நிலையில், இன்னும் ஆளுங்கட்சியின் மீதோ அல்லது முதலமைச்சரின் மீதோ வீண் பழி சுமத்த முயன்றால், அது மக்கள் மத்தியில் மேலும் அசிங்கப்படுவதற்கே வழிவகுக்கும். மக்களின் தீர்ப்பிற்கு மாறாக தொடர்ந்து அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சியை வெளிப்படுத்தினால், பொதுமக்களே இவர்களை முழுமையாக புறக்கணிக்கும் நிலை உருவாகும். ஜனநாயகத்தில் மக்களின் முடிவே இறுதியானது என்பதால், அந்த முடிவை அமைதியாக ஏற்றுக்கொண்டு தங்களின் கட்சியை அடிமட்டத்திலிருந்து சீரமைப்பதில் கவனம் செலுத்துவதே புத்திசாலித்தனமாகும்.
முடிவாக, “தனி ஆளாக நின்று சாதித்து காட்டுவேன்” என்று விஜய் சொன்னதை சாதாரணமாக நினைத்து ஏமாந்தவர்கள், இனிமேலாவது மக்கள் சக்தியின் தீவிரத்தை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த வெற்றி என்பது வெறும் ஒரு தற்காலிக அலை அல்ல, அது தமிழக அரசியலில் ஏற்பட்டுள்ள ஒரு நிரந்தரமான அதிகார பரவலாக்கல் என்பதை தோல்வியடைந்தவர்கள் உணர வேண்டும். வீண் பிடிவாதங்களை விட்டுவிட்டு, மக்கள் வழங்கிய தீர்ப்பை அமைதியாக வேடிக்கை பார்ப்பதன் மூலமே, தங்களின் எஞ்சிய அரசியல் மரியாதையையாவது அவர்களால் காப்பாற்றிக் கொள்ள முடியும் என்பதே தற்போதைய அரசியல் யதார்த்தமாக உள்ளது.