தமிழகத் தேர்தல் வரலாற்றில் அண்மையில் அரங்கேறியுள்ள ஆட்சி மாற்றமும், புதிய அரசாங்கத்தின் வருகையும் பல தசாப்த கால அரசியல் கணக்குகளை முற்றிலும் மாற்றி அமைத்துள்ளன. இந்த சூழலில், தோற்றுப்போன திராவிட முன்னேற்ற கழகம் தங்களின் தோல்வியை இன்னும் முழுமையாக ஒப்புக்கொள்ளாமல் இருப்பதுதான் வேடிக்கையாக உள்ளது. மக்களாட்சியில் வாக்காளர்கள் அளித்துள்ள தீர்ப்பை எவ்வித நிபந்தனையுமின்றி அமைதியாக ஏற்றுக்கொள்வதே முதிர்ச்சியான அரசியலுக்கு அழகாகும். அதை விடுத்து, “மக்கள் எங்களை நிராகரிக்கவில்லை, இன்னும் எங்களுடைய கூட்டணி கட்சிகள் எங்களுடன்தான் இருக்கின்றன, அவர்களின் ஆதரவு எங்களுக்கு இருக்கிறது” என்று திமுகவினர் தொடர்ந்து கூறி வருவது தங்களைத்தாங்களே ஏமாற்றிக் கொள்ளும் ஒரு வெற்று வாதமாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
உண்மையான எதார்த்தம் என்னவென்றால், கடந்த காலங்களில் திமுகவுடன் கைகோர்த்து நின்ற கூட்டணி கட்சிகள் பலவும் ஏற்கனவே அந்த பக்கத்தை விட்டு முழுமையாக வெளியேறிவிட்டன என்பதுதான். தேர்தல் களத்தின் புதிய திசையையும் மக்கள் மனநிலையையும் சரியாகப் புரிந்து கொண்ட அந்த கட்சிகள், திமுக கூட்டணியை விட்டு விலகி, புதிய அரசியல் சக்தியான தவெக பக்கம் சென்று தங்களை முழுமையாக செட்டில் செய்து கொண்டுவிட்டன. அவர்கள் தங்களின் புதிய அரசியல் பயணத்தை மிக தெளிவாக தொடங்கிவிட்ட பிறகும், “அவர்கள் இன்னும் எங்களோடுதான் இருக்கிறார்கள், எங்கள் கூட்டணி பலமாக உள்ளது” என்று திமுகவினர் மார்தட்டுவதில் எவ்வித அர்த்தமும் கிடையாது. அவர்கள் இனிமேல் பழைய இடத்திற்கு திரும்பி வரப்போவதும் இல்லை, திமுகவோடு பயணிக்க போவதும் இல்லை என்ற உண்மையை ஆளுந்தரப்பு உணர வேண்டும்.
அதிமுக மற்றும் திமுக ஆகிய இரு திராவிட கட்சிகளும் தங்களின் இந்த படுதோல்விக்கு கூறும் மற்றொரு பொதுவான காரணம் ‘சினிமா கவர்ச்சி’ மற்றும் ‘சினிமா சுனாமி’ என்பதாகும். ஒரு புதிய தலைவரின் வெற்றியை வெறும் திரையுலக கவர்ச்சி என்று சுருக்கி பார்ப்பதை ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. சினிமா என்பது ஒரு தலைவரை மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பதற்கான ஒரு சிறு பகுதியாக அல்லது தொடக்கமாக வேண்டுமானால் இருந்திருக்கலாமே தவிர, அது மட்டுமே இத்தனை பெரிய ஆட்சி மாற்றத்தை தந்துவிடாது. மக்களின் நீண்ட கால அரசியல் அதிருப்தியையும், மாற்றத்திற்கான தாகத்தையும் புரிந்து கொள்ள தவறியவர்கள், தங்களின் பலவீனத்தை மறைப்பதற்காக இத்தகைய காரணங்களை அடுக்கி கொண்டிருக்கிறார்கள்.
உண்மையில், இந்த தேர்தலின் இறுதி நாட்களில் தமிழக மக்கள் மத்தியில் “ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றம் தேவை” என்ற எண்ண ஓட்டம் மிகத் தீவிரமாக அலை அடித்தது. ஒட்டுமொத்த வாக்காளர்களின் மனநிலையிலும் இந்த அதிரடி திருப்பம் மிகத்தெளிவாகத் தெரியத் தொடங்கியது. பல தசாப்தங்களாக தங்களை மாறி மாறி ஆட்சி செய்து வரும் பாரம்பரியக் கட்சிகளின் செயல்பாடுகளை பார்த்து சலித்துப்போன மக்கள், புதிய பாதையை நோக்கி நகர துணிந்துவிட்டதன் வெளிப்பாடுதான் இந்தத் தீர்ப்பாகும். காலங்காலமாக நிலவி வந்த அரசியல் ஏகபோகத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க மக்கள் எடுத்த தீர்க்கமான முடிவாகவே இது பார்க்கப்படுகிறது.
சுமார் ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, கிட்டத்தட்ட எழுபது ஆண்டு காலமாக இந்தத் திராவிடக் கட்சிகளே தமிழகத்தை மாற்றி மாற்றி ஆண்டுகொண்டிருக்கின்றன, இவர்களால் மக்களுக்குக் கிடைத்த மாற்றங்கள் போதும் என்ற எதார்த்த சிந்தனை சாமானிய மக்கள் மத்தியில் ஆழமாக எழுந்துள்ளது. இந்த முறை ஒரு புதிய இளைஞருக்கு, ஒரு புதிய தலைவருக்கு “ஒரே ஒரு தடவை வாய்ப்புக் கொடுத்துப் பார்த்தால் என்ன, ஒருமுறை ஆட்சியை மாற்றிப் பார்த்துத்தான் என்ன?” என்ற எண்ணம் தேர்தலின் கடைசி நிமிடத்தில் ஒட்டுமொத்த வாக்காளர்கள் மத்தியிலும் மிக பிரம்மாண்டமாக டெவலப் ஆனது. இந்த ஆழமான எண்ண ஓட்டமும், மக்கள் மனதில் ஏற்பட்ட திடீர் எழுச்சியும்தான் தவெக தலைவர் விஜய்க்குப் பின்னால் ஒரு மிகப்பெரிய சக்தியாக வேலை செய்து, அவரை முதலமைச்சர் நாற்காலியில் அமர வைத்துள்ளது.
சுருக்கமாகக் கூறின், தமிழக மக்கள் வெறும் கவர்ச்சியையோ அல்லது வெற்று முழக்கங்களையோ நம்பி இந்தத் தீர்ப்பை வழங்கவில்லை; தங்களின் எதிர்கால நல்வாழ்விற்கான ஒரு தெளிவான தேடலோடுதான் இந்த மாற்றத்தை தேர்ந்தெடுத்துள்ளனர். பழைய கூட்டணி கணக்குகளையும், காலாவதியான அரசியல் வியூகங்களையும் நம்பிக் கொண்டு இன்னும் பழைய பல்லவியையே பாடிக் கொண்டிருக்கும் திராவிடக் கட்சிகள் இனிமேலாவது விழித்துக் கொள்வது நல்லது. மக்கள் தங்களை நிராகரித்துவிட்டார்கள் என்ற கசப்பான உண்மையை மனப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொண்டு, புதிய முதலமைச்சரின் மக்கள் நலன் சார்ந்த அதிரடி நகர்வுகளை அமைதியாகக் கவனிப்பதே தோல்வியடைந்த கட்சிகள் தங்களின் அரசியல் எதிர்காலத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள இருக்கும் ஒரே வழியாகும்.