தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் கொள்கை உறுதிக்கும், அசைக்க முடியாத சுயமரியாதைக்கும் எப்போதுமே ஒரு தனித்துவமான இலக்கணம் உண்டு. அதனைத் தமிழகத்திற்கு கற்றுக் கொடுத்தவர்களில் முன்னாள் முதல்வர் மு.கருணாநிதி அவர்களுக்கு மிக முக்கிய இடமுண்டு. மக்கள் திலகம் எம்ஜிஆரின் அசுரத்தனமான மக்கள் செல்வாக்கிற்கு முன்னால் தொடர்ந்து மூன்று முறை தோல்வியைத் தழுவியபோதும், பின்னர் செல்வி ஜெயலலிதா அவர்களின் ஆளுமைக்கு முன்னால் மீண்டும் மூன்று முறை வீழ்ந்தபோதும், கருணாநிதி அவர்கள் ஒருபோதும் தனது அரசியல் பாதையை மாற்றிக் கொள்ளவில்லை. இத்தனை சோதனையான காலகட்டங்களிலும், “அதிமுகவுடன் சேர வேண்டும்” என்ற ஒருவார்த்தை கூட அவரது வாயிலிருந்து கடைசி வரை வந்ததே இல்லை. எத்தனை தோல்விகள் வந்தாலும் தனது தனித்துவமான கொள்கை வழியிலும், கட்சியின் அடையாளத்தோடும் மட்டுமே தேர்தலைச் சந்திப்பேன் என்ற அவரது பிடிவாதம் தான் திமுகவை அரை நூற்றாண்டு காலம் உயிர்ப்போடு வைத்திருக்க உதவியது.
ஆனால், இன்றைக்கு இருக்கக்கூடிய திமுக தலைமை அந்தப் பாரம்பரியத்தையும் பெருமையையும் ஒட்டுமொத்தமாகத் தொலைத்துவிட்டு நிற்பதை நாம் பார்க்கிறோம். ஒரேயொரு அரசியல் சறுக்கலைக் கூடத் தாங்கிக்கொள்ள முடியாத பலவீனமான நிலையில் தற்போதைய திமுக தலைவர்களான மு.க.ஸ்டாலினும், உதயநிதி ஸ்டாலினும் இருக்கிறார்கள். புதிய அரசியல் சக்திகளின் வருகையாலும், தங்களின் ஆட்சிக்கு எதிராக எழுந்த மக்கள் அலையாலும் மிரண்டு போயிருக்கும் அவர்கள், தங்களின் அரசியல் இருப்பைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள காலம் காலமாய் எதிரியாகக் கருதிய அதிமுகவுடன் கைகோர்க்கத் துடிப்பது அவர்களின் பலவீனத்தையே காட்டுகிறது. முதல்வர் விஜய்யின் அசுர வேக அரசியல் வளர்ச்சியை எதிர்கொள்ள முடியாமல், திமுகவும் அதிமுகவும் ரகசியமாகவோ அல்லது வெளிப்படையாகவோ கூட்டணி அமைப்பதைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கிய அன்றே திராவிடக் கட்சிகளின் வீழ்ச்சி அதிகாரப்பூர்வமாகத் தொடங்கிவிட்டது.
பரஸ்பரம் கொள்கை ரீதியாக மோதிக் கொள்வதாகக் கூறி அரை நூற்றாண்டு காலம் தமிழகத்தை மாறி மாறி ஆட்சி செய்த இரு பெரும் திராவிட இயக்கங்களும், தங்களுக்குள் கைகோர்க்கும் முடிவை எடுத்த அந்த நிமிடமே தங்களின் சித்தாந்த மரணத்தை எய்திவிட்டன. “அதிமுக ஊழல் கட்சி” என்று திமுகவும், “திமுக குடும்ப அரசியல் கட்சி” என்று அதிமுகவும் மக்கள் மத்தியில் பேசி வந்த தங்களின் முந்தைய பிரச்சாரங்கள் யாவும் வெறும் அதிகாரத்திற்கான நாடகம் என்பதை இந்த கூட்டணி முயற்சி மக்களுக்குத் தெள்ளத்தெளிவாக உணர்த்திவிட்டது. தங்களின் அரசியல் எதிரியை ஒழிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தங்கள் கொள்கைகளையே அடகு வைக்கும் இந்த சமரசப் போக்கு, காலம் காலமாய் இந்த இயக்கங்களை நம்பியிருந்த லட்சக்கணக்கான உண்மைத் தொண்டர்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட மிகப்பெரிய துரோகமாகும். இதனால் ஏமாற்றமடைந்த மக்கள், மாற்று சக்திகளை நோக்கித் தீவிரமாக நகரத் தொடங்கியுள்ளனர்.
இந்த வரலாற்றுப் பிழையைச் செய்துவிட்ட பிறகு, இனிவரும் காலங்களில் திமுக, அதிமுக ஆகிய இரு கட்சிகளையும் மீண்டும் உயிர்ப்பித்து பழைய நிலைக்குக் கொண்டு செல்வது என்பது எவராலும் முடியாத காரியம். கொள்கை அடையாளம் இல்லாத ஒரு கட்சி வெறும் தேர்தல் இயந்திரமாக மட்டுமே செயல்பட முடியும், மக்களுக்கான இயக்கமாக வாழ முடியாது. திராவிடப் பாரம்பரியத்தின் மீது கட்டப்பட்டிருந்த அந்த பிரம்மாண்டமான கோட்டை இன்று தங்களின் சொந்தத் தலைவர்களின் பயத்தினாலேயே இடிந்து தரைமட்டமாகிவிட்டது. இதனால் ஏற்பட்டுள்ள மிகப்பெரிய அரசியல் வெற்றிடத்தை நிரப்பப் புதிய சிந்தனைகளும், புதிய தலைமைகளும் தமிழகப் பேராளர்களின் பேராதரவோடு கோட்டையை நோக்கிப் பாய்ந்து வரத் தயாராகிவிட்டனர்.
இந்தத் திராவிடக் கட்சிகளின் வீழ்ச்சிக்கு மத்தியில், தமிழகத்தின் எதிர்கால அரசியல் களம் முற்றிலும் ஒரு புதிய பரிமாணத்தை நோக்கி நகர்கிறது. மக்கள் மனதில் தனக்கென ஒரு குடும்பப் பிள்ளையாக அசைக்க முடியாத இடத்தைப்பிடித்துள்ள முதல்வர் விஜய், தமிழகத்தின் நிரந்தர ஆளுங்கட்சியாக உருவெடுப்பதற்கான அனைத்துத் தகுதிகளோடும் அசுர வேகத்தில் முன்னேறி வருகிறார். அதே நேரத்தில், திராவிடக் கட்சிகளின் மக்கள் விரோதப் போக்குகளைக் களத்தில் நின்று மிக ஆக்ரோஷமாகத் தட்டிக்கேட்டு வரும் அண்ணாமலை அவர்களின் தலைமையிலான அணி, மாநிலத்தின் முதன்மை எதிர்க்கட்சியாகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டுள்ளது.
முடிவாக, தமிழகத்தில் இனி “திமுகவா? அதிமுகவா?” என்ற பழைய சகாப்தம் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது. இனிவரும் காலங்களில் தமிழ்நாட்டின் அரசியல் களம் என்பது நேர்மையான, புதிய சிந்தனைகளைக் கொண்ட கட்சிகளின் நேரடி மோதலாகவே இருக்கப்போகிறது. ஒருபுறம் மக்கள் செல்வாக்கோடு அரியணையை அலங்கரிக்கப்போகும் முதலமைச்சர் விஜய் தலைமையிலான ஆளுங்கட்சியும், மறுபுறம் சமரசமற்ற தீவிர அரசியலோடு சட்டப்பேரவையில் குரலெழுப்பப் போகும் அண்ணாமலை தலைமையிலான எதிர்க்கட்சியும் தான் தமிழ்நாட்டின் எதிர்கால அரசியல் அமைப்பாக மாறப்போகின்றன. தேங்கிப்போன பழைய திராவிட அரசியலின் முடிவு, தமிழகத்தின் முன்னேற்றத்திற்கான ஒரு புதிய பொற்கால விடியலாக அமையும் என்பதில் எவ்வித ஐயமும் இல்லை.