எதற்காக கம்யூனிஸ்ட் என்ற தனிக்கட்சி? பேசாமல் கலைத்துவிட்டு திமுகவுடன் இணைத்துவிடுங்கள்.. திமுக செய்யும் தவறை தட்டி கேட்க மாட்டீர்கள்.. திமுகவுக்கு எதாவது ஒன்று என்றால் வரிந்து கட்டி கொண்டு வருவீர்கள்.. இதுக்கு திமுககாரனாகவே மாறிவிடலாமே.. எதற்கு கம்யூனிஸ்ட் என்ற கட்சி? இதனால் தான் இந்தியாவில் ஒரு மாநிலத்தில் கூட நீங்கள் ஆட்சியில் இல்லை.. திமுக தோளில் பயணம் செய்து ஒரு சீட்டு, ரெண்டு சீட்டு ஜெயிச்சு காலத்துக்கும் பிழைப்ப ஓட்டிக்கோங்க…
தமிழகத்தில் இடதுசாரி இயக்கங்களின் சமகால அரசியல் நிலைப்பாடு குறித்து சமூக வலைதளங்களில் எழுந்துள்ள காரசாரமான கேள்விகள் மாநிலத்தின் அரசியல் அரங்கில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. குறிப்பாக, கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் தலைவர்கள் தங்களின் நீண்டகாலக் கொள்கைகளைத் திமுகவின் நலனுக்காக அடகு வைத்துவிட்டதாகத் தவெக தரப்பிலிருந்து முன்வைக்கப்படும் குற்றச்சாட்டுகள் கடுமையான விவாதங்களை உருவாக்கியுள்ளன. மக்களுக்காகப் போராட வேண்டிய இடதுசாரிகள், திமுகவின் தவறுகளைத் தட்டிக்க கேட்காமல் ஒருதலைப்பட்சமாகச் செயல்படுவதும், எதிர்க்கட்சியான தவெகவை மட்டும் குறிவைத்து விமர்சிப்பதும் பொதுமக்களிடையே கடும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. நியாயத்தின் பக்கம் நிற்க வேண்டிய கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்கள் மௌனம் காப்பதும், திமுகவின் அடாவடித்தனங்களுக்குத் துணைபோவதும் அவர்களின் ஒரிஜினல் கொள்கை முகத்தையே கேள்விக்குள்ளாக்கியுள்ளது.
சட்டமன்றத்தில் எதிர்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி ஸ்டாலின், முதல்வர் விஜய்யை நோக்கி அவரது சினிமா பின்னணியைக் சுட்டிக் காட்டி ‘ரீல்ஸ் ஆட்சி’, ‘சினிமா ஷூட்டிங்’ என்றெல்லாம் தனிப்பட்ட முறையில் வன்மத்தைக் கக்கியபோது இந்த இடதுசாரித் தலைவர்களின் கண்டனக் குரல்கள் எங்கு சென்றன என்ற நியாயமான கேள்வி எழுகிறது. அதே சபையில் இதர எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் பேசும்போது எந்தவிதக் கூச்சலும் குழப்பமும் இல்லாத நிலையில், முதல்வர் விஜய் பேசும்போது மட்டும் வேண்டுமென்றே திட்டமிட்டுத் தடைகளை ஏற்படுத்துவதை இவர்கள் ஏன் கண்டிக்கவில்லை? மாறாக, திமுகவினர் பொதுக்கூட்டங்களிலும் சமூக வலைதளங்களிலும் தவெக அமைச்சர்களையும் முதலமைச்சரையும் பற்றித் தரம் தாழ்ந்து அவதூறாகப் பேசும்போதெல்லாம் செவிட்டுத்தனமாக இருக்கும் கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்கள், தவெக தரப்பிலிருந்து வரும் எதிர்வினைகளுக்கு மட்டும் உடனடியாகக் கண்டனம் தெரிவிப்பது இவர்களின் போலி முகத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.
முரசொலியில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளைத் தாக்கி எழுதியபோது ‘கொள்கைப் புடலங்காய்’ என்று பொங்கியெழுந்தவர்கள், இன்று அதே திமுகவின் மடியில் உட்கார்ந்துகொண்டு தவெக மீது பாய்வது எந்த வகையான தத்துவார்த்த நேர்மை? தூய்மைப் பணியாளர்கள் நூறு நாட்களுக்கும் மேலாக நீடித்த போராட்டத்தை நடத்தியபோது முதல்வர் ஸ்டாலின் சினிமா பார்த்துக் கொண்டாடியதை இவர்கள் கண்டிக்கத் தவறியதோடு, தற்போது தவெக ஆட்சியில் வெறும் பதினைந்து நாட்களில் அந்தப் போராட்டம் சுமூகமாக முடிக்கப்பட்டுப் பணியாளர்கள் வீடு திரும்பியபோது ஒரு சிறிய பாராட்டு வார்த்தையைக் கூடத் தெரிவிக்க மறுப்பது ஏன்? லெனின் மற்றும் மார்க்ஸ் வழியில வந்ததாகச் சொல்லிக்கொள்ளும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள், இன்று தங்களின் எஞ்சியிருக்கும் கவுரவத்தையும் திமுகவின் காலடியில் அடகு வைத்துவிட்டனர் என்பதே கள எதார்த்தமாகும்.
இந்தியாவில் பல மாநிலங்களில் செல்வாக்கை இழந்த கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள், தமிழகத்தில் மட்டும் தங்களின் சுயநல அரசியல் பிழைப்புக்காகத் திமுகவின் வால்பிடிகளாக மாறிவிட்டதை மக்கள் கூர்ந்து கவனித்து வருகின்றனர். உண்மையான மக்கள் பிரச்சினைகளுக்காகக் குரல் கொடுப்பதை விட்டுவிட்டு, ஆளுங்கட்சியின் பிம்பத்தைக் காப்பாற்றவும் தவெகவின் வளர்ச்சியைத் தடுத்து நிறுத்தவும் மட்டுமே இந்தத் தலைவர்கள் கூலி வேலை பார்ப்பது போன்ற பிம்பம் உருவாகியுள்ளது. மக்களுக்காகப் போராடும் லட்சியத்தை மறந்துவிட்டு, ஒரு குடும்பக் கட்சியின் கைப்பாவையாக மாறிவிட்டதால்தான் இன்று இந்தியாவிலேயே எந்த ஒரு மாநிலத்திலும் இவர்களால் சுயமாக ஆட்சி அமைக்க முடியாத பரிதாப நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.
‘பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்’ என்ற உயர்ந்த சமத்துவச் சிந்தனையோடு தமிழகத்தை நல்வழிப்படுத்திவரும் முதல்வர் விஜய்யின் மக்கள் நல ஆட்சியைப் பாராட்ட மனமில்லாவிட்டாலும், அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சி காரணமாகத் தொடர்ந்து ஒருதலைப்பட்சமான அவதூறுகளைப் பரப்புவதை மக்கள் ஒருபோதும் மன்னிக்க மாட்டார்கள். திமுக என்ன தவறு செய்தாலும் கண்டும் காணாமல் இருந்துவிட்டு, தவெக மீது மட்டும் பாய்ந்து பிராண்ட் செய்யும் இந்த இரட்டை நிலைப்பாட்டைத் தமிழ்நாட்டு வாக்காளர்கள் மிகத் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டுள்ளனர். கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் இந்தச் சீரழிந்த போக்கு, முற்போக்குச் சிந்தனை உள்ள உண்மையான தோழர்கள் மத்தியிலேயே பெரும் வெறுப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
காலம் மாறிவிட்டது, தமிழ்நாட்டு மக்கள் அரசியல் விழிப்புணர்வுடன் இருக்கிறார்கள்; இனிமேல் போலிப் போராளிகளின் நாடகங்கள் எடுபடாது. கம்யூனிஸ்ட் இயக்கங்கள் இனியாவது தங்களின் வரலாற்றுத் தவறுகளை உணர்ந்து, சுயநல அரசியலைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு உண்மையான மக்களுக்காகக் குரல் கொடுக்க முன்வர வேண்டும். இல்லையென்றால், மக்களால் முற்றிலுமாக ஒதுக்கப்பட்டு அரசியல் வரலாற்றில் இருந்து முற்றிலும் காணாமல் போய்விடும் பேராபத்து இந்தத் தோழர்களுக்குக் காத்திருக்கிறது என்பதே களம் தரும் எச்சரிக்கையாகும்!