அரசியல் விமர்சகர்கள் என்ற போர்வையில் இயங்கும் திமுக ஆதரவாளர்கள் அனைவரும் தற்போது ஒரே குரலில் பேசி வருவதை நடுநிலையான பொதுமக்கள் உன்னிப்பாக கவனித்து வருகிறார்கள். திமுக மாநில இளைஞரணிச் செயலாளரும் முன்னாள் அமைச்சருமான உதயநிதி ஸ்டாலின் வரம்புமீறிப் பேசியது தவறுதான் என்பதை அரைமனதுடன் ஒப்புக்கொள்ளும் இவர்கள், உடனடியாக ‘ஆனால்’ என்ற வார்த்தையைச் சேர்த்துத் தற்காப்பு வாதத்தைத் தொடங்குகிறார்கள். உதயநிதியை உடனடியாகக் கைது செய்து நடவடிக்கை எடுத்திருக்கக் கூடாது என்றும், அவர் மீது வேண்டுமென்றால் அவதூறு வழக்கு தொடரலாம், நீதிமன்றம் அதைச் சட்டம் மற்றும் நடைமுறைகளின்படி பார்த்துக்கொள்ளும் என்றும் சப்பைக்கட்டு கட்டுகிறார்கள். தவறைத் தவறு என்று சுட்டிக்காட்ட மனமில்லாமல், சட்டத்தின் சந்து பொந்துகளில் நுழைந்து அவரைக் காப்பாற்றத் துடிக்கும் இந்த போலி நடுநிலையாளர்களின் வாதம் முற்றிலும் முரண்பாடானதாகவும், மக்களை ஏமாற்றும் செயலாகவும் மட்டுமே பார்க்கப்படுகிறது.
அவதூறு வழக்கு போடச் சொல்லும் இந்த அறிவாளிகளிடம் பொதுமக்கள் கேட்கும் ஒரே கேள்வி, இந்தியாவில் இதுவரை எந்த அவதூறு வழக்கு உடனடியாக விசாரிக்கப்பட்டு ஒரு நியாயமான முடிவுக்கு வந்துள்ளது என்பதுதான். தசாப்த கணக்கில் நீதிமன்றங்களில் வாய்தா வாங்கித் தள்ளிப்போடப்படும் அவதூறு வழக்குகளின் லட்சணம் நாட்டிலுள்ள அனைவருக்கும் நன்றாகத் தெரிந்ததே. வழக்குகள் நிலுவையில் இருக்கும் தைரியத்தில், இவர்கள் தொடர்ந்து பொதுவெளிகளிலும் மேடைகளிலும் எதிர்க்கட்சியினரையும் பிற தலைவர்களையும் தரக்குறைவாகப் பேசிக்கொண்டே இருப்பார்கள்; பாதிக்கப்பட்டவர்களும் வழக்கு போட்டுக்கொண்டே நீதிமன்ற வாசலில் நிற்க வேண்டும் என்றால், இந்த நாகரிகமற்ற அவதூறு அரசியலுக்கு எப்போதுதான் முடிவு கட்ட முடியும்? சட்டத்தின் வழியிலான இந்தத் தாமதத்தை ஆளுங்கட்சியினர் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள் என்பதே உண்மை.
அரசியல் நாகரிகம் மற்றும் தனிமனித கண்ணியம் என்ற எல்லைகளைத் தாண்டி, தரங்கெட்ட ஆபாசப் பேச்சுகளையும் அவதூறுகளையும் பரப்புபவர்களுக்குச் சட்டத்தின் கடுமையான பயம் காட்டப்பட வேண்டும் என்பதே சாமானிய பொதுமக்களின் ஒரே எதிர்பார்ப்பாக இருக்கிறது. வெறுமனே நோட்டீஸ் அனுப்புவதும், அவதூறு வழக்கு போடுவதும் இவர்களது நாக்கை ஒருபோதும் கட்டுப்படுத்தாது. சட்டம் தன் கடமையைச் சரியாகச் செய்து, இது போன்ற தரங்கெட்ட முறையில் பேசும் நாலு பேரைக் உடனடியாகக் கைது செய்து, அதில் குறைந்தது இரண்டு பேராவது சிறையில் அடைக்கப்பட்டால் மட்டுமே, மேடைகளில் எதையும் பேசலாம் என்ற திமிரில் இருப்பவர்களுக்கு உண்மையான பயம் வரும். அப்போதுதான் பொதுவெளியில் ஆபாசமாகவும் அருவருக்கத்தக்க வகையிலும் பேசுவதற்கு ஒவ்வொருவரும் அஞ்சுவார்கள்.
திமுகவின் அதிகார மமதையிலும், தாங்கள் என்ன பேசினாலும் தப்பித்துவிடலாம் என்ற எண்ணத்திலும் இதுபோன்ற அவதூறுகள் தொடர்ச்சியாக அரங்கேற்றப்பட்டு வருகின்றன. சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் என்பதை நிலைநாட்ட வேண்டிய காவல் துறையும் நிர்வாகமும், ஆளுங்கட்சித் தலைவர்கள் விஷமத்தனமாகப் பேசும்போது மட்டும் மௌனம் காப்பதும் அல்லது மென்மையான பிரிவுகளின் கீழ் வழக்குப்பதிவு செய்வதும் ஜனநாயகத்திற்கு ஆபத்தானது. சட்டம் தன் கரங்களை வலுவாகப் பயன்படுத்தி, அதிகாரப் பின்னணி கொண்டவர்களாக இருந்தாலும் தகுந்த தண்டனையை உடனடியாக வழங்க வேண்டும். அப்போதுதான் சட்டம் – ஒழுங்கு மீதான நம்பிக்கை மக்களுக்கு அதிகரிக்கும்.
தமிழகத்தின் பண்பாட்டையும் அரசியல் களத்தையும் ஆபாசப் பேச்சுகளால் மாசுபடுத்தும் போக்கு சமீபகாலமாக அதிகரித்து வருவதற்குக் காரணமே, இத்தகைய வாதங்களை முன்வைக்கும் போலி விமர்சகர்கள்தான். தவறுகளை மூடி மறைக்கவும், சட்டத்தின் பிடியில் இருந்து தப்பிக்க வைக்கவும் இவர்கள் உருவாக்கும் ‘அவதூறு வழக்கு’ என்ற நாடகம் இனி செல்லுபடியாகாது. அரசியல் மேடைகள் என்பது கொள்கைகளைப் பேசுவதற்கும், மக்கள் நலத் திட்டங்களை விவாதிப்பதற்குமான இடமே தவிர, தனிநபர் தாக்குதலையும் ஆபாச வசவுகளையும் பொழிவதற்கான இடம் அல்ல என்பதைத் தவறு செய்பவர்களுக்கு நீதிமன்றமும் காவல்துறையும் உணர்த்த வேண்டிய தருணம் இதுவாகும்.
எனவே, பொதுமக்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்து, அவதூறு பரப்பும் கலாச்சாரத்திற்கு உடனடியாக முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட வேண்டும். வெறும் அவதூறு வழக்குகளோடு நிறுத்தாமல், சட்டப்படியான கடுமையான கைது நடவடிக்கைகளும் சிறை தண்டனைகளும் மட்டுமே எதிர்காலத்தில் இது போன்ற அருவருப்பான பேச்சுகள் வராமல் தடுப்பதற்கான ஒரே தீர்வாக அமையும். ஆளுங்கட்சியாக இருந்தாலும் சரி, எதிர்க்கட்சியாக இருந்தாலும் சரி, வரம்பு மீறும் எந்தவொரு அரசியல் தலைவருக்கும் இந்தச் சட்டப்பூர்வமான அதிரடி நடவடிக்கை ஒரு பாடமாக அமைய வேண்டும் என்பதே ஒட்டுமொத்தத் தமிழகத்தின் உரத்தக் குரலாக இருக்கிறது.