கோயில் சொத்து தெய்வீகமானது, அது எந்த அதிகாரிக்கும் சொந்தமானது இல்லை! நிர்வாகம் பண்றோம்னு சொல்லிட்டு, வரவு வைக்கிற நிதியை தப்பா செலவு பண்ணுச்சா கடந்த திமுக அரசு? இனி நீதிமன்றமே கேள்வி கேட்கும், நாங்களும் கேள்வி கேட்போம்! அறநிலையத்துறைன்னா கோயிலை நிர்வகிக்க வந்தவங்களா, இல்ல கோயிலையே சுரண்ட வந்தவங்களா? சட்டத்தை மீறி பணத்தை எடுத்தவங்களே, இனி சட்டத்தின் பிடியில் இருந்து தப்பிக்கவே முடியாது…

தமிழகத்தில் உள்ள இந்து சமய அறநிலையத்துறை கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் கோயில்களின் வருவாயிலிருந்து 12% நிர்வாக கட்டணமாக வசூலிக்கப்படுவது நீண்டகாலமாக விவாதத்திற்குரிய ஒன்றாக உள்ளது. இந்தத் தொகை, 1959-ஆம் ஆண்டின் தமிழ்நாடு இந்து சமய அறநிலையங்கள் சட்டத்தின் பிரிவு 96-ன் கீழ் உருவாக்கப்பட்ட ‘இந்து சமய அறநிலையங்கள் நிர்வாக நிதியில்’ வரவு வைக்கப்படுகிறது. இந்த நிதியை நிர்வகிக்கும் அதிகாரம் அறநிலையத்துறை ஆணையரிடம் உள்ளது. சட்டப்படி, இந்த நிதியை துறையின் நிர்வாக செலவுகள் மற்றும் அதிகாரிகளின் ஊதியம் போன்றவற்றுக்காக மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும்; வேறு எதற்கும் இதை பயன்படுத்த அனுமதி இல்லை.

சமீபத்தில் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் மதுரை அமர்வு, இந்த நிர்வாக நிதியின் பயன்பாடு குறித்து மிக முக்கியமான விளக்கத்தை வழங்கியுள்ளது. வழக்கு எண் (MD) 34090/2025-ல் வழங்கப்பட்ட இந்தத் தீர்ப்பில், இந்த நிதியை துறை சார்ந்த நிர்வாக செலவுகளை ஈடுசெய்ய மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. இந்த நிதியை பயன்படுத்துவதில் ஆணையருக்கு தன்னிச்சையான அதிகாரம் ஏதுமில்லை என்றும், அரசு வழங்கிய முன்பணங்களை அல்லது கடன்களை திருப்பி செலுத்துவதை தவிர, வேறு எந்த தேவைக்காகவும் இந்த நிதியைச் செலவிட முடியாது என்றும் நீதிமன்றம் திட்டவட்டமாகக் கூறியுள்ளது.

2021-ஆம் ஆண்டு முதல் 2026-ஆம் ஆண்டு வரையிலான திமுக ஆட்சியின் காலக்கட்டத்தில், இந்த நிர்வாக நிதியானது சட்டத்திற்குப் புறம்பாகப் பல்வேறு காரணங்களுக்காகத் தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டதாகப் புகார்கள் எழுந்துள்ளன. நீதிமன்றத்தின் தற்போதைய தெளிவான விளக்கத்தின்படி, இத்தகையச் செயல்கள் சட்டத்திற்கு முரணானவை என்பது தெளிவாகிறது. எனவே, தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட இந்த நிதியை மீண்டும் அறநிலையத்துறை நிதிக்கே திருப்பிக் கொண்டுவர வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் வலுத்து வருகின்றன. கோயில் வருவாயிலிருந்து கோயிலின் பராமரிப்புக்காகவோ அல்லது பக்தர்களின் சேவைக்காகவோ செலவிடப்பட வேண்டிய பணம், இத்தகைய நிர்வாகத் தேவைகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்படுவது பெரும் விமர்சனத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளது.

கோயில்களிடம் வசூலிக்கப்படும் இந்த 12% நிர்வாகக் கட்டணம், துறையின் உண்மையான நிர்வாகச் செலவுகளை விட மிக அதிகமாக இருப்பதாகச் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. உண்மையான செலவை விட நான்கு மடங்கு அதிகமாக வசூலிக்கப்படும் இந்தக் கட்டணத்தை, தற்போதைய அரசு குறைக்க வேண்டும் என்பது பக்தர்களின் பெரும் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது. இந்தக் கட்டணத்தை 4% ஆகக் குறைப்பதற்கான அறிவிப்பை முதலமைச்சர் மற்றும் அறநிலையத்துறை அமைச்சர் சட்டமன்றத்தில் வெளியிட வேண்டும் என்று கோரப்படுகிறது. இது கோயில்களின் பொருளாதாரச் சுமையைக் குறைப்பதுடன், நிதி நிர்வாகத்தில் வெளிப்படைத்தன்மையைக் கொண்டுவரும்.

நீதிமன்றம் இந்த நிதியின் பயன்பாட்டைச் சுருக்கி வரையறுத்துள்ளதால், இனி வரும் காலங்களில் அறநிலையத்துறை மிகவும் கவனமுடன் செயல்பட வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது. சட்டத்தில் வரையறுக்கப்பட்டுள்ள நோக்கத்திற்காக மட்டுமே பணத்தைப் பயன்படுத்துவதை உறுதி செய்ய வேண்டியது அரசின் கடமையாகும். நீதிமன்றத்தின் இந்த உத்தரவு, கோயில் நிதியைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதைத் தடுக்கும் ஒரு வலுவான நடவடிக்கையாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இத்தகைய சட்டப்பூர்வத் தெளிவு, இந்து சமய அறநிலையத்துறை கோயில்களின் நிதியை நிர்வகிக்கும் முறையில் அடிப்படை மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

இறுதியாக, கோயில் சொத்துக்கள் மற்றும் வருவாய் குறித்த நிர்வாகத்தில், நீதிமன்றம் காட்டியுள்ள இந்தச் சட்டப்பூர்வ வழிமுறை மிகவும் முக்கியமானது. இந்து சமய அறநிலையத்துறையின் தலையீட்டை விரும்பாத தரப்பினர், நீதிமன்றத்தின் இந்தத் தீர்ப்பை வரவேற்றுள்ளனர். கோயில் நிதி முழுமையாகக் கோயிலின் வளர்ச்சிக்காகவும், தெய்வ வழிபாட்டிற்காகவும் மட்டுமே பயன்பட வேண்டும் என்ற கருத்தை இந்தத் தீர்ப்பு உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. எனவே, சட்டத்தின் ஆட்சியைப் பின்பற்றி, தவறான நிர்வாகத்தை சரிசெய்து, கோயில் நிதியைப் பாதுகாப்பது அரசின் உடனடிப் பொறுப்பாகும்.

Leave a Comment