மீடியா ஓனர்களை சந்திக்கும் முதலமைச்சர் விஜய், மீடியா ரிப்போர்ட்டர்களை சந்திக்க மறுக்கிறார்.. மீடியாவின் உதவி இல்லாமல் பதவிக்கு வந்துவிட்டோம், பதவியில் தொடர்ந்து இருக்கவும் மீடியா தேவையில்லை என்பதே விஜய்யின் முடிவு.. இப்படியே போனா திமுக தவிர வேறு எந்த கட்சியும் இனி மீடியாவை சந்திக்காத நிலை ஏற்படலாம்.. ஒரு கட்சிக்கு ஜால்ரா அடித்தால் மீடியாவுக்கு என்ன கதி கிடைக்கும் என்பதற்கு தமிழ்நாட்டு மீடியாக்கள் ஒரு உதாரணம்..
தமிழக முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றுள்ள விஜய், சமீபகாலமாக ஊடக நிறுவனங்களின் உரிமையாளர்களை மட்டுமே சந்தித்து வருவதாகவும், களத்தில் பணியாற்றும் செய்தியாளர்களைச் சந்திக்க மறுப்பதாகவும் எழும் குற்றச்சாட்டுகள் அரசியல் வட்டாரத்தில் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன. ஒரு முதலமைச்சர் தனது அரசின் திட்டங்கள் குறித்தும், மக்களின் கேள்விகள் குறித்தும் நேரடியாகப் பதிலளிக்க வேண்டியது செய்தியாளர்கள் சந்திப்பில்தான். ஆனால், ஊடக முதலாளிகளோடு மட்டும் சுமுகமான உறவைப் பேணிவிட்டு, மக்களிடம் கேள்விகளைக் கொண்டு செல்லும் செய்தியாளர்களைத் தவிர்ப்பது என்பது ஜனநாயகத்தில் ஒரு ஆரோக்கியமான முன்னுதாரணமாகப் பார்க்கப்படுவதில்லை. இது தகவல் தொடர்பை மேல்தட்டிலேயே முடித்துக்கொள்ளும் ஒரு உத்தியாகவே விமர்சகர்களால் கருதப்படுகிறது.
விஜய்யின் இந்த அணுகுமுறைக்குப் பின்னால் ஒரு தெளிவான அரசியல் கணக்கு இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. பாரம்பரிய ஊடகங்களின் மிகப்பெரிய ஆதரவோ அல்லது வெளிச்சமோ இல்லாமல், மக்களின் நேரடி ஆதரவாலும் சமூக வலைத்தளங்கள் போன்ற மாற்றுத் தகவல் தொடர்பு சாதனங்களாலும் தான் அரியணையில் ஏறிவிட்டதாக அவர் கருதுகிறார். ஊடகங்களின் உதவி இல்லாமலேயே தம்மால் ஆட்சி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற முடியும் போது, அந்தப் பதவியில் தொடர்ந்து நீடிப்பதற்கும் அவர்களின் தயவு தேவையில்லை என்ற உறுதியான முடிவுக்கு அவர் வந்திருப்பதாகவே தெரிகிறது. இதன் காரணமாகவே, தன்னை நோக்கி நீளும் மைக்குகளையும், வீசப்படும் கேள்விகளையும் அவர் பெருமளவில் தவிர்த்து வருகிறார் என்ற கருத்து பரவலாக முன்வைக்கப்படுகிறது.
இந்த நிலைப்பாடு இப்படியே தொடர்ந்தால், தமிழக அரசியலில் திமுகவைத் தவிர வேறு எந்தக் கட்சியும் செய்தியாளர்களைச் சந்திக்காத ஒரு விசித்திரமான சூழல் உருவாக வாய்ப்புள்ளது. திமுகவுக்கு என்று தனியாக ஒரு வலுவான ஊடகக் கட்டமைப்பும், செய்தியாளர்களைக் கையாளும் பாரம்பரிய அனுபவமும் எப்போதுமே உண்டு. ஆனால், ஆளும் தரப்பில் இருக்கும் முதலமைச்சரே ஊடகவியலாளர்களைத் தவிர்க்கும் போது, அது மற்ற அரசியல் கட்சிகளுக்கும் ஒரு தவறான வழிகாட்டுதலாக மாறிவிடும். பத்திரிகையாளர் சந்திப்புகள் மெல்ல மெல்லக் குறைந்து, தலைவர்கள் தாங்கள் சொல்ல நினைப்பதை மட்டும் தங்களின் சொந்த வழிகளில் மக்களிடம் திணிக்கும் ஒரு ஒருவழிப் பாதையாக அரசியல் களம் மாறிவிடும் அபாயம் இதில் பொதிந்துள்ளது.
இந்தச் சூழலுக்குத் தமிழக ஊடகங்களின் கடந்த காலச் செயல்பாடுகளும் ஒரு முக்கியக் காரணமாகும். ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் கட்சிக்கு அல்லது அதிகார மையத்திற்கு மட்டுமே ஜால்ரா அடித்து, ஒருதலைப்பட்சமாகச் செயல்பட்டால் இறுதியில் மீடியாவுக்கு என்ன கதி கிடைக்கும் என்பதற்குத் தற்போதைய தமிழக ஊடகங்களே ஒரு சிறந்த உதாரணமாக நிற்கின்றன. பல தருணங்களில் நம்பகத்தன்மையை இழந்து, ஆளும் வர்க்கத்தின் அல்லது பலமிக்கவர்களின் ஊதுகுழலாக ஊடகங்கள் செயல்பட்டதன் விளைவாகவே, புதிய அரசியல் சக்தியாக உருவெடுத்துள்ள விஜய் போன்றவர்கள் அவற்றை எளிதாகப் புறக்கணிக்கத் துணிகிறார்கள் என்ற வாதத்தையும் மறுக்க முடியாது.
என்றாலும், முதலமைச்சர் போன்ற உயரிய பொறுப்பில் இருப்பவர்கள் ஊடகவியலாளர்களைச் சந்திப்பதைத் தவிர்ப்பது ஜனநாயகத்தின் நான்காவது தூணைப் பலவீனப்படுத்தும் செயலாகும். முதலாளிகளுடனான சந்திப்பு என்பது கார்ப்பரேட் உறவுகளையும், நிர்வாக ரீதியான கொள்கை முடிவுகளையும் மட்டுமே சார்ந்திருக்கலாம்; ஆனால் உண்மையான ஜனநாயகம் என்பது களத்தில் உள்ள செய்தியாளர்கள் கேட்கும் கூர்மையான கேள்விகளில்தான் உயிர்ப்புடன் இருக்கும். மீடியாவின் உதவி இல்லாமல் வென்றிருக்கலாம் என்பது ஒரு அரசியல் சாதனையாக இருந்தாலும், பதவியில் அமர்ந்த பிறகு பொதுமக்களின் பிரதிநிதிகளாக வரும் பத்திரிகையாளர்களின் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லும் பொறுப்பிலிருந்து எந்த ஒரு ஆட்சியாளரும் விலகி நிற்க முடியாது.
இறுதியாக, இந்த நிலைமை இரு தரப்புக்கும் ஒரு மிகப்பெரிய பாடத்தைக் கற்பிக்கிறது. ஊடகங்கள் தங்களது ஒருதலைப்பட்சமான நிலைப்பாடுகளையும், குறிப்பிட்ட கட்சிகளுக்கான ஜால்ரா கலாச்சாரத்தையும் கைவிட்டு, நடுநிலையான அறத்தோடு செயல்பட வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன; அப்போதுதான் மக்களிடமும் தலைவர்களிடமும் இழந்த மரியாதையை மீட்க முடியும். அதே நேரத்தில், மீடியா ஓனர்களை மட்டும் சந்தித்துவிட்டு ரிப்போர்ட்டர்களைத் தவிர்க்கும் முதலமைச்சர் விஜய்யின் போக்கு, எதிர்காலத்தில் அரசுக்கும் மக்களுக்கும் இடையிலான வெளிப்படைத்தன்மையைக் கேள்விக்குறியாக்கிவிடும். உண்மையான நல்லாட்சி என்பது கேள்விகளைக் கண்டு அஞ்சாமல், அவற்றை நேருக்கு நேர் எதிர்கொள்வதில்தான் முழுமை அடையும் என்பதை ஆளும் தரப்பு உணர வேண்டியது அவசியமாகும்.