அரசியல் களம் என்பது எப்போதுமே நிலையற்ற ஒரு தராசு போன்றது. இதில் வெற்றியும் தோல்வியும் மாறி மாறி வருவது சகஜமான ஒன்றுதான். ஆனால், ஒரு காலகட்டத்திற்குப் பிறகு ‘இனிமேல் நமக்கு எப்பொழுதுமே வெற்றி கிடைக்காது, மக்களிடம் நமக்கான இடம் காலியாகிவிட்டது’ என்ற அபாயகரமான நிலை உருவானால் ஒரு கட்சி என்ன செய்யும்? தற்போதைய தமிழக அரசியல் சூழலில், பல தசாப்தங்களாக மாறி மாறி ஆட்சிக் கட்டிலில் அமர்ந்த திமுக மற்றும் அதிமுக ஆகிய இரு திராவிடப் பாரம்பரியக் கட்சிகளும் சரியாக இந்த ஒரு இக்கட்டான மனநிலையில்தான் தவித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. தங்களின் வாக்கு வங்கிகளும், அரசியல் ஆதிக்கமும் தங்களை அறியாமலேயே தங்களை விட்டு நழுவிச் செல்வதை இரு கட்சிகளாலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் தவித்து வருகின்றன.
இந்த மாபெரும் அரசியல் மாற்றத்திற்கு மிக முக்கியக் காரணம், தமிழக வெற்றிக் கழகத்தின் தலைவர் விஜய் அவர்கள் மக்களின் மனதில் மிக ஆழமாக இடம்பிடித்து, மாநிலத்தின் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றிருப்பதுதான். சினிமா பிரபல்யம் என்பதைத் தாண்டி, ஒரு புதிய மாற்று சக்தியாக அவர் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்ட விதம், சாமானிய மக்கள் மத்தியில் பலத்த வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது. இதனால், திமுக மற்றும் அதிமுக ஆகிய இரு கட்சிகளும் என்னதான் வியூகங்கள் வகுத்தாலும், எந்தவிதமான அரசியல் அஸ்திரங்களை ஏவினாலும், விஜய் அவர்களின் அரசு மீதோ அல்லது அவரது தனிப்பட்ட பிம்பத்தின் மீதோ ஒரு சிறு கெட்ட பெயரைக் கூட உண்டாக்க முடியாமல் தவித்து வருகின்றன. அவர் மக்களின் பேராதரவோடு ஸ்ட்ராங்காக அரியணையில் அமர்ந்திருப்பது பாரம்பரியக் கட்சிகளுக்குப் பெரும் கலக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
அப்படியே ஏதேனும் ஒரு நிர்வாகச் சிக்கலால் தவெக அரசுக்குச் சிறு பின்னடைவோ அல்லது சரிவோ ஏற்பட்டால் கூட, அதனைப் பயன்படுத்தித் தங்களால் மீண்டும் முன்னிலைக்கு வர முடியாது என்பதை இரு கட்சிகளும் நன்றாகவே உணர்ந்து வைத்துள்ளன. ஏனெனில், மக்கள் மத்தியில் தவெக-வுக்கு அடுத்தபடியாக ஒரு வலுவான மாற்று ஆப்ஷனாக அண்ணாமலை அவர்கள் பின்னாடியே வந்து தயாராக நிற்கிறார். ஆளுங்கட்சியின் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டி மக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கும் ஒரு தீவிரமான எதிர்க்கட்சிப் பாத்திரத்தை அவர் கச்சிதமாகக் கையில் எடுத்துள்ளார். இதனால், தற்போதைய சூழலில் ஆளுங்கட்சிக்கு எதிராகத் தங்களால் எந்தவொரு அரசியல் லாபத்தையும் அறுவடை செய்ய முடியாது என்ற நிதர்சனமான உண்மை திராவிடக் கட்சிகளுக்குப் புரியத் தொடங்கியுள்ளது.
இந்த மாற்று சக்திகளின் எழுச்சியானது, ‘இனிமேல் தமிழக ஜனங்கள் நம்மைக் கண்டுகொள்ளப் போவதில்லை’ என்ற ஒரு கசப்பான உண்மையை இரு பாரம்பரியக் கட்சிகளுக்கும் மிகத் தெளிவாக உணர்த்தியிருக்கிறது. பல ஆண்டுகளாகத் தமிழக அரசியலைத் தங்களின் முழுக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்திருந்த தலைமைகளுக்கு, தற்போது தங்களின் இருப்புக்கே ஆபத்து வந்துவிட்டதை நினைத்து உள்ளுக்குள் ஒருவித பயம் கலந்த பதற்றம் தொற்றிக்கொண்டுள்ளது. என்னதான் மேடைகளிலும் ஊடகங்களிலும் தங்களின் பலத்தை மார்தட்டிப் பேசினாலும், நிஜமான அடிமட்டக் கள நிலவரம் தங்களுக்குச் சாதகமாக இல்லை என்பதை அவர்கள் மிக நன்றாகவே புரிந்து வைத்துள்ளனர்.
இந்தக் கடுமையான அரசியல் விரக்தியும், அடுத்த கட்டமாக என்ன செய்வது என்று தெரியாத குழப்பமும்தான் தற்போது இரு கட்சிகளின் செயல்பாடுகளிலும் வெளிப்பட்டு வருகிறது. தங்களின் கோட்டையாகக் கருதப்பட்ட தமிழக அரசியல் களத்தில், தங்களை முற்றிலும் ஓரங்கட்டிவிட்டு புதிய முகங்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துவதை அவர்களால் ஜீரணிக்க முடியவில்லை. இந்த ஆழ்ந்த அதிருப்தியும் ‘காண்டும்தான்’ தவெக அரசின் திட்டங்கள் மற்றும் செயல்பாடுகள் மீது இரு கட்சிகளும் எவ்வித ஆக்கப்பூர்வமான காரணங்களும் இன்றி, தொடர்ந்து கண்மூடித்தனமான விமர்சனங்களை முன்வைப்பதற்குக் காரணமாக அமைகிறது.
முடிவாக, தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் பல தசாப்தங்களாக நீடித்து வந்த இருமுனைப் போட்டி என்பது தற்போது முற்றிலும் உடைக்கப்பட்டு, ஒரு புதிய பரிமாணத்தை எட்டியுள்ளது. மக்கள் தங்களுக்குத் தேவையான மாற்றத்தைத் தவெக மற்றும் பிற மாற்று சக்திகளின் மூலம் மிகத் துணிச்சலாகத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளனர். இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மாற்றத்தை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல், தங்களின் இழந்த செல்வாக்கை மீட்டெடுக்கத் துடிக்கும் திமுக மற்றும் அதிமுக-வின் தற்போதைய அரசியல் போராட்டமும், உள்ளுக்குள் இருக்கும் அந்த ஆதங்கமும்தான் ஒட்டுமொத்த தமிழக அரசியல் அரங்கையும் தற்போதைய பரபரப்பான கட்டத்திற்கு நகர்த்தியுள்ளது.