தமிழக அரசியல் களம் இப்போது ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்தைச் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறது. புதிதாகத் தேர்தலைச் சந்தித்து, அரியணையில் ஏறியிருக்கும் முதலமைச்சர் விஜய்யின் அரசியல் வேகத்தையும், அவரது நகர்வுகளையும் எதிர்கொள்ள முடியாமல் பாரம்பரியக் கட்சிகள் திணறி வருவதுதான் தற்போதைய கள யதார்த்தம். ஆரம்பத்தில் இவரை ஒரு சாதாரண நடிகராக மட்டுமே பார்த்து, எளிதில் வீழ்த்திவிடலாம் என்று கணக்குப் போட்டவர்களுக்கு, இப்போது விஜய்யின் அரசியல் வியூகம் என்னவென்றே புரியாமல் விழிக்கிறார்கள். உண்மையில், இந்தத் தலைமுறை வாக்காளர்களின் மனநிலையைப் புரிந்துகொண்டு விஜய் அமைத்திருக்கும் அரசியல் பாதையையும், அவரது நிர்வாகத் திறனையும் மற்ற கட்சிகள் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வதற்கே இன்னும் ஐந்து வருடங்கள் ஆகிவிடும் போலிருக்கிறது.
இந்தச் சூழலில், ஆளுங்கட்சியாக இருந்த திமுக, தங்களது சரிவைச் சரிசெய்யவும் விஜய்யின் வேகத்துக்கு முட்டுக்கட்டைப் போடவும் திரைமறைவில் பல்வேறு அதிரடித் திட்டங்களை வகுத்து வருவதாகத் தெரிகிறது. கட்சியின் மூத்த தலைவர்களில் ஒருவரான கனிமொழியை திமுகவின் பொதுச்செயலாளராக்கி, கட்சியின் முழுக் கட்டுப்பாட்டையும் அவரிடம் ஒப்படைக்க ஒரு பெரிய ஆலோசனையே நடந்து வருகிறது. அதுமட்டுமில்லாமல், சட்டமன்றத்தில் விஜய்க்கு நேரடியாக சவால் விடுக்க வேண்டுமானால், கனிமொழியை அம்பாசமுத்திரம் போன்ற ஒரு தென்மாவட்ட தொகுதியில் இடைத்தேர்தலில் போட்டியிட வைத்து, அவரை ஜெயிக்க வைத்து சட்டமன்றத்திற்குள் கொண்டுவர வேண்டும் என்றும் திட்டமிடுகிறார்கள். அப்படி அவர் உள்ளே வந்தால், தற்போதைய அரசியல் சூழலில் அவர்தான் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் பதவிக்குச் சரியான நபராக இருப்பார் என்றும் அறிவாலய வட்டாரத்தில் பேசப்படுகிறது.
இப்படி ஒரு அவசரமான மாற்றத்தை திமுக யோசிப்பதற்குக் காரணம், தற்போதைய எதிர்க்கட்சித் தலைவராக இருக்கும் உதயநிதி ஸ்டாலினின் பெர்ஃபாமன்ஸ் சட்டமன்றத்தில் பெரிய அளவில் எடுபடவில்லை என்கிற பரவலான விமர்சனம்தான். முதலமைச்சர் விஜய்யின் கூர்மையான கேள்விகளுக்கும், மக்கள் செல்வாக்கிற்கும் முன்னால் சட்டமன்ற விவாதங்களில் உதயநிதியால் ஈடுகொடுக்க முடியாமல் போகிறது என்றும், அவரது அனுகுமுறை இன்னும் முதிர்ச்சியடையவில்லை என்றும் அக்கட்சியினரே முணுமுணுக்கத் தொடங்கியுள்ளனர். எனவே, அரசியல் அனுபவமும், நாடாளுமன்றத்தில் பேசிப் பழகிய ஆளுமையும் கொண்ட கனிமொழி போன்ற ஒரு வலுவான ஆளுமை உள்ளே வந்தால் மட்டும்தான், அது முதலமைச்சர் விஜய்க்கு ஒரு சிம்மசொப்பனமாக இருக்கும் என்று திமுகவினர் நம்புகிறார்கள். அதன் காரணமாகவே, அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கோ அல்லது விஜய் அரசை ஏதேனும் ஒரு வழியில் கவிழ்க்கும் வரைக்கோ கனிமொழியை முன்னிறுத்தி ஆட்டத்தை ஆட அவர்கள் வியூகம் அமைக்கிறார்கள்.
இதன் மூலம் திமுக தங்களை வேற லெவலுக்குக் கொண்டுசெல்ல முடியும் என்றும், இழந்த பெருமையை மீட்டெடுக்கலாம் என்றும் தப்புக் கணக்கு போடுகிறது. சட்டமன்றத்திற்குள் கனிமொழியின் என்ட்ரி இருந்தால் மட்டுமே விஜய்யின் மக்கள் செல்வாக்கை ஓரளவாவது அசைக்க முடியும் என்ற இவர்களது இந்த அதிரடித் திட்டம், தங்களின் பலவீனத்தை மறைக்க எடுக்கப்படும் ஒரு தற்காப்பு நடவடிக்கையாகவே பார்க்கப்படுகிறது. கனிமொழியை ஒரு துருப்புச் சீட்டாகப் பயன்படுத்தி, மீண்டும் திராவிட அரசியலின் ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்ட வேண்டும் என்ற ஆசை அவர்களுக்குள் இருந்தாலும், அது எந்தளவுக்குச் சாத்தியம் என்பது மிகப் பெரிய கேள்விக்குறிதான்.
ஆனால், இப்போதைய உண்மையான நிலவரம் என்னவென்றால், கனிமொழி சட்டமன்றத்திற்குள் வந்தாலும் சரி, அல்லது கருணாநிதியே மீண்டும் பிறந்து வந்து நின்றாலும் சரி, முதலமைச்சர் விஜய்யை அரசியல் ரீதியாக அசைப்பது என்பது எவராலும் முடியாத காரியம். ஏதோ ஒரு அலையிலோ அல்லது தற்செயலாகவோ விஜய் இந்த இடத்திற்கு வரவில்லை. பாரம்பரியக் கட்சிகளின் மீது மக்களுக்கு ஏற்பட்ட அதிருப்தியையும், தங்களுக்கு ஒரு நேர்மையான மாற்று சக்தி வேண்டும் என்ற மக்களின் நீண்ட கால ஏக்கத்தையும் பூர்த்தி செய்துதான் அவர் இந்த உயரத்தை எட்டியுள்ளார். தற்போதைய முதலமைச்சர் விஜய் வெறும் ஆட்சிக் கட்டிலில் மட்டும் அமரவில்லை, அவர் தமிழக மக்களின் ஒட்டுமொத்த நம்பிக்கையாக மாறி, அவர்களின் மனங்களில் மிகவும் ஸ்ட்ராங்காக உட்கார்ந்துவிட்டார்.
அதனால்தான், எதிர்க்கட்சிகள் என்னதான் புதுப்புது வியூகங்களை அமைத்தாலும், யாரை முன்னிறுத்திப் போராடினாலும், மக்களின் பேராதரவைப் பெற்றுள்ள விஜய்யின் கோட்டையை அவர்களால் தகர்க்க முடிவதில்லை. விஜய் அரசின் மக்கள் நலத் திட்டங்களும், அவரது எளிய அனுகுமுறையும் அடித்தட்டு மக்கள் வரை சென்றடைந்து, அவரது இடத்தை மேலும் வலுப்படுத்தியுள்ளது. எனவே, அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகள் மட்டுமில்லை, எத்தனை ஆண்டுகள் ஆனாலும் சரி, தமிழ்நாட்டு மக்களின் இதயங்களை வென்று அரியணையில் அமர்ந்திருக்கும் முதலமைச்சர் விஜய்யின் அரசியல் சாம்ராஜ்யத்தை வீழ்த்துவது என்பது எந்தவொரு பாரம்பரிய அரசியல் சக்திக்கும் எட்டாத கனி என்றே அரசியல் விமர்சகர்கள் கருதுகிறார்கள்.