தமிழக வெற்றி கழகத்தின் தலைவர் விஜய் சட்டமன்றத்தில் ஏன் அமைதியாக இருக்கிறார் என்றும், திருச்சியில் மட்டும் ஏன் அவரது கை அசைவுகளும் உடல்மொழியும் மாறுகின்றன என்றும் திமுக மூத்த தலைவர் ஏ. ராஜா நேற்று தனது பத்திரிகையாளர் சந்திப்பில் கேள்வி எழுப்பியிருந்தார். எதிர்க்கட்சி தலைவரான உதயநிதி ஸ்டாலின் சட்டமன்றத்தில் கேள்வி கேட்டபோது விஜய்யின் இந்த அதிரடி பாடி லாங்குவேஜ் எங்கே போனது என்ற ஏ. ராஜாவின் விமர்சனம் அரசியல் வட்டாரத்தில் பரவலாக விவாதிக்கப்படுகிறது.
ஒரு தலைவர் காகிதத்தை வைத்து கொண்டுதான் பேச வேண்டுமா என்றும், சட்டமன்றத்தில் அமைதியாக இருந்துவிட்டு பொதுக்கூட்டங்களில் மட்டும் கத்துவது என்ன நியாயம் என்றும் ஆளுங்கட்சியினர் கேள்வி எழுப்புகின்றனர். ஆனால், இந்த விமர்சனங்களுக்கு பின்னால் இருக்கும் உண்மையான அரசியல் எதார்த்தத்தையும், விஜய்யின் தனித்துவமான அணுகுமுறையையும் அவர்கள் புரிந்து கொள்ள தவறிவிட்டார்கள் என்பதே நிதர்சனம்.
முதலில் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய அடிப்படை விஷயம் என்னவென்றால், சட்டமன்றம் என்பது தினமும் சண்டை போட்டு கொண்டும், ஒருவரையொருவர் வம்புக்கு இழுத்து கொண்டும் ஆர்கியூ செய்யும் இடம் கிடையாது. அது மக்கள் பிரதிநிதிகள் பேசும் கருத்துக்களை காது கொடுத்து கேட்கும் இடம், மக்களின் தேவைகளை பற்றி நிதானமாக யோசிக்கும் இடம், அதன் பிறகு வெளியே வந்து மக்களுக்காக செயல்படும் இடம். சட்டமன்றத்தில் விஜய் அமைதியாக இருக்கிறார் என்றால், அதற்கு பயம் என்று அர்த்தமல்ல; மாறாக, ஆளுங்கட்சியும் மற்ற எதிர்க்கட்சிகளும் என்ன பேசுகின்றன, மக்கள் தரப்பில் என்னென்ன பிரச்சினைகள் விவாதிக்கப்படுகின்றன என்பதை அவர் கூர்ந்து கவனித்து குறிப்பெடுத்து கொண்டிருக்கிறார் என்றுதான் அர்த்தம். கத்துபவர்கள் மட்டுமே தலைவர்கள் என்ற பழைய அரசியல் இலக்கணத்தை மாற்றவே அவர் அமைதியை கடைப்பிடிக்கிறார்.
விஜய் தனது பல பொதுக்கூட்ட மேடைகளில் “மக்கள்தான் என் குடும்பம்” என்று மிக ஆணித்தரமாக பதிவு செய்துள்ளார். ஒரு மனிதன் வெளி உலகத்தில் எவ்வளவு அமைதியாகவோ அல்லது வேறு ஒரு குணத்துடனோ இருந்தாலும், அவன் தனது சொந்த குடும்பத்தினரை சந்திக்கும் போது முற்றிலும் வேறொரு எதார்த்தமான மனிதனாக, தன் உள்ளத்தில் உள்ளவற்றை அப்படியே கொட்டுவது இயற்கைதான். அதேபோல்தான், சட்டமன்றத்தில் ஒரு மக்கள் பிரதிநிதியாக அமைதியாக விவாதங்களை கவனிக்கும் விஜய், தனது குடும்பமாகிய மக்கள் முன்னிலையில் வரும்போது, திருச்சி போன்ற மாபெரும் பொதுக்கூட்ட மேடைகளில் தன் மனதில் உள்ள ஆதங்கங்களையும், மக்களுக்கான திட்டங்களையும் ஆவேசமாகவும் அதிரடியாகவும் பேசுகிறார். இதில் எந்தவிதமான முரண்பாடும் இல்லை, மாறாக இது மக்கள் மீதான அவரது உண்மையான பிணைப்பை காட்டுகிறது.
திமுகவின் பாரம்பரிய அரசியல் ஸ்டைல் என்பது நமக்கெல்லாம் நன்றாகத் தெரிந்த ஒன்றுதான். சட்டமன்றத்தில் சக உறுப்பினர்களை நக்கல் நையாண்டி செய்வது, அரசியல் காரணங்களுக்காக தங்களின் சட்டைகளை கிழித்து கொண்டு நாடகமாடுவது, தினமும் பிரஸ் மீட் வைத்து பிற கட்சிகளை தனிப்பட்ட முறையில் அட்டாக் செய்வது போன்ற உத்திகளையே அவர்கள் காலம் காலமாக பின்பற்றி வருகிறார்கள். ஆனால், அரசியலுக்கு வருகிற எல்லாரும் இவர்களை போலத் தினமும் சண்டை போட மட்டுமே வர வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. சிலர் சத்தமில்லாமல் மக்கள் பிரச்சினைகளை எப்படி நிரந்தரமாகச் சால்வ் செய்வது என்று தீர்க்கமாக யோசிக்கவும் வருவார்கள். அத்தகைய மாற்று அரசியலைத்தான் விஜய் தற்போது கையில் எடுத்திருக்கிறார்.
இன்றைய டிஜிட்டல் மற்றும் சோசியல் மீடியா காலகட்டத்தில், ஒவ்வொரு சின்ன விஷயத்திற்கும் இன்ஸ்டன்ட்டாக ரியாக்ஷன் கொடுத்து ட்ரோல் மெட்டீரியலாக மாறுவது விஜய்யின் அரசியல் பாணி அல்ல. ஒரு தற்காலிக பரபரப்புக்காக மேடையிலோ அல்லது ஊடகங்கள் முன்னிலையோ கத்துகிறவர்கள் எல்லாரும் வரலாற்றில் மாபெரும் தலைவர்களாக உருவெடுத்து விட முடியாது. சில நேரங்களில், சூழலை மிக அமைதியாக கவனித்து, மக்களின் உண்மையான தேவைகளை ஆராய்ந்து, சரியான நேரத்தில் களமிறங்கி வியூகம் அமைப்பவர்கள்தான் ஒட்டுமொத்த அரசியல் கேமையும் தங்களுக்குச் சாதகமாகத் திருப்பி எழுதுவார்கள். அந்த வகையில் விஜய்யின் மௌனமும், அவரது சரியான நேரத்து ஆவேசமும் ஒரு மிகப்பெரிய அரசியல் மாற்றத்திற்கான அஸ்திவாரம் என்பதை எதிர்க்கட்சிகள் உணரத் தொடங்கியுள்ளன.
எனவே, ஒரு உண்மையான லீடர் என்பவன் கேமரா முன்னாடியும் சட்டமன்றத்திலும் தினமும் பேசி கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை. மக்களின் பிரச்சினைகளை தீர்க்கும் சரியான வியூகத்தோடு, சரியான நேரத்தில், சரியான மேடையில் பேசினாலே அது ஒட்டுமொத்த மாநிலத்திலும் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதற்கு விஜய்யின் திருச்சி உரையே சாட்சி. ஆளுங்கட்சியினர் எழுப்பும் பாடி லாங்குவேஜ் குறித்த கேள்விகளுக்கு, விஜய் தனது அமைதியான செயல்பாடுகளாலும், மக்கள் மன்றத்தில் பேசும் அதிரடிப் பேச்சுகளாலும் தொடர்ந்து பதிலளித்து வருகிறார். கத்துகிறவர்களின் காலம் முடிந்து, கவனித்துச் செயல்படுபவர்களின் காலம் தொடங்கிவிட்டது என்பதை தமிழக அரசியல் களம் விரைவில் நிரூபிக்கும்.